व्यासपूजनप्रकारः
शौनक उवाच
आचार्य्यपूजनं ब्रूहि सूत व्यासगुरोऽधुना ।
ग्रन्थस्य श्रवणान्ते हि किं कर्तव्यं तदप्यहो
॥१॥सूत उवाच
पूजयेद्विधिवद्भक्त्याचार्य्यं श्रुत्वा कथां पराम् ।
ग्रन्थान्ते विधिवद्दद्यादाचार्य्याय प्रसन्नधीः
॥२॥ततो वक्तारमानम्य संपूज्य च यथाविधि ।
भूषणैर्हस्तकर्णानां वस्त्रैस्सौम्यादिभिस्सुधीः
॥३॥शिवपूजासमाप्तौ तु दद्याद्धेनुं सवत्सिकाम् ।
कृत्वासनं सुवर्णस्य पलमानस्य साम्बरम्
॥४॥तत्रास्थाप्य शुभं ग्रंथं लिखितं ललिताक्षरैः ।
आचार्याय सुधीर्दद्यान्मुक्तः स्याद्भवबन्धनैः
॥५॥ग्रामो गजो हयश्चापि यथाशक्त्यपराणि च ।
मुने सर्वाणि देयानि वाचकाय महात्मने
॥६॥विधानसहितं सम्यक्छतं हि सफलं स्मृतम् ।
पुराणं शौनकमुने सत्यमेवोदितं मया
॥७॥तस्माद्विधानदुक्तं तु शृणुयाद्भक्तितो मुने ।
पुराणं निगमार्थाढ्यं पुण्यदं हृदयं श्रुतेः
॥८॥इति श्रीशिवमहापुराणे पञ्चम्यामुमासंहितातायां व्यासपूजनप्रकारो नाम त्रिचत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ४३ ॥