मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

शिवपुराणम् — उत्तरभागः, अध्याय २४

3
वायवीयसंहिता · उत्तरभागः · 24

शास्त्रोक्तशिवपूजनवर्णनम्

उपमन्युरुवाच

प्रोक्षयेन्मूलमंत्रेण पूजास्थानं विशुद्धये ।

गन्धचन्दनतोयेन पुष्पं तत्र विनिक्षिपेत्

॥१॥

अस्त्रेणोत्सार्य वै विघ्नानवगुण्ठ्य च वर्मणा ।

अस्त्रं दिक्षु प्रविन्यस्य कल्पयेदर्चनाभुवम्

॥२॥

तत्र दर्भान्परिस्तीर्य क्षालयेत्प्रोक्षणादिभिः ।

संशोध्य सर्वपात्राणि द्रव्यशुद्धिं समाचरेत्

॥३॥

प्रोक्षणीमर्ध्यपात्रं च पाद्यपात्रमतः परम् ।

तथैवाचमनीयस्य पात्रं चेति चतुष्टयम्

॥४॥

प्रक्षाल्य प्रोक्ष्य वीक्ष्याथ क्षिपेत्तेषु जलं शिवम् ।

पुण्यद्रव्याणि सर्वाणि यथालाभं विनिक्षिपेत्

॥५॥

रत्नानि रजतं हेम गन्धपुष्पाक्षतादयः ।

फलपल्लवदर्भांश्च पुण्यद्रव्याण्यनेकधा

॥६॥

स्नानोदके सुगन्धादि पानीये च विशेषतः ।

शीतलानि मनोज्ञानी कुसुमादीनि निक्षिपेत्

॥७॥

उशीरं चन्दनं चैव पाद्ये तु परिकल्पयेत् ।

जातिकंकोलकर्पूरबहुमूलतमालकान्

॥८॥

क्षिपेदाचमनीये च चूर्णयित्वा विशेषतः ।

एलां पात्रेषु सर्वेषु कर्पूरं चन्दनं तथा

॥९॥

कुशाग्राण्यक्षतांश्चैव यवव्रीहितिलानपि ।

आज्यसिद्धार्थपुष्पाणि भसितञ्चार्घ्यपात्रके

॥१०॥

कुशपुष्पयवव्रीहिबहुमूलतमालकान् ।

प्रक्षिपेत्प्रोक्षणीपात्रे भसितं च यथाक्रमम्

॥११॥

सर्वत्र मन्त्रं विन्यस्य वर्मणावेष्ट्य बाह्यतः ।

पश्चादस्त्रेण संरक्ष्य धेनुमुद्रां प्रदर्शयेत्

॥१२॥

पूजाद्रव्याणि सर्वाणि प्रोक्षणीपात्रवारिणा ।

सम्प्रोक्ष्य मूलमंत्रेण शोधयेद्विधिवत्ततः

॥१३॥

पात्राणां प्रोक्षणीमेकामलाभे सर्वकर्मसु ।

साधयेदर्घ्यमद्भिस्तत्सामान्यं साधकोत्तमः

॥१४॥

ततो विनायकं देवं भक्ष्यभोज्यादिभिः क्रमात् ।

पूजयित्वा विधानेन द्वारपार्श्वे ऽथ दक्षिणे

॥१५॥

अन्तःपुराधिपं साक्षान्नन्दिनं सम्यगर्चयेत् ।

चामीकराचलप्रख्यं सर्वाभरणभूषितम्

॥१६॥

बालेन्दुमुकुटं सौम्यं त्रिनेत्रं च चतुर्भुजम् ।

दीप्तशूलमृगीटंकतिग्मवेत्रधरं प्रभुम्

॥१७॥

चन्द्रबिम्बाभवदनं हरिवक्त्रमथापि वा ।

उत्तरे द्वारपार्श्वस्य भार्यां च मरुतां सुताम्

॥१८॥

सुयशां सुव्रतामम्बां पादमण्डनतत्पराम् ।

पूजयित्वा प्रविश्यान्तर्भवनं परमेष्ठिनः

॥१९॥

संपूज्य लिङ्गं तैर्द्रव्यैर्निर्माल्यमपनोदयेत् ।

प्रक्षाल्य पुष्पं शिरसि न्यसेत्तस्य विशुद्धये

॥२०॥

पुष्पहस्तो जपेच्छक्त्या मन्त्रं मन्त्रविशुद्धये ।

ऐशान्यां चण्दमाराध्य निर्माल्यं तस्य दापयेत्

॥२१॥

कल्पयेदासनं पश्चादाधारादि यथाक्रमम् ।

आधारशक्तिं कल्याणीं श्यामां ध्यायेदधो भुवि

॥२२॥

तस्याः पुरस्तादुत्कंठमनंतं कुण्डलाकृतिम् ।

धवलं पञ्चफणिनं लेलिहानमिवाम्बरम्

॥२३॥

तस्योपर्यासनं भद्रं कण्ठीरवचतुष्पदम् ।

धर्मो ज्ञानं च वैराग्यमैश्वर्यञ्च पदानि वै

॥२४॥

आग्नेयादिश्वेतरक्तपीतश्यामानि वर्णतः ।

अधर्मादीनि पूर्वादीन्युत्तरांतान्यनुक्रमात्

॥२५॥

राजावर्तमणिप्रख्यान्न्यस्य गात्राणि भावयेत् ।

अस्योर्ध्वच्छादनं पद्ममासनं विमलं सितम्

॥२६॥

अष्टपत्राणि तस्याहुरणिमादिगुणाष्टकम् ।

केसराणि च वामाद्या रुद्रावामादिशक्तिभिः

॥२७॥

बीजान्यपि च ता एव शक्तयोंतर्मनोन्मनीः ।

कर्णिकापरवैराग्यं नालं ज्ञानं शिवात्मकम्

॥२८॥

कन्दश्च शिवधर्मात्मा कर्णिकान्ते त्रिमण्डले ।

त्रिमण्डलोपर्यात्मादि तत्त्वत्रितयमासनम्

॥२९॥

सर्वासनोपरि सुखं विचित्रास्तरणास्तृतम् ।

आसनं कल्पयेद्दिव्यं शुद्धविद्यासमुज्ज्वलम्

॥३०॥

आवाहनं स्थापनं च सन्निरोधं निरीक्षणम् ।

नमस्कारं च कुर्वीत बध्वा मुद्राः पृथक्पृथक्

॥३१॥

पाद्यमाचमनं चार्घ्यं गंधं पुष्पं ततः परम् ।

धूपं दीपं च तांबूलं दत्त्वाथ स्वापयेच्छिवौ

॥३२॥

अथवा परिकल्प्यैवमासनं मूर्तिमेव च ।

सकलीकृत्य मूलेन ब्रह्माभिश्चापरैस्तथा

॥३३॥

आवाहयेत्ततो देव्या शिवं परमकारणम् ।

शुद्धस्फटिकसंकाशं देवं निश्चलमक्षरम्

॥३४॥

कारणं सर्वलोकानां सर्वलोकमयं परम् ।

अंतर्बहिःस्थितं व्याप्य ह्यणोरणु महत्तरम् २

॥३५॥

भक्तानामप्रयत्नेन दृश्यमीश्वरमव्ययम् ।

ब्रह्मेंद्रविष्णुरुद्राद्यैरपि देवैरगोचरम्

॥३६॥

देवसारं च विद्वद्भिरगोचरमिति श्रुतम् ।

आदिमध्यान्तरहितं भेषजं भवरोगिणाम्

॥३७॥

शिवतत्त्वमिति ख्यातं शिवार्थं जगति स्थिरम् ।

पञ्चोपचारवद्भक्त्या पूजयेल्लिंगमुत्तमम्

॥३८॥

लिंगमूर्तिर्महेशस्य शिवस्य परमात्मनः ।

स्नानकाले प्रकुर्वीत जयशब्दादिमंगलम्

॥३९॥

पञ्चगव्यघृतक्षीरदधिमध्वादिपूर्वकैः ।

मूलैः फलानां सारैश्च तिलसर्षपसक्तुभिः

॥४०॥

बीजैर्यवादिभिश्शस्तैश्चूर्णैर्माषादिसंभवैः ।

संस्नाप्यालिप्य पिष्टाद्यैः स्नापयेदुष्णवारिभिः

॥४१॥

घर्षयेद्विल्वपत्राद्यैर्लेपगंधापनुत्तये ।

पुनः संस्नाप्य सलिलैश्चक्रवर्त्युपचारतः

॥४२॥

सुगंधामलकं दद्याद्धरिद्रां च यथाक्रमम् ।

ततः संशोध्य सलिलैर्लिंगं बेरमथापि वा

॥४३॥

स्नापयेद्गंधतोयेन कुशपुष्पोदकेन च ।

हिरण्यरत्नतोयैश्च मंत्रसिद्धैर्यथाक्रमम्

॥४४॥

असंभवे तु द्रव्याणां यथासंभवसंभृतैः ।

केवलैर्मंत्रतोयैर्वा स्नापयेच्छ्रद्धया शिवम्

॥४५॥

कलशेनाथ शंखेन वर्धन्या पाणिना तथा ।

सकुशेन सपुष्पेण स्नापयेन्मंत्रपूर्वकम्

॥४६॥

पवमानेन रुद्रेण नीलेन त्वरितेन च ।

लिंगसूक्तादिसूक्तैश्च शिरसाथर्वणेन च

॥४७॥

ऋग्भिश्च सामभिः शैवैर्ब्रह्मभिश्चापि पञ्चभिः ।

स्नापयेद्देवदेवेशं शिवेन प्रणवेन च

॥४८॥

यथा देवस्य देव्याश्च कुर्यात्स्नानादिकं तथा ।

न तु कश्चिद्विशेषो ऽस्ति तत्र तौ सदृशौ यतः

॥४९॥

प्रथमं देवमुद्दिश्य कृत्वा स्नानादिकाः क्रियाः ।

देव्यैः प्रश्चात्प्रकुर्वीत देवदेवस्य शासनात्

॥५०॥

अर्धनारीश्वरे पूज्ये पौर्वापर्यं न विद्यते ।

तत्र तत्रोपचाराणां लिंगे वान्यत्र वा क्वचित्

॥५१॥

कृत्वा ऽभिषेकं लिंगस्य शुचिना च सुगंधिना ।

संमृज्य वाससा दद्यादंबरं चोपवीतकम्

॥५२॥

पाद्यमाचमनं चार्घ्यं गंधं पुष्पं च भूषणम् ।

धूपं दीपं च नैवेद्यं पानीयं मुखशोधनम्

॥५३॥

पुनश्चाचमनीयं च मुखवासं ततः परम् ।

मुकुटं च शुभं भद्रं सर्वरत्नैरलंकृतम्

॥५४॥

भूषणानि पवित्राणि माल्यानि विविधानि च ।

व्यजने चामरे छत्रं तालवृंतं च दर्पणम्

॥५५॥

दत्त्वा नीराजनं कुर्यात्सर्वमंगलनिस्वनैः ।

गीतनृत्यादिभिश्चैव जयशब्दसमन्वितः

॥५६॥

हैमे च राजते ताम्रे पात्रे वा मृन्मये शुभे ।

पद्मकैश्शोभितैः पुष्पैर्बीजैर्दध्यक्षतादिभिः

॥५७॥

त्रिशूलशंखयुग्माब्जनन्द्यावर्तैः करीषजैः ।

श्रीवत्सस्वस्तिकादर्शवज्रैर्वह्न्यादिचिह्नितैः

॥५८॥

अष्टौ प्रदीपान्परितो विधायैकं तु मध्यमे ।

तेषु वामादिकाश्चिन्त्याः पूज्याश्च नव शक्तयः

॥५९॥

कवचेन समाच्छाद्य संरक्ष्यास्त्रेण सर्वतः ।

धेनुमुद्रां च संदर्श्य पाणिभ्यां पात्रमुद्धरेत्

॥६०॥

अथवारोपयेत्पात्रे पञ्चदीपान्यथाक्रमम् ।

विदिक्ष्वपि च मध्ये च दीपमेकमथापि वा

॥६१॥

ततस्तत्पात्रमुद्धृत्य लिंगादेरुपरि क्रमात् ।

त्रिः प्रदक्षिणयोगेन भ्रामयेन्मूलविद्यया

॥६२॥

दद्यादर्घ्यं ततो मूर्ध्नि भसितं च सुगंधितम् ।

कृत्वा पुष्पांजलिं पश्चादुपहारान्निवेदयेत्

॥६३॥

पानीयं च ततो दद्याद्दत्त्वा वाचमनं पुनः ।

पञ्चसौगंधिकोपेतं ताम्बूलं च निवेदयेत्

॥६४॥

प्रोक्षयेत्प्रोक्षणीयानि गाननाट्यानि कारयेत् ।

लिंगादौ शिवयोश्चिन्तां कृत्वा शक्त्यजपेच्छिवम्

॥६५॥

प्रदक्षिणं प्रणामं च स्तवं चात्मसमर्पणम् ।

विज्ञापनं च कार्याणां कुर्याद्विनयपूर्वकम्

॥६६॥

अर्घ्यं पुष्पांजलिं दत्त्वा बद्ध्वा मुद्रां यथाविधि ।

पश्चात्क्षमापयेद्देवमुद्वास्यात्मनि चिंतयेत्

॥६७॥

पाद्यादिमुखवासांतमर्घ्याद्यं चातिसंकटे ।

पुष्पविक्षेपमात्रं वा कुर्याद्भावपुरस्सरम्

॥६८॥

तावतैव परो धर्मो भावने सुकृतो भवेत् ।

असंपूज्य न भुञ्जीत शिवमाप्राणसंचरात्

॥६९॥

यदि पापस्तु भुंजीत स्वैरं तय्स न निष्कृतिः ।

प्रमादेन तु भुंक्ते चेत्तदुद्गीर्य प्रयत्नतः

॥७०॥

स्नात्वा द्विगुणमभ्यर्च्य देवं देवीमुपोष्य च ।

शिवस्यायुतमभ्यस्येद्ब्रह्मचर्यपुरस्सरम्

॥७१॥

परेद्युश्शक्तितो दत्त्वा सुवर्णाद्यं शिवाय च ।

शिवभक्ताय वा कृत्वा महापूजां शुचिर्भवेत्

॥७२॥

इति श्रीशिवमहापुराणे सप्तम्यां वायवीयसंहितायामुत्तरखण्डे शास्त्रोक्तशिवपूजनवर्णनं नाम चतुर्विंशोऽध्यायः