मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 30

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 30

snātvā tatrāgnitīrtheṣu kaṃ devaṃ pūrvamarccayet

devyuvāca

snātvā tatrāgnitīrtheṣu kaṃ devaṃ pūrvamarccayet ||

nirvighnā jāyate yena yātrā nṛṇāṃ sureśvara ||

tanme yātrāvidhānaṃ tu yathāvadvaktumarhasi

||1||

स्नात्वा तत्राग्नितीर्थेषु कं देवं पूर्वमर्च्चयेत् ॥

निर्विघ्ना जायते येन यात्रा नृणां सुरेश्वर ॥

तन्मे यात्राविधानं तु यथावद्वक्तुमर्हसि

īśvara uvāca

evaṃ snātvā vidhānena dattvārghyaṃ ca mahodadhau ||

saṃpūjya gaṃdhapuṣpaiśca vastraiḥ puṣpāvalepanaiḥ

||2||

एवं स्नात्वा विधानेन दत्त्वार्घ्यं च महोदधौ ॥

संपूज्य गंधपुष्पैश्च वस्त्रैः पुष्पावलेपनैः

hiraṇmayaṃ yathāśaktyā prakṣipettatra kaṃkaṇam ||

tataḥ pitṝṃstarpayitvā gaccheddevaṃ kapardinam

||3||

हिरण्मयं यथाशक्त्या प्रक्षिपेत्तत्र कंकणम् ॥

ततः पितॄंस्तर्पयित्वा गच्छेद्देवं कपर्दिनम्

puṣpairdhūpaistathā gandhairvastraiḥ saṃpūjya bhaktitaḥ ||

gaṇānāṃ tveti mantreṇa arghyaṃ cāsmai nivedayet

||4||

पुष्पैर्धूपैस्तथा गन्धैर्वस्त्रैः संपूज्य भक्तितः ॥

गणानां त्वेति मन्त्रेण अर्घ्यं चास्मै निवेदयेत्

śūdrāṇāmatha deveśi maṃtraścāṣṭākṣaraḥ smṛtaḥ ||

tatra someśvaraṃ gaccheddevaṃ pāpaharaṃ param

||5||

शूद्राणामथ देवेशि मंत्रश्चाष्टाक्षरः स्मृतः ॥

तत्र सोमेश्वरं गच्छेद्देवं पापहरं परम्

snāpayitvā vidhānena japecca śatarudriyam ||

tathā rudrānsapañcāṃgāstathānyā rudrasaṃhitāḥ

||6||

स्नापयित्वा विधानेन जपेच्च शतरुद्रियम् ॥

तथा रुद्रान्सपञ्चांगास्तथान्या रुद्रसंहिताः

snāpayetpayasā caiva dadhnā ghṛtayutena ca ||

madhunekṣurasenaiva kuṃkumena vilepayet

||7||

स्नापयेत्पयसा चैव दध्ना घृतयुतेन च ॥

मधुनेक्षुरसेनैव कुंकुमेन विलेपयेत्

karpūrośīramiśreṇa mṛganābhiyutena ca ||

candanena sugandhena pūjyaṃ saṃpūjayettataḥ

||8||

कर्पूरोशीरमिश्रेण मृगनाभियुतेन च ॥

चन्दनेन सुगन्धेन पूज्यं संपूजयेत्ततः

dhūpairbahuvidhairdevaṃ dhūpayitvā yathāvidhi ||

vastraiḥ saṃveṣṭayetpaścāddadyānnaivedyamuttamam

||9||

धूपैर्बहुविधैर्देवं धूपयित्वा यथाविधि ॥

वस्त्रैः संवेष्टयेत्पश्चाद्दद्यान्नैवेद्यमुत्तमम्

ārārtikaṃ tataḥ kṛtvā nṛtyaṃ kuryādyathecchayā ||

aṣṭāṃgaṃ praṇipatyaivaṃ gītavādyādikaṃ tataḥ

||10||

आरार्तिकं ततः कृत्वा नृत्यं कुर्याद्यथेच्छया ॥

अष्टांगं प्रणिपत्यैवं गीतवाद्यादिकं ततः

dharmaśravaṇasaṃyuktaṃ kāryaṃ prekṣaṇakaṃ vibhoḥ ||

tato dadyāddvijātibhyastapasvibhyaśca śaktitaḥ

||11||

धर्मश्रवणसंयुक्तं कार्यं प्रेक्षणकं विभोः ॥

ततो दद्याद्द्विजातिभ्यस्तपस्विभ्यश्च शक्तितः

dīnāṃdhakṛpaṇebhyaśca dānaṃ kārpaṭikeṣu ca ||

vṛṣabhastatra dātavyaḥ pravṛtte krūrakarmaṇi ||

upavāsaṃ tataḥ kuryāttasminnahani bhāmini

||12||

दीनांधकृपणेभ्यश्च दानं कार्पटिकेषु च ॥

वृषभस्तत्र दातव्यः प्रवृत्ते क्रूरकर्मणि ॥

उपवासं ततः कुर्यात्तस्मिन्नहनि भामिनि

yasminnahani paśyeta devaṃ someśvaraṃ naraḥ ||

sā tithirvarṣamekaṃ tu upoṣyā bhaktitatparaiḥ

||13||

यस्मिन्नहनि पश्येत देवं सोमेश्वरं नरः ॥

सा तिथिर्वर्षमेकं तु उपोष्या भक्तितत्परैः

evaṃ kṛtvā naro bhaktyā labhate janmanaḥ phalam ||

tathā ca sarvatīrthānāṃ sakalaṃ labhate phalam

||14||

एवं कृत्वा नरो भक्त्या लभते जन्मनः फलम् ॥

तथा च सर्वतीर्थानां सकलं लभते फलम्

uddharetpitṛvargaṃ ca mātṛvargaṃ ca bhāmini ||

bālye vayasi yatpāpaṃ vārdhakye yauvane'pi vā

||15||

उद्धरेत्पितृवर्गं च मातृवर्गं च भामिनि ॥

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्धक्ये यौवनेऽपि वा

kṣālayeccaiva tatsarvaṃ dṛṣṭvā someśvaraṃ naraḥ ||

na duḥkhito na dāridro durbhago vā na jāyate

||16||

क्षालयेच्चैव तत्सर्वं दृष्ट्वा सोमेश्वरं नरः ॥

न दुःखितो न दारिद्रो दुर्भगो वा न जायते

saptajanmāntareṇaiva dṛṣṭe someśvare vibhau ||

dhanadhānyasamāyukte sphīte sañjāyate kule

||17||

सप्तजन्मान्तरेणैव दृष्टे सोमेश्वरे विभौ ॥

धनधान्यसमायुक्ते स्फीते सञ्जायते कुले

bhaktirbhavati bhūyo'pi somanāthaṃ prati prabhum ||

kṣīreṇa snapanaṃ pūrvaṃ tato dhārāsamudbhavam

||18||

भक्तिर्भवति भूयोऽपि सोमनाथं प्रति प्रभुम् ॥

क्षीरेण स्नपनं पूर्वं ततो धारासमुद्भवम्

prathame prathame yāme mahāsnā namataḥ param ||

madhyāhne devadevasya ye prapaśyanti mānavāḥ ||

saṃdhyāmārārtikaṃ bhūyo na jāyante ca mānuṣāḥ

||19||

प्रथमे प्रथमे यामे महास्ना नमतः परम् ॥

मध्याह्ने देवदेवस्य ये प्रपश्यन्ति मानवाः ॥

संध्यामारार्तिकं भूयो न जायन्ते च मानुषाः

matvā kaliyugaṃ raudraṃ bahupāpaṃ varānane ||

nānyena tarate durgāṃ karmaṇā durgatiṃ naraḥ

||20||

मत्वा कलियुगं रौद्रं बहुपापं वरानने ॥

नान्येन तरते दुर्गां कर्मणा दुर्गतिं नरः

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetra māhātmye someśvaramāhātmye someśvarapūjāmāhātmyavarṇanaṃnāma triṃśodhyāyaḥ || 30 ||