कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्
पुलस्त्य उवाच
ततः कामेश्वरं गच्छेत्तत्र कामप्रतिष्ठितम् ॥
यस्मिन्दृष्टे सदा मर्त्यः सुरूपः सुप्रभो भवेत्
॥१॥ययातिरुवाच
त्वया प्रोक्तं पुरा शंभुः कामबाण भयात्किल ॥
वालखिल्याश्रमं प्राप्तो यत्र लिंगं पपात ह
॥२॥स कथं पूजितस्तेन शंभुर्मे कौतुकं महत् ॥
वद सर्वं द्विजश्रेष्ठ कामेश्वरनिवेशनम्
॥३॥पुलस्त्य उवाच
मुक्तलिंगेऽपि देवेशे न स्मरस्तं मुमोच ह ॥
दर्शयन्नात्मनो बाणं तस्यासौ पृष्ठतः स्थितः
॥४॥ततो वाराणसीं प्राप्तस्तद्भयात्त्रिपुरांतकः ॥
तत्राऽपि च तथा दृष्ट्वा धृतचापं मनोभवम्
॥५॥ततः प्रयागमापन्नः केदारं च ततः परम् ॥
नैमिषं भद्रकर्णं च जंबूमार्गे त्रिपुष्करम्
॥६॥गोकर्णं च प्रभासं च पुण्यं च कृमिजांगलम् ॥
गगाद्वारं गयाशीर्षं कालाभीष्टं वटेश्वरम्
॥७॥किं वा तेन बहूक्तेन तीर्थान्यायतनानि च ॥
असंख्यानि गतो देवः कामं च ददृशे तथा
॥८॥यत्रयत्र महादेवस्तद्भयान्नृप गच्छति ॥
तत्रतत्र पुनः कामं प्रपश्यति धृतायुधम्
॥९॥कस्यचित्त्वथकालस्य पुनः प्राप्तोऽर्बुदं प्रति ॥
तत्रापश्यत्तथा काममाकर्णाकर्षितायुधम् ॥
आकुंचितैकपादं च स्थिरदृष्टिं नृपो त्तम
॥१०॥अथाऽसौ भगवाञ्छांतः प्रियादुःखसमन्वितः ॥
क्रोधं चक्रे विशेषेण दृष्ट्वा तं पुरतः स्थितम्
॥११॥तस्य कोपाभिभूतस्य तृतीयान्नयनान्नृप ॥
निश्चक्राम महाज्वाला ययाऽसौ भस्मसात्कृतः
॥१२॥सचापः सशरो राजंस्तस्मिन्पर्वतरोधसि ॥
शंकरो रोषपर्यंतं गत्वा सौख्यमवाप्तवान्
॥१३॥कैलासं पर्वतश्रेष्ठं जगाम सुरपूजितः ॥
दग्धे मनोभवे भार्या रतिरस्य पतिव्रता ॥
व्यलपत्करुणं दीना पतिशोकपरि प्लुता
॥१४॥ततो दारूणि चाहृत्य चितिं कृत्वा नराधिप ॥
आरुरोहाग्निसंदीप्तां चितिं सा पतिदुःखिता ॥
तावदाकाशगां वाणीं शुश्राव च यशस्विनी
॥१५॥वागुवाच
मा पुत्रि साहसं कार्षीस्तपसा तिष्ठ सुन्दरि ॥
भूयः प्राप्स्यसि भर्त्तारं कामें तुष्टेन शंभुना
॥१६॥सा श्रुत्वा तां तदा वाणीं समुत्तस्थौ समुमध्यमा ॥
देवमाराधयामास दिवानक्तमतंद्रिता ॥
व्रतैर्दानैर्जपैर्होमैरुपवासैस्तथा परैः
॥१७॥ततो वर्ष सहस्रांते तुष्टस्तस्या महेश्वरः ॥
अब्रवीद्वद कल्याणि वरं यन्मनसि स्थितम्
॥१८॥रतिरुवाच
यदि तुष्टोऽसि मे देव भगवँल्लोक भावनः ॥
अक्षतांगः पुनः कामः कांतो मे जायतां पतिः
॥१९॥एवमुक्ते तया वाक्ये तत्क्षणात्समुपस्थितः ॥
यथा सुप्तो महाराज तद्वद्रूपः स हर्षित
॥२०॥इक्षुयष्टिमयं चापं पुष्पबाणसमन्वितम् ॥
भृंगश्रेणिमय्या मौर्व्या शोभितं सुमनोहरम्
॥२१॥ततो रतिसमायुक्तः प्रणिपत्य महेश्वरम् ॥
अनुज्ञातस्तु तेनैव स्वव्यापारेऽभ्यवर्त्तत
॥२२॥स दृष्ट्वा शिवमाहात्म्यं श्रद्धां कृत्वा नृपोत्तम ॥
शिवं संस्थापयामास पर्वतेऽर्बुदसंज्ञिते
॥२३॥यस्मिन्दृष्टे महाराज नारी वा यदि वा नरः ॥
सप्तजन्मांतराण्येव न दौर्भाग्यमवाप्नुयात्
॥२४॥एवमेतन्मया ख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥
कामेश्वरस्य माहात्म्यं कामदाह सविस्तरम्
॥२५॥इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे कामेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशोऽध्यायः ॥ ४० ॥