मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

स्कन्दपुराणम् — प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यम्, अध्याय ४

3
प्रभासखण्डः · प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यम् · 4

क्षेत्रप्रमाणवर्णनम्

सूत उवाच

एवं मुनीन्द्राः कथिते प्रभावे शंकरेण तु ॥

पुनः पप्रच्छ सा देवी कृतांजलिपुटा सती

॥१॥

देव्युवाच

देवदेव जगन्नाथ क्षेत्रतीर्थमय प्रभो ॥

प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यं विस्तरात्कथयस्व मे

॥२॥

कथं तुष्यसि मर्त्यानां क्षेत्रे तत्र विचेतसाम् ॥

जप्तं दत्तं हुतं यष्टं तपस्तप्तं कृतं च यत् ॥

प्रभासे तु महाक्षेत्रे कस्मात्तत्राक्षयं भवेत्

॥३॥

जात्यंतरसहस्रेषु यत्पापं पूर्वसंचितम् ॥

तत्कथं क्षयमाप्नोति तन्ममाचक्ष्व शंकर

॥४॥

यदि प्रभासं सर्वेषां तीर्थानां प्रवरं मतम् ॥

किमन्यैर्बहुभिस्तत्र कर्त्तव्यं तीर्थविस्तरैः

॥५॥

एकं यदि भवेत्तीर्थं मनो निःसंशयं भवेत् ॥

बहुत्वे सति तीर्थानां मनो विचलते नृणाम्

॥६॥

तस्मात्सर्वं परित्यज्य तीर्थजालं सविस्तरम् ॥

प्रभासस्यैव माहात्म्यं कथयस्व सुरेश्वर

॥७॥

क्षेत्रप्रमाणं सीमां च क्षेत्रसारं हि यत्प्रभो ॥

वक्तुमर्हसि तत्सर्वं परं कौतूहलं हि मे

॥८॥

ईश्वर उवाच

शृणु देवि प्रवक्ष्यामि क्षेत्राणां क्षेत्रमुत्तमम् ॥

सर्वक्षेत्रेषु यत्क्षेत्रं प्रभासं तु प्रियं मम

॥९॥

प्रभासे तु परा सिद्धिः प्रभासे तु परा गतिः ॥

यत्र संनिहितो नित्यमहं भद्रे निरन्तरम्

॥१०॥

तस्य प्रमाणं वक्ष्यामि सर्वसीमासमन्वितम् ॥

क्षेत्रं तु त्रिविध प्रोक्तं तत्ते वक्ष्याम्यनुक्रमात्

॥११॥

क्षेत्रं पीठं गर्भगृहं प्रभासस्य प्रकीर्त्यते ॥

यथाक्रमं फलं तस्य कोटिकोटिगुणं स्मृतम्

॥१२॥

क्षेत्रं तु प्रथमं प्रोक्तं तच्च द्वादशयोजनम् ॥

पञ्चयोजनमानेन क्षेत्रपीठं प्रकीर्तितम्

॥१३॥

गर्भगृहं च गव्यूतिः कर्णिका सा मम प्रिया ॥

क्षेत्रसीमा प्रवक्ष्यामि शृणु देवि यथाक्रमम्

॥१४॥

आयामव्यासतश्चैव आदिमध्यान्तसंस्थितम् ॥

पूर्वे तप्तोदक स्वामी पश्चिमे माधवः स्मृतः

॥१५॥

दक्षिणे सागरस्तद्वद्भद्रा नद्युत्तरे मता ॥

एवं सीमासमायुक्तं क्षेत्रं द्वादशयोजनम्

॥१६॥

एतत्प्राभासिकं क्षेत्रं सर्वपातकनाशनम् ॥

तन्मध्ये पीठिका प्रोक्ता पञ्चयोजनविस्तृता

॥१७॥

न्यंकुमन्यपरेणैव वज्रिण्याः पूर्वतस्तथा ॥

माहेश्वर्या दक्षिणतः समुद्रोत्तरतस्तथा

॥१८॥

आयामव्यासतश्चैव पञ्चयोजनविस्तरम् ॥

पीठमेतत्समाख्यातमथो गर्भगृहं शृणु

॥१९॥

दक्षिणोत्तरतो यावत्समुद्रा त्कौरवेश्वरी ॥

पूर्वपश्चिमतो यावद्गोमुखाच्चाश्वमेधिकम् ॥

एतद्गर्भगृहं प्रोक्तं कैलासान्मम वल्लभम्

॥२०॥

अत्रान्तरे तु देवेशि यानि तीर्थानि भूतले ॥

वापीकूपतडागानि देवतायतनानि च

॥२१॥

सरांसि सरितश्चैव पल्वलानि ह्रदास्तथा ॥

तानि मेध्यानि सर्वाणि सर्वपापहराणि च

॥२२॥

यत्र तत्र नरः स्नात्वा स्वर्गलोके महीयते ॥

क्षेत्रस्य प्रथमो भागो मेध्यो माहेश्वरः स्मृतः

॥२३॥

द्वितीयो वैष्णवो भागो ब्रह्मभागस्तृतीयकः ॥

तीर्थानां कोटिरेका तु ब्राह्मे भागे व्यवस्थिता

॥२४॥

वैष्णवे कोटिरेका तु तीर्थानां वरवर्णिनि ॥

सार्द्धकोटिस्तु संप्रोक्ता रुद्रभागे च मध्यतः

॥२५॥

एवं देवि समाख्यातं तत्क्षेत्रं हि त्रिदैवतम् ॥

गुह्याद्गुह्यतरं क्षेत्रं मम प्रियतरं शुभे

॥२६॥

तिस्रः कोट्योऽर्द्धकोटिश्च क्षेत्रे प्रोक्ता विभागतः ॥

यात्रा तु त्रिविधा ज्ञेया तां शृणुष्व वरानने

॥२७॥

रौद्री तु प्रथमा यात्रा वैष्णवी च द्वितीयिका ॥

ब्राह्मी तृतीया संख्याता सर्वपातकनाशिनी

॥२८॥

ब्राह्मे विभागे संप्रोक्ता इच्छाशक्तिर्वरानने ॥

क्रिया च वैष्णवे भागे द्वितीये तु प्रकीर्तिता

॥२९॥

रौद्रे भागे तृतीये तु ज्ञानशक्तिर्वरानने ॥

यदि पापो यदि शठो यदि नैष्कृतिको नरः

॥३०॥

निर्मुक्तः सर्वपापेभ्यो मध्यभागे वसेत्तु यः ॥

हिमवंतं परित्यज्य पर्वतं गंधमादनम्

॥३१॥

कैलासं निषधं चैव मेरुपृष्ठं महाद्युतिम् ॥

रम्यं त्रिशिखरं चैव मानसं च महागिरिम्

॥३२॥

देवोद्यानानि रम्याणि नंदनं वनमेव च ॥

स्वर्गस्थानानि रम्याणि तीर्थान्यायतनानि च ॥

तानि सर्वाणि संत्यज्य प्रभासे तु रतिर्मम

॥३३॥

यस्तत्र वसते देवि संयतात्मा समाहितः ॥

त्रिकालमपि भुंजानो वायुभक्षसमो भवेत्

॥३४॥

विघ्नैरालोड्यमानोऽपि यः प्रभासं न मुंचति ॥

स मुंचति जरां मृत्युं जन्मचक्रमशाश्वतम्

॥३५॥

जन्मांतरशतैर्देवि योगो वा यदि लभ्यते ॥

मोक्षस्य च सहस्रेण जन्मनां लभ्यते न च

॥३६॥

प्रभासे तु महादेवि ये स्थिता कृतनिश्चयाः ॥

एकेन जन्मना तेषां मोक्षो नैवात्र संशयः

॥३७॥

प्रभासे तु स्थिता ये वै ब्राह्मणाः संशितव्रताः ॥

मृत्युंजयेन संयुक्तं जपंति शतरुद्रियम्

॥३८॥

कालाग्निरुद्रसांनिध्ये दक्षिणां दिशमाश्रिताः ॥

ज्ञानं चोत्पद्यते तत्र षण्मासाभ्यंतरेण तु

॥३९॥

शिवस्तु प्रोच्यते वेदो नामपर्यायवाचकैः ॥

तस्य चात्मस्वरूपं तु शतरुद्रं प्रकीर्तितम्

॥४०॥

कल्पेषु वेदाश्च पुनःपुनरावर्तकाः स्मृताः ॥

मंत्राश्चैव तथा देवि मुक्त्वा तु शतरुद्रियम्

॥४१॥

ईड्यं चैव तु मंत्रेण मामेव हि यजंति ये ॥

प्रभासक्षेत्रमासाद्य ते मुक्ता नात्र संशयः

॥४२॥

समंत्रोऽमंत्रको वापि यस्तत्र वसते नरः ॥

सोऽपि यां गतिमाप्नोति यज्ञैर्दानैर्न साध्यते

॥४३॥

अस्मिक्षेत्रे स्वयंभूश्च स्थितः साक्षान्महेश्वरः ॥

रुद्राणां कोटयश्चैव प्रभासे संव्यवस्थिताः

॥४४॥

ध्यायमानास्तथोंकारं स्थिताः सोमेशदक्षिणे

॥४५॥

ब्रह्मांडोदरमध्ये तु यानि तीर्थानि सुव्रते ॥

सोमेश्वरं गमिष्यंति वैशाखस्य चतुर्दशी

॥४६॥

मनोबुद्धिरहंकारः कामक्रोधौ तथाऽपरे ॥

एते रक्षंति सततं सोमेशं पापनाशनम्

॥४७॥

न सा गतिः कुरुक्षेत्रे गंगाद्वारे त्रिपुष्करे ॥

या गतिर्विहिता पुंसां प्रभासक्षेत्रवासिनाम्

॥४८॥

तिर्यग्योनिगताः सत्त्वा ये प्रभासे कृतालयाः ॥

कालेन निधनं प्राप्तास्तेपि यांति परां गतिम्

॥४९॥

तद्गुह्यं देवदेवस्य तत्तीर्थं तत्तपोवनम् ॥

तत्र ब्रह्मादयो देवा नारायणपुरोगमाः

॥५०॥

योगिनश्च तथा सांख्या भगवंतं सनातनम् ॥

उपासते प्रभासं तु मद्भक्ता मत्परायणाः

॥५१॥

अष्टौ मासान्विहारः स्याद्यतीनां संयतात्मनाम् ॥

एके च चतुरो मासानष्टौ वा नियतं वसेत्

॥५२॥

प्रभासे तु प्रविष्टानां विहारस्तु न विद्यते ॥

अत्र योगश्च मोक्षश्च प्राप्यते दुर्लभो नरैः

॥५३॥

तस्मात्प्रभासं संत्यज्य नान्यद्गच्छेत्तपोवनम् ॥

प्रभासं ये न सेवंते मूढास्ते तमसा वृताः

॥५४॥

विण्मूत्ररेतसां मध्ये संभवंति पुनःपुनः ॥

कामः क्रोधस्तथा लोभो दंभः स्तंभोऽथ मत्सरः

॥५५॥

निद्रा तंद्रा तथाऽऽलस्यं पैशुन्यमिति ते दश ॥

एते रक्षंति सततं सोमेशं तीर्थनायकम्

॥५६॥

न प्रभासे मृतः कश्चिन्नरकं याति किल्बिषी ॥

यावज्जीवं नरो यस्तु वसते कृतनिश्चयः

॥५७॥

अग्निहोत्रैश्च संन्यासैराश्रमैश्च सुपालितैः ॥

त्रिदंडैरेकदंडैश्च शैवैः पाशुपतैरपि

॥५८॥

एतैरन्यैश्च यतिभिः प्राप्यते यत्फलं शुभम् ॥

तत्सर्वं लभ्यते देवि श्रीसोमेश्वरयात्रया

॥५९॥

एको ह्यर्चयते लिंगं तपस्यति तथापरः ॥

तयोर्मध्ये तु श्रेष्ठो यः सोमेशं च प्रपूजयेत्

॥६॥

यत्तद्योगे च सांख्ये च सिद्धांते पंचरात्रिके ॥

अन्यैश्च शास्त्रैर्विज्ञेयं प्रभासे संव्यवस्थितम्

॥६१॥

लिंगे चैव स्थितं सर्वं जगदेतच्चराचरम् ॥

तस्माल्लिंगे सदा देवः पूजनीयः प्रयत्नतः

॥६२॥

ममैव सा परा मूर्तिः श्रीसोमेशाख्यया स्थिता ॥

तेन चैषा त्मनात्मानमाराधनपरो ह्यहम्

॥६३॥

अनेकजन्मसाहस्रैर्भ्रममाणस्तु जन्मभिः ॥

कस्तां प्राप्नोति वै मुक्तिं विना सोमेशपूजनात्

॥६४॥

यत्किञ्चिदशुभं कर्म कृतं मानुषबुद्धिना ॥

तत्सर्वं विलयं याति श्रीसोमेश्वरपूजनात्

॥६५॥

अनेकजन्मकोटीभिर्जंतुभिर्यत्कृतं ह्यघम् ॥

तत्सर्वं नाशमायाति श्रीसोमेश्वरपूजनात्

॥६६॥

तीर्थानि यानि लोकेऽस्मिन्सेव्यंते पापमोक्षिभिः ॥

तानि सर्वाणि शुद्ध्यर्थं प्रभासे संविशंति हि

॥६७॥

योऽसौ कालाग्निरुद्रस्तु प्रोच्यते वेदवादिभिः ॥

सोऽयं भैरवनाम्ना तु प्रभासे संव्यवस्थितः

॥६८॥

जनानां दुष्कृतं सर्वं क्षेत्रमध्ये व्यवस्थितः ॥

भैरवं रूपमास्थाय नाशयामि सुरेश्वरि

॥६९॥

जगत्सर्वं चरित्वा तु स्थितोऽहं सचराचरम् ॥

तेन भैरवनामाहं प्रभासे संव्यवस्थितः

॥७०॥

अग्निना यत्र तप्तं तु दिव्याब्दानां चतुर्युगम् ॥

मेघवाहनकल्पे तु तत्र लिंगं बभूव ह

॥७१॥

अग्निमीडेति वेदोक्तप्रभावः सुरसुंदरि ॥

कालाग्निरुद्रनामा च देवैः सर्वैरुदाहृतम्

॥७२॥

अग्नीशानेति देवेशि नामत्रितयमुच्यते ॥

कल्पेकल्पे तु नामानि कथितुं नैव शक्यते ॥

असंख्यत्वाच्च कल्पानां ब्रह्मणा च वरानने

॥७३॥

एवं चैव रहस्यं च महागोप्यं वरानने ॥

स्नेहान्महत्या भक्त्या च मया ते परिकीर्तितम्

॥७४॥

एकतस्तु जगत्सर्वं कर्म कांडे प्रतिष्ठितम् ॥

यज्ञदानतपोहोमैः स्वाध्यायैः पितृतर्पणैः

॥७५॥

उपवासैर्व्रतैः कृत्स्नैश्चांद्रायणशतैस्तथा ॥

षड्रात्रैश्च त्रिरात्रैश्च तीर्थादिगमनैः परैः

॥७६॥

आश्रमैर्विविधाकारैर्यतिभिर्ब्रह्मचारिभिः ॥

वानप्रस्थैर्गृहस्थैश्च वेदकर्मपरायणैः

॥७७॥

अन्यैश्च विविधाकारैर्लोकमार्गस्थितैः शुभैः ॥

न तत्पदं परं देवि शक्यं वीक्षयितुं क्वचित्

॥७८॥

यावन्न चार्चयेद्देवि सोमेशं लिंगनायकम् ॥

लीलया वापि तैर्द्रष्टुं तत्पदं दुर्लभं परम्

॥७९॥

पूजितो यैर्जगन्नाथः सोमेशः किल भैरवः ॥

तिर्यग्योनिगता ये तु पशुपक्षिपिपीलिकाः

॥८०॥

अन्तर्ज्जलगता ये तु कृमिकीटपतंगकाः ॥

स्थावरा जंगमाश्चान्ये मनुष्याः पशवः स्त्रियः ॥

८! ॥

बाला वृद्धास्तथा षण्ढाः श्वानगर्द्दभवायसाः ॥

चंडालाः पुष्कसाः शूद्रा म्लेच्छा येऽन्ये वियोनिजाः

॥८२॥

मूर्खास्तु पण्डिताश्चापि ये चान्ये कुत्सिता भुवि ॥

ते सर्वे मुक्तिमायांति प्रभासे ये मृताः शुभे

॥८३॥

कालानलस्य रुद्रस्य कालराजेन चाग्निना ॥

दग्धास्ते जन्तवः सर्वे प्रभासे ये मृताः शुभे

॥८४॥

दुर्ल्लभं तु मम क्षेत्रं प्रभासं देवि पापिनाम् ॥

न तत्र लभते मृत्युं पापात्मा लोकवंदिते

॥८५॥

मया दक्षिणभागे च विघ्नेशः संप्रतिष्ठितः ॥

उत्तरे दण्डपाणिस्तु क्षेत्रमेतच्च रक्षति

॥८६॥

तथान्ये गणपाः सर्वे मदाज्ञावशवर्तिनः ॥

क्षेत्रं रक्षंति देवेशि तेषां नामानि मे शृणु

॥८७॥

महाबलस्तु चण्डीशो घंटाकर्णस्तु गोमुखः ॥

विनायको महानादः काकवक्त्रः शुभेक्षणः ॥

एकाक्षो दुन्दुभिश्चंडस्तालजंघस्तथैव च

॥८८॥

भूमिदंडश्च चंडश्च शंकुकर्णश्च वैधृतिः ॥

तालचण्डो महातेजा विकटास्यो हयाननः

॥९८९॥

हस्तिवक्त्रः श्वानवक्त्रो बिडालवदनस्तथा ॥

सिंहव्याघ्रमुखाश्चान्ये वीरभद्रादयस्तथा

॥९०॥

विनायकं पुरस्कृत्य देव देवं कपर्द्दिनम् ॥

एकादश तथा कोट्यो नियुतानि त्रयोदश

॥९१॥

अर्बुदं च गणानां च प्रभासं क्षेत्रमाश्रिताः ॥

द्वारिद्वारि प्रचंडास्ते शूलमुद्गरपाणयः

॥९२॥

प्रभासक्षेत्रं रक्षंति देवदेवस्य वै गृहम् ॥

न कश्चिद्दुष्टबुद्ध्या तु प्रविशेदिति संस्थितिः

॥९३॥

शतकोटिगणैश्चापि पूर्वद्वारि तु संवृतः ॥

अट्टहासो गणो नाम प्रभासं तत्र रक्षति

॥९४॥

कालाक्षो भीषणश्चंडो वृतोऽष्टादशकोटिभिः ॥

घंटाकर्णगणो नाम दक्षिणं द्वारमाश्रितः

॥९५॥

पश्चिमद्वारमाश्रित्य स्थितवान्विष्टरो गणः ॥

दण्डपाणिः स्थितस्तत्र देवदेवस्य चोत्तरे

॥९६॥

योगक्षेमं वहन्नित्यं प्रभासे भावितात्मनाम् ॥

भीषणाक्षस्तथैशान्यामाग्नेय्यां छागवक्त्रकः

॥९७॥

नैर्ऋत्यां चंडनादस्तु वायव्यां भैरवाननः ॥

नन्दी चैव महाकालो दण्डपाणिर्विनायकः

॥९८॥

एतेङ्गरक्षका मध्ये शतकोटिगणैर्वृताः ॥

एवं रक्षंति बहवो ह्यसंख्येया गणेश्वराः

॥९९॥

कलिकल्मषसंभूत्या येषां चोपहता मतिः ॥

न तेषां तद्भवेद्गम्यं स्थानमर्धेन्दुमौलिनः

॥१००॥

गंधर्वैः किन्नरैर्यक्षैरप्सरोभिस्तथोरगैः ॥

सिद्धैः संपूज्य देवेशं सोमेशं पापनाशनम्

॥१०१॥

अन्तर्धानं गतैर्नित्यं प्रभासं तु निषेव्यते ॥

सप्तलोकेषु ये सन्ति सिद्धाः पातालवासिनः ॥

प्रदक्षिणं ते कुर्वंति सोमेशं कालभैरवम्

॥१०२॥

पृथिव्यां यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च ॥

लाकुलिं भारभूतिं च आषाढिं दण्डमेव च

॥१०३॥

पुष्करं नैमिषं चैव अमरेशं तथापरम् ॥

भैरवं मध्यमं कालं केदारं कणवीरकम्

॥१०४॥

हरिचंद्रस्तु शैलेशस्तथा वस्त्रांतिकेश्वरः ॥

अट्टहासं महेन्द्रं च श्रीशैलं च गया तथा

॥१०५॥

एतानि सर्वतीर्थानि देवं सोमेश्वरं प्रभुम् ॥

प्रदक्षिणं प्रकुर्वंति तत्र लिंगं स्तुवंति च

॥१०६॥

ब्रह्मा जनार्दनश्चान्ये ये देवा जगति स्थिताः ॥

अग्निलिंगसमीपस्थाः संध्याकाले स्तुवंति च

॥१०७॥

षष्टिकोटिसहस्राणि षष्टिकोटिशतानि च ॥

सर्वे सोमेश्वरं यांति माघकृष्णचतुर्द्दशीम्

॥१०८॥

तस्मिन्काले च यो दद्यात्सोमेशे घृतकम्बलम्

॥१०९॥

घृतं रसं तिलान्दुग्धं जलं चंद्राधिवासितम् ॥

एकत्र कृत्वा काश्मीरमित्येतद्घृतकंबलम्

॥११०॥

शिवरात्र्यां तु कर्त्तव्यमेतद्गोप्यं मम प्रियम् ॥

एवं कृते च यत्पुण्यं गदितुं तन्न शक्यते

॥१११॥

तत्र दक्षिणभागे तु स्वयं भूतविनायकम् ॥

प्रथमं पूजयेद्देवि यदीच्छेत्सिद्धिमात्मनः

॥११२॥

ऊषराणां च सर्वेषां प्रभासक्षेत्रमूषरम् ॥

पीठानां चैव पीठं च क्षेत्राणां क्षेत्रमुत्तमम् ॥

सन्देहानां च सर्वेषामयं संदेह उत्तमः

॥११३॥

ये केचिद्योगिनः संति शतकोटिप्रविस्तराः ॥

तेषां क्षेत्रे प्रभासे तु रतिर्न्नान्यत्र कुत्रचित्

॥११४॥

लिंगादीशानभागे तु संस्थिता सुरसुन्दरि

॥११५॥

मया या कथिता तुभ्यमुमा नाम कला शुभा ॥

सा सती प्रोच्यते देवि दक्षस्य दुहिता पुरा

॥११६॥

दक्षकोपाच्छरीरं तु संत्यज्य परमा कला ॥

हिमवंतगृहे जाता उमानाम्ना च विश्रुता

॥११७॥

तेन देवि त्वया सार्द्धं तत्रस्था वरदाः स्मृताः ॥

नवकोट्यस्तु चामुंडास्तस्मिन्क्षेत्रे स्थिताः स्वयम्

॥११८॥

चैत्रे मासि सिताष्टम्यां तत्र त्वां यदि पूजयेत् ॥

एक विंशतिजन्मानि दारिद्र्यं तस्य नो भवेत्

॥११९॥

अमा सोमेन संयुक्ता कदाचिद्यदि लभ्यते ॥

तस्यां सोमेश्वरं दृष्ट्वा कोटियज्ञफलं लभेत्

॥१२०॥

एतत्क्षेत्रं महागुह्यं सर्वपातकनाशनम् ॥

रुद्राणां कोटयो यत्र एकादश समासते

॥१२१॥

द्वादशात्र दिनेशानां वसवोऽष्टौ समागताः ॥

गन्धर्वयक्षरक्षांसि असंख्याता गणेश्वराः

॥१२२॥

उमापि तत्र पार्श्वस्था सर्वदेवैस्तु संस्तुता ॥

नन्दी च गणनाथो यो देवदेवस्य शूलिनः

॥१२३॥

महाकालस्य ये चान्ये गणपाः संति पार्श्वगाः ॥

गंगा च यमुना चैव तथा देवी सरस्वती

॥१२४॥

अन्याश्च सरितः पुण्या नदाश्चैव ह्रदास्तथा ॥

समुद्राः पर्वताः कूपा वनस्पतय एव च

॥१२५॥

स्थावरं जंगमं चैव प्रभासे तु समागतम् ॥

अन्ये चैव गणास्तत्र प्रभासे संव्यवस्थिताः

॥१२६॥

न मया कथिताः सर्व उद्देशेन क्वचित्क्वचित् ॥

भक्त्या परमया युक्तो देवदेवि विनायकम् ॥

तृतीयं पूजयेत्तत्र वांछेत्क्षेत्रफलं यदि

॥१२७॥

द्वादशैवं तथा चाष्टौ चत्वारिंशच्च कोटयः ॥

नदीनामग्नितीर्थस्य द्वारे तिष्ठंति भामिनि

॥१२८॥

निर्माल्यलंघनं किंचिदज्ञाताद्यदि वै कृतम् ॥

तत्सर्वं विलयं याति अग्नितीर्थस्य दर्शनात्

॥१२९॥

देवि किं बहुनोक्तेन क्षेत्रमेतन्महाप्रभम् ॥

न ते वर्णयितुं शक्यं कल्पकोटिशतैरपि

॥१३॥

ये चांतरिक्षे भुवि ये च देवास्तीर्थानि वै यानि दिगंतरेषु ॥

क्षेत्रं प्रभासं प्रवरं हि तेषां सोमेश्वरं देवि तथा वरिष्ठम्

॥१३१॥

ये चांडजाश्चोद्भिजाश्चैव जीवाः सस्वेदजाश्चैव जरायुजाश्च ॥

देवि प्रभासे तु गतासवोऽथ मुक्तिं परं यांति न संशयोऽत्र

॥१३२॥

इति निगदितमेतद्देवदेवस्य चित्रं चरितमिदमचिंत्यं देवि ते शंकरस्य ॥

कलिकलुषविदारं सर्वलोकोऽपि यायाद्यदि पठति शृणोति स्तौति नित्यं य इत्थम्

॥१३३॥

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये क्षेत्रप्रमाणवर्णनं नाम चतुर्थोऽध्यायः ॥ ४ ॥