मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Krīḍākhaṇḍaḥ, adhyāya 147

3
Krīḍākhaṇḍaḥ · 147

``upadeśayogo'' nāma daśamo'dhyāyaḥ

10 saptacatvāriṃśādadhikaśatatamo'dhyāyaḥ |

śrīgajānana uvāca |

daivyāsurī rākṣasī ca prakṛtistrividhā nṛṇām |

tāsāṃ phalāni cinhāni saṅkṣepātte'dhunā bruve

||1||

१० सप्तचत्वारिंशादधिकशततमोऽध्यायः ।

श्रीगजानन उवाच ।

दैव्यासुरी राक्षसी च प्रकृतिस्त्रिविधा नृणाम् ।

तासां फलानि चिन्हानि सङ्क्षेपात्तेऽधुना ब्रुवे

ādyā saṃsādhayenmuktiṃ dve pare bandhanaṃ nṛpa |

cinhaṃ bravīmi cādyāyāstanme nigadataḥ śa‍ṛṇu

||2||

आद्या संसाधयेन्मुक्तिं द्वे परे बन्धनं नृप ।

चिन्हं ब्रवीमि चाद्यायास्तन्मे निगदतः श‍ृणु

apaiśūnyaṃ dayā'krodhaścāpalyaṃ dhṛtirārjavam |

tejo'bhayahiṃsā ca kṣamā śaucamamānitā

||3||

अपैशून्यं दयाऽक्रोधश्चापल्यं धृतिरार्जवम् ।

तेजोऽभयहिंसा च क्षमा शौचममानिता

ityādicinhamādyāyā āsuryāḥ śa‍ṛṇu sāmpratam |

ativādo'bhimānaśca darpo'jñānaṃ sakopatā

||4||

इत्यादिचिन्हमाद्याया आसुर्याः श‍ृणु साम्प्रतम् ।

अतिवादोऽभिमानश्च दर्पोऽज्ञानं सकोपता

āsuryā evamādyāni cinhāni prakṛternṛpa |

niṣṭhuratvaṃ mado moho'haṅkāro garva eva ca

||5||

आसुर्या एवमाद्यानि चिन्हानि प्रकृतेर्नृप ।

निष्ठुरत्वं मदो मोहोऽहङ्कारो गर्व एव च

dveṣo hiṃsā dayā krodha auddhatyaṃ durvinītatā |

ābhicārikakartṛtvaṃ krūrakarmaratistathā

||6||

द्वेषो हिंसा दया क्रोध औद्धत्यं दुर्विनीतता ।

आभिचारिककर्तृत्वं क्रूरकर्मरतिस्तथा

aviśvāsaḥ satāṃ vākye'śucitvaṃ karmahīnatā |

nindakatvaṃ ca vedānāṃ bhaktānāmasuradviṣām

||7||

अविश्वासः सतां वाक्येऽशुचित्वं कर्महीनता ।

निन्दकत्वं च वेदानां भक्तानामसुरद्विषाम्

muniśrotriyaviprāṇāṃ tathā smṛtipurāṇayoḥ |

pākhaṇḍavākye viśvāsaḥ saṅgatirmalinātmanām

||8||

मुनिश्रोत्रियविप्राणां तथा स्मृतिपुराणयोः ।

पाखण्डवाक्ये विश्वासः सङ्गतिर्मलिनात्मनाम्

sadambhakarmakartṛtvaṃ spṛhā ca paravastuṣu |

anekakāmanāvattvaṃ sarvadā'nṛtabhāṣaṇam

||9||

सदम्भकर्मकर्तृत्वं स्पृहा च परवस्तुषु ।

अनेककामनावत्त्वं सर्वदाऽनृतभाषणम्

parotkarṣāsahiṣṇutvaṃ parakṛtyaparāhatiḥ |

ityādyā bahavaścānye rākṣasyāḥ prakṛterguṇāḥ

||10||

परोत्कर्षासहिष्णुत्वं परकृत्यपराहतिः ।

इत्याद्या बहवश्चान्ये राक्षस्याः प्रकृतेर्गुणाः

pṛthivyā svargaloke ca parivṛtya vasanti te |

madbhaktirahitā lokā rākṣasīṃ prakṛtiṃ śritāḥ

||11||

पृथिव्या स्वर्गलोके च परिवृत्य वसन्ति ते ।

मद्भक्तिरहिता लोका राक्षसीं प्रकृतिं श्रिताः

tāmasīṃ ye śritā rājan yānti te rauravaṃ dhruvam |

anirvācyaṃ ca te duḥkhaṃ bhuñjate tatra saṃsthitāḥ

||12||

तामसीं ये श्रिता राजन् यान्ति ते रौरवं ध्रुवम् ।

अनिर्वाच्यं च ते दुःखं भुञ्जते तत्र संस्थिताः

daivānniḥsṛtya narakājjāyante bhuvi kubjakāḥ |

jātyandhāḥ paṅgavo dīnāhīnajātiṣu te nṛpa

||13||

दैवान्निःसृत्य नरकाज्जायन्ते भुवि कुब्जकाः ।

जात्यन्धाः पङ्गवो दीनाहीनजातिषु ते नृप

punaḥ pāpasamācārā mayyabhaktāḥ patanti te |

utpatanti hi madbhaktā yāṃ kāñcid yonimāśritāḥ

||14||

पुनः पापसमाचारा मय्यभक्ताः पतन्ति ते ।

उत्पतन्ति हि मद्भक्ता यां काञ्चिद् योनिमाश्रिताः

labhante svargatiṃ yajñairanyairdharmaiśca bhūmipa |

sulabhā sā sakāmānāṃ mayi bhaktiḥ sudurlabhā

||15||

लभन्ते स्वर्गतिं यज्ञैरन्यैर्धर्मैश्च भूमिप ।

सुलभा सा सकामानां मयि भक्तिः सुदुर्लभा

vimūḍhā mohajālena baddhāḥ svena ca karmaṇā |

ahaṃ hartā ahaṃ kartā ahaṃ bhokteti vādinaḥ

||16||

विमूढा मोहजालेन बद्धाः स्वेन च कर्मणा ।

अहं हर्ता अहं कर्ता अहं भोक्तेति वादिनः

ahameveśvaraḥśāstā ahaṃ vettā ahaṃ sukhī |

etādṛśī matirnṝṇāmadhaḥpātayatīha tān

||17||

अहमेवेश्वरःशास्ता अहं वेत्ता अहं सुखी ।

एतादृशी मतिर्नॄणामधःपातयतीह तान्

tasmādetat samutsṛjya daivīṃ prakṛtimāśraya |

bhaktiṃ kuru madīyāṃ tvamaniśaṃ dṛḍhacetasā

||18||

तस्मादेतत् समुत्सृज्य दैवीं प्रकृतिमाश्रय ।

भक्तिं कुरु मदीयां त्वमनिशं दृढचेतसा

sāpi bhaktistridhā rājan sāttvikī rājasītarā |

yaddevān bhajate bhaktyā sāttvikī sā matā śubhā

||19||

सापि भक्तिस्त्रिधा राजन् सात्त्विकी राजसीतरा ।

यद्देवान् भजते भक्त्या सात्त्विकी सा मता शुभा

rājasī sā tu vijñeyā bhaktirjanmamṛtipradā |

yadyakṣāṃścaiva rakṣāṃsi yajante sarvabhāvataḥ

||20||

राजसी सा तु विज्ञेया भक्तिर्जन्ममृतिप्रदा ।

यद्यक्षांश्चैव रक्षांसि यजन्ते सर्वभावतः

vedenāvihitaṃ krūraṃ sāhaṅkāraṃ sadambhakam |

bhajante pretabhūtādīn karma kurvanti kāmukam

||21||

वेदेनाविहितं क्रूरं साहङ्कारं सदम्भकम् ।

भजन्ते प्रेतभूतादीन् कर्म कुर्वन्ति कामुकम्

śoṣayanto nijaṃ dehamantasthaṃ māṃ dṛḍhāgrahāḥ |

tāmasyetādṛśī bhaktirnṛṇāṃ sā nirayapradā

||22||

शोषयन्तो निजं देहमन्तस्थं मां दृढाग्रहाः ।

तामस्येतादृशी भक्तिर्नृणां सा निरयप्रदा

kāmo lobhastathā krodho dambhaścatvāra ityami |

mahādvārāṇi vīcīnāṃ tasmādetāṃstu varjayet

||23||

कामो लोभस्तथा क्रोधो दम्भश्चत्वार इत्यमि ।

महाद्वाराणि वीचीनां तस्मादेतांस्तु वर्जयेत्

oṃ tatsaditi śrīmadgaṇeśagītāsūpaniṣadarthagarbhāsu yogāmṛtārthaśāstre śrīmadādi śrīnmahāgāṇeśvare mahāpurāṇe uttarakhaṇḍe bālacarite śrīgajānanavareṇyasaṃvāde ``upadeśayogo'' nāma daśamo'dhyāyaḥ

||10||

ॐ तत्सदिति श्रीमद्गणेशगीतासूपनिषदर्थगर्भासु योगामृतार्थशास्त्रे श्रीमदादि श्रीन्महागाणेश्वरे महापुराणे उत्तरखण्डे बालचरिते श्रीगजाननवरेण्यसंवादे ``उपदेशयोगो'' नाम दशमोऽध्यायः

iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṇḍe upadeśayogonāma saptacatvāriṃśādadhikaśatatamo'dhyāyaḥ || 147 ||