māsamekaṃ naro bhaktyā paśyedvā vaṭayakṣiṇīm
sanatkumāra uvāca
māsamekaṃ naro bhaktyā paśyedvā vaṭayakṣiṇīm ||
pūjayetsvarṇapuṣpaiśca tasya siddhirna hīyate
||1||मासमेकं नरो भक्त्या पश्येद्वा वटयक्षिणीम् ॥
पूजयेत्स्वर्णपुष्पैश्च तस्य सिद्धिर्न हीयते
iti vaṭayakṣiṇīmāhātmyam ||
piśācake naraḥ snātvā caturdaśyāṃ viśeṣataḥ ||
tilāndadāti yo bhaktyā na piśācaḥ prajāyate
||2||इति वटयक्षिणीमाहात्म्यम् ॥
पिशाचके नरः स्नात्वा चतुर्दश्यां विशेषतः ॥
तिलान्ददाति यो भक्त्या न पिशाचः प्रजायते
yaṃ samuddiśya yaddattaṃ tadakṣayataraṃ bhavet ||
tatkulaṃ hi piśācatvānmucyate nātra saṃśayaḥ
||3||यं समुद्दिश्य यद्दत्तं तदक्षयतरं भवेत् ॥
तत्कुलं हि पिशाचत्वान्मुच्यते नात्र संशयः
yasya nāmnā naraḥ snāti piśācatvātsa mucyate ||
kuṃbhānvā karakānvāpi yo'tra dadyātsamaṃḍakān
||4||यस्य नाम्ना नरः स्नाति पिशाचत्वात्स मुच्यते ॥
कुंभान्वा करकान्वापि योऽत्र दद्यात्समंडकान्
tasya vai śāśvatī muktiḥ kule preto na jāyate ||
śiprāguṃpheśvaraṃ dṛṣṭvā rudrabhakto jiteṃdriyaḥ
||5||तस्य वै शाश्वती मुक्तिः कुले प्रेतो न जायते ॥
शिप्रागुंफेश्वरं दृष्ट्वा रुद्रभक्तो जितेंद्रियः
mucyate sarvapāpebhyaḥ kaṃcukena phaṇī yathā ||
snātvāgastyeśvaraṃ paśyedyo'tibhaktyā ca mānavaḥ
||6||मुच्यते सर्वपापेभ्यः कंचुकेन फणी यथा ॥
स्नात्वागस्त्येश्वरं पश्येद्योऽतिभक्त्या च मानवः
tyaktvā yamagṛhaṃ vyāsa rudralokaṃ sa gacchati ||
śiprāyāṃ yo naraḥ snātvā paśyeḍḍhuṃḍheśvaraṃ śivam
||7||त्यक्त्वा यमगृहं व्यास रुद्रलोकं स गच्छति ॥
शिप्रायां यो नरः स्नात्वा पश्येड्ढुंढेश्वरं शिवम्
so'śvamedhaphalaṃ vyāsa labhate nātra saṃśayaḥ ||
devenātra purā vyāsa vādito ḍamaruryataḥ
||8||सोऽश्वमेधफलं व्यास लभते नात्र संशयः ॥
देवेनात्र पुरा व्यास वादितो डमरुर्यतः
devastena samākhyāto nāmnā ḍamarukeśvaraḥ ||
bhaktyā paśyennaro yastu devaṃ ḍamarukeśvaram
||9||देवस्तेन समाख्यातो नाम्ना डमरुकेश्वरः ॥
भक्त्या पश्येन्नरो यस्तु देवं डमरुकेश्वरम्
naiva vyādhibhayaṃ tasya mṛtaḥ śivapuraṃ vrajet ||
anādikalpeśvaraṃ yastu bhaktyā paśyati mānavaḥ
||10||नैव व्याधिभयं तस्य मृतः शिवपुरं व्रजेत् ॥
अनादिकल्पेश्वरं यस्तु भक्त्या पश्यति मानवः
rājyaṃ sa labhate svargaṃ yathā devaḥ puraṃdaraḥ ||
devānāmapyasau vyāsa spardhanīyaḥ sadā bhavet
||11||राज्यं स लभते स्वर्गं यथा देवः पुरंदरः ॥
देवानामप्यसौ व्यास स्पर्धनीयः सदा भवेत्
kalpakoṭiśataṃ sāgraṃ bhogayuktastu modate ||
paśyetsiddheśvaraṃ yastu vīrabhadraṃ ca caṃḍikām
||12||कल्पकोटिशतं साग्रं भोगयुक्तस्तु मोदते ॥
पश्येत्सिद्धेश्वरं यस्तु वीरभद्रं च चंडिकाम्
sotraiva labhate siddhiṃ jayaṃ sarvatra mānavaḥ ||
svarṇajāleśvaraṃ dṛṣṭvā snātastīrthe triviṣṭape
||13||सोत्रैव लभते सिद्धिं जयं सर्वत्र मानवः ॥
स्वर्णजालेश्वरं दृष्ट्वा स्नातस्तीर्थे त्रिविष्टपे
svarṇena pūjayeddevaṃ sarvapāpaiḥ pramucyate ||
snātvā paśyennaro bhaktyā yaḥ karkoṭeśvaraṃ śivam
||14||स्वर्णेन पूजयेद्देवं सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥
स्नात्वा पश्येन्नरो भक्त्या यः कर्कोटेश्वरं शिवम्
sarpato na bhayaṃ tasya dāridyaṃ naiva jāyate ||
yaḥ paśyetparayā bhaktyā mahāmāyāṃ sanātanīm
||15||सर्पतो न भयं तस्य दारिद्यं नैव जायते ॥
यः पश्येत्परया भक्त्या महामायां सनातनीम्
viṣṇumāyāvinirmuktaḥ sa yāti paramaṃ padam ||
arcayetparayā bhaktyā yaḥ kapāleśvaraṃ naraḥ
||16||विष्णुमायाविनिर्मुक्तः स याति परमं पदम् ॥
अर्चयेत्परया भक्त्या यः कपालेश्वरं नरः
sa mucyeta mahāpāpairyadyapi brahmahā bhavet ||
svargadvāre naraḥ snātvā dṛṣṭvā devaṃ ca bhairavam
||17||स मुच्येत महापापैर्यद्यपि ब्रह्महा भवेत् ॥
स्वर्गद्वारे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा देवं च भैरवम्
darśanāttasya devasya śatayajñaphalaṃ bhavet
||18||दर्शनात्तस्य देवस्य शतयज्ञफलं भवेत्
itiśrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvaṃtyakhaṇḍe'vantīkṣetramāhātmye caturdaśatīrthayātrāvarṇanaṃnāma viṃśo'dhyāyaḥ || 20 ||