rudrasaromāhātmyavarṇanam
śrīsanatkumāra uvāca
yameśvaraṃ tu yaḥ paśyetsnāpayitvā tilāṃbhasā ||
kuṃkumena samālipya pūjayedutpalaistataḥ
||1||यमेश्वरं तु यः पश्येत्स्नापयित्वा तिलांभसा ॥
कुंकुमेन समालिप्य पूजयेदुत्पलैस्ततः
dahetkṛṣṇāgaruṃ dhūpaṃ dāpayettilataṇḍulān ||
ya evamarcayeddevamīśvaraṃ śūlahastakam
||2||दहेत्कृष्णागरुं धूपं दापयेत्तिलतण्डुलान् ॥
य एवमर्चयेद्देवमीश्वरं शूलहस्तकम्
yatra kutra mṛtasyāpi yamaḥ pitṛsamo bhavet
||3||यत्र कुत्र मृतस्यापि यमः पितृसमो भवेत्
iti yameśvaramāhātmyam ||
sanatkumāra uvāca ||
kathayāmi paraṃ vyāsa tīrthaṃ tīrtheṣu cottamam ||
nāmnā rudrasaraḥ proktaṃ triṣu lokeṣu viśrutam
||4||इति यमेश्वरमाहात्म्यम् ॥
सनत्कुमार उवाच ॥
कथयामि परं व्यास तीर्थं तीर्थेषु चोत्तमम् ॥
नाम्ना रुद्रसरः प्रोक्तं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्
tatra snātvā śucirbhūtvā paśyetkoṭeśvaraṃ śivam ||
mucyate sarvapāpebhyo rudralokaṃ sa gacchati
||5||तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा पश्येत्कोटेश्वरं शिवम् ॥
मुच्यते सर्वपापेभ्यो रुद्रलोकं स गच्छति
śrāddhaṃ tatraiva kṛtvā tu śṛṇu yatphalamāpnuyāt ||
daśānāmaśvamedhānāṃ vājapeyaśatasya ca
||6||श्राद्धं तत्रैव कृत्वा तु शृणु यत्फलमाप्नुयात् ॥
दशानामश्वमेधानां वाजपेयशतस्य च
phalaṃ koṭiguṇaṃ vyāsa labhate nātra saṃśayaḥ ||
pitṝnuddiśya yatkiṃcitkoṭitīrthe pradīyate
||7||फलं कोटिगुणं व्यास लभते नात्र संशयः ॥
पितॄनुद्दिश्य यत्किंचित्कोटितीर्थे प्रदीयते
tatsarvaṃ koṭiguṇitaṃ jāyate nātra saṃśayaḥ ||
koṭitīrthe naraḥ snātvā dhyāyedyaḥ paramākṣaram
||8||तत्सर्वं कोटिगुणितं जायते नात्र संशयः ॥
कोटितीर्थे नरः स्नात्वा ध्यायेद्यः परमाक्षरम्
mucyate sarvapāpebhyo nirmokena yathoragaḥ ||
prātarutthāya yo vipra tatra snānaṃ karoti vai
||9||मुच्यते सर्वपापेभ्यो निर्मोकेन यथोरगः ॥
प्रातरुत्थाय यो विप्र तत्र स्नानं करोति वै
dṛṣṭvā devaṃ mahākālaṃ gosahasraphalaṃ labhet ||
koṭitīrthe naraḥ snātvā saptarātroṣitaḥ śuciḥ
||10||दृष्ट्वा देवं महाकालं गोसहस्रफलं लभेत् ॥
कोटितीर्थे नरः स्नात्वा सप्तरात्रोषितः शुचिः
cāṃdrāyaṇasahasrasya phalaṃ prāpnoti mānavaḥ ||
jāgaraṃ tatra kuryādyo hyanaṃtaphalamaśnute
||11||चांद्रायणसहस्रस्य फलं प्राप्नोति मानवः ॥
जागरं तत्र कुर्याद्यो ह्यनंतफलमश्नुते
gandhapuṣpārcanaṃ kṛtvā mahāsnapanapūrvakam ||
ya evaṃ nayate rātriṃ sopavāso jiteṃdriyaḥ
||12||गन्धपुष्पार्चनं कृत्वा महास्नपनपूर्वकम् ॥
य एवं नयते रात्रिं सोपवासो जितेंद्रियः
labhate sarvakāmitvaṃ yatsurairapi durlabham ||
kārtikyāmatha vaiśākhyāṃ devaṃ tatra prapūjayet
||13||लभते सर्वकामित्वं यत्सुरैरपि दुर्लभम् ॥
कार्तिक्यामथ वैशाख्यां देवं तत्र प्रपूजयेत्
gaṃdhapuṣpaiśca kālīnaistathā vastraiḥ suśobhanaiḥ ||
karpūraṃ kuṃkumaṃ caiva śrīkhaṇḍamagaruṃ tathā
||14||गंधपुष्पैश्च कालीनैस्तथा वस्त्रैः सुशोभनैः ॥
कर्पूरं कुंकुमं चैव श्रीखण्डमगरुं तथा
samabhāgāni kṛtvā tu śilāpṛṣṭhe ca peṣayet ||
anulipya mahākālaṃ rudrasyānucaro bhavet
||15||समभागानि कृत्वा तु शिलापृष्ठे च पेषयेत् ॥
अनुलिप्य महाकालं रुद्रस्यानुचरो भवेत्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvaṃtyakhaṇḍe'vantīkṣetramāhātmye rudrasaromāhātmyavarṇanaṃnāma dvāviṃśo'dhyāyaḥ || 22 ||