ṣaṭpañcāśadvināyakavarṇanaṃ nāma catuḥpañcāśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ
ṛṣaya ūcuḥ
kiṃ pṛṣṭaṃ somakāntena vimānavartinā'nagha |
tadvayaṃ śrotumicchāmo vada sarvamaśeṣataḥ
||1||किं पृष्टं सोमकान्तेन विमानवर्तिनाऽनघ ।
तद्वयं श्रोतुमिच्छामो वद सर्वमशेषतः
sūta uvāca
gacchatā vyomamārgeṇa pṛṣṭā dūtā mahātmanā |
vārāṇasīsthitānāṃ tu gaṇeśānāṃ mahātmanām
||2||गच्छता व्योममार्गेण पृष्टा दूता महात्मना ।
वाराणसीस्थितानां तु गणेशानां महात्मनाम्
nāmāni parivārāṇāṃ tāni naḥ śaṛṇutānaghāḥ |
rājovāca |
dūtā vadantu kṛpayā viśveśaparivāragān
||3||नामानि परिवाराणां तानि नः शृणुतानघाः ।
राजोवाच ।
दूता वदन्तु कृपया विश्वेशपरिवारगान्
gaṇeśānmama kārtsnyena smaraṇātsarvasiddhidān |
dūtā ūcuḥ |
kathayāmaḥ samāsena viśveśāvaraṇe gatān
||4||गणेशान्मम कार्त्स्न्येन स्मरणात्सर्वसिद्धिदान् ।
दूता ऊचुः ।
कथयामः समासेन विश्वेशावरणे गतान्
gaṇeśān kramaśo rājan śaṛṇu sarvabhayāpahān |
durgā vināyako'thārka bhīmacaṇḍī vināyakaḥ
||5||गणेशान् क्रमशो राजन् शृणु सर्वभयापहान् ।
दुर्गा विनायकोऽथार्क भीमचण्डी विनायकः
dehalīgaṇapaścātha tathoddaṇḍavināyakaḥ |
pāśapāṇiḥ sarvavighnaharaṇo'tha vināyakaḥ
||6||देहलीगणपश्चाथ तथोद्दण्डविनायकः ।
पाशपाणिः सर्वविघ्नहरणोऽथ विनायकः
prathamāvaraṇe siddhasiddhirūpo vināyakaḥ |
lambodaraḥ kūṭadantaḥ śūlaṭaṅka vināyakaḥ
||7||प्रथमावरणे सिद्धसिद्धिरूपो विनायकः ।
लम्बोदरः कूटदन्तः शूलटङ्क विनायकः
kūṣmāṇḍākhyaścaturthaśca pañcamo muṇḍasaṃjñakaḥ |
vikaṭadvijasaṃjñastu rājaputravināyakaḥ
||8||कूष्माण्डाख्यश्चतुर्थश्च पञ्चमो मुण्डसंज्ञकः ।
विकटद्विजसंज्ञस्तु राजपुत्रविनायकः
praṇavākhyo'thāparaśca dvitīyāvaraṇe sthitāḥ |
vakratuṇḍa ekadantastrimukhaśca vināyakaḥ
||9||प्रणवाख्योऽथापरश्च द्वितीयावरणे स्थिताः ।
वक्रतुण्ड एकदन्तस्त्रिमुखश्च विनायकः
vighnarājaścaturtho'tha varadaśca vināyakaḥ |
pañcāsyaścāparaścātra herambaśca vināyakaḥ
||10||विघ्नराजश्चतुर्थोऽथ वरदश्च विनायकः ।
पञ्चास्यश्चापरश्चात्र हेरम्बश्च विनायकः
modakapriya ityeva tṛtīyāvaraṇe sthitāḥ |
vināyako'bhayapradaḥ siṃhatuṇḍavināyakaḥ
||11||मोदकप्रिय इत्येव तृतीयावरणे स्थिताः ।
विनायकोऽभयप्रदः सिंहतुण्डविनायकः
kuṇitākṣaścāparaśca kṣipraprasādasaṃjñakaḥ |
cintāmaṇiriti khyāto dantahastavināyakaḥ
||12||कुणिताक्षश्चापरश्च क्षिप्रप्रसादसंज्ञकः ।
चिन्तामणिरिति ख्यातो दन्तहस्तविनायकः
pracaṇḍaścāpyaparaścoddaṇḍamuṇḍavināyakaḥ |
caturthāvaraṇe jñeyā aṣṭāvete vināyakāḥ
||13||प्रचण्डश्चाप्यपरश्चोद्दण्डमुण्डविनायकः ।
चतुर्थावरणे ज्ञेया अष्टावेते विनायकाः
sthūladanto dvitīyastu kalipriyavināyakaḥ |
caturdanto dvituṇḍaśca jyeṣṭho gajavināyakaḥ
||14||स्थूलदन्तो द्वितीयस्तु कलिप्रियविनायकः ।
चतुर्दन्तो द्वितुण्डश्च ज्येष्ठो गजविनायकः
kālākhyaśca tathā jñeyo nāgeśākhyoparo'pi ca |
pañcamāvaraṇe jñeyā aṣṭāvete vināyakaḥ
||15||कालाख्यश्च तथा ज्ञेयो नागेशाख्योपरोऽपि च ।
पञ्चमावरणे ज्ञेया अष्टावेते विनायकः
maṇikarṇavināyaka āśāsṛṣṭivināyakaḥ |
yakṣākhyo gajakarṇākhyaścitraghaṇṭavināyakaḥ
||16||मणिकर्णविनायक आशासृष्टिविनायकः ।
यक्षाख्यो गजकर्णाख्यश्चित्रघण्टविनायकः
sumaṅgalaśca mitrākhya ete ṣaṣṭhe vināyakaḥ |
modaḥ pramodaḥ sumukho durmukhaśca vināyakaḥ
||17||सुमङ्गलश्च मित्राख्य एते षष्ठे विनायकः ।
मोदः प्रमोदः सुमुखो दुर्मुखश्च विनायकः
gaṇapākhyo'thāparaśca tathā jñāna vināyakaḥ |
saptamāvaraṇe jñeyāstathā dvāravināyakaḥ
||18||गणपाख्योऽथापरश्च तथा ज्ञान विनायकः ।
सप्तमावरणे ज्ञेयास्तथा द्वारविनायकः
avimukto'ṣṭamo yatra mokṣado'tha vināyakaḥ |
anyo bhagīrathākhyo hi hariścandravināyakaḥ
||19||अविमुक्तोऽष्टमो यत्र मोक्षदोऽथ विनायकः ।
अन्यो भगीरथाख्यो हि हरिश्चन्द्रविनायकः
kapardīti paro jñeyastathā binduvināyakaḥ |
eteṣāṃ smaraṇaṃ nityaṃ sarvakāmaphalapradam
||20||कपर्दीति परो ज्ञेयस्तथा बिन्दुविनायकः ।
एतेषां स्मरणं नित्यं सर्वकामफलप्रदम्
prātarutthāya yaścaitān paṭhate śuddhamānasaḥ |
na tasya vighnā vighnaṃ hi kurvanti sarvakarmasu
||21||प्रातरुत्थाय यश्चैतान् पठते शुद्धमानसः ।
न तस्य विघ्ना विघ्नं हि कुर्वन्ति सर्वकर्मसु
ekaikanāmnā rājendra dūrvābhistaṇḍulairapi |
tilaiḥ śamīdalaiścaitān pūjayed bhaktimānnaraḥ
||22||एकैकनाम्ना राजेन्द्र दूर्वाभिस्तण्डुलैरपि ।
तिलैः शमीदलैश्चैतान् पूजयेद् भक्तिमान्नरः
asādhyaṃ sādhayetkāryaṃ sarvatra vijayī bhavet |
āyuṣyaṃ puṣṭimārogyaṃ prāpnuyāddhanamuttamam
||23||असाध्यं साधयेत्कार्यं सर्वत्र विजयी भवेत् ।
आयुष्यं पुष्टिमारोग्यं प्राप्नुयाद्धनमुत्तमम्
idaṃ te kathitaṃ sarvaṃ yaddhi pṛṣṭaṃ tvayā nṛpa |
tūṣṇīṃ yayurdevadūtāstato dhāma nijaṃ mudā
||24||इदं ते कथितं सर्वं यद्धि पृष्टं त्वया नृप ।
तूष्णीं ययुर्देवदूतास्ततो धाम निजं मुदा
sūta uvāca
idaṃ tatkathitaṃ viprā viśveśāvaraṇaṃ mayā |
idānīṃ kathayiṣyāmi purāṇasya phalaśrutim
||25||इदं तत्कथितं विप्रा विश्वेशावरणं मया ।
इदानीं कथयिष्यामि पुराणस्य फलश्रुतिम्
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṇḍe ṣaṭpañcāśadvināyakavarṇanaṃ nāma catuḥpañcāśaduttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 154 ||