मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Krīḍākhaṇḍaḥ, adhyāya 80

3
Krīḍākhaṇḍaḥ · 80

aśītitamo'dhyāyaḥ

ka uvāca

tatra sā kānanaṃ dṛṣṭvā ramyaṃ puṣpajalānvitam |

tasthau padmāsanagatā nāsāgranyastalocanā

||1||

तत्र सा काननं दृष्ट्वा रम्यं पुष्पजलान्वितम् ।

तस्थौ पद्मासनगता नासाग्रन्यस्तलोचना

gaṇeśadhyānaniratā prāṅgamukhī japatatparā |

ekākṣarasya mantrasya śuṣkadruma iva sthitā

||2||

गणेशध्याननिरता प्राङ्गमुखी जपतत्परा ।

एकाक्षरस्य मन्त्रस्य शुष्कद्रुम इव स्थिता

na phalaṃ na jalaṃ mūlaṃ parṇaṃ kandaṃ na mārutam |

atti sā niścalā tatra nirvāṇaṃ paramaṃ śritā

||3||

न फलं न जलं मूलं पर्णं कन्दं न मारुतम् ।

अत्ति सा निश्चला तत्र निर्वाणं परमं श्रिता

evaṃ sā dvādaśābdāni vyatītāni tato vibhuḥ |

kṛpayā''virabhūtprīto guṇeśo guṇavallabhaḥ

||4||

एवं सा द्वादशाब्दानि व्यतीतानि ततो विभुः ।

कृपयाऽऽविरभूत्प्रीतो गुणेशो गुणवल्लभः

kirīṭakuṇḍaladharo daśabāhustriśūlabhṛt |

bhālacandraḥ śaṅkhacakramuktāmālāvibhūṣitaḥ

||5||

किरीटकुण्डलधरो दशबाहुस्त्रिशूलभृत् ।

भालचन्द्रः शङ्खचक्रमुक्तामालाविभूषितः

akṣamālāṃ ca kamalaṃ kastūrītilakaṃ dadhat |

madhye nārāyaṇamukho dakṣiṇe ca śivānanaḥ

||6||

अक्षमालां च कमलं कस्तूरीतिलकं दधत् ।

मध्ये नारायणमुखो दक्षिणे च शिवाननः

vāme brahmamukhaḥ śeṣe padmāsanagato vibhuḥ |

tatphaṇāmaṇḍalacchāyaḥ kundakarpūrasannibhaḥ

||7||

वामे ब्रह्ममुखः शेषे पद्मासनगतो विभुः ।

तत्फणामण्डलच्छायः कुन्दकर्पूरसन्निभः

uvāca jagadambāṃ tāṃ yaṃ dhyāyasi divāniśam |

guṇeśo guṇeśa iti so'haṃ te darśanaṃ gataḥ

||8||

उवाच जगदम्बां तां यं ध्यायसि दिवानिशम् ।

गुणेशो गुणेश इति सोऽहं ते दर्शनं गतः

tava niṣṭhāṃ ca bhakti ca tapa ugramavekṣya ca |

mama svarūpaṃ vakṣyāmi prītastava varānane

||9||

तव निष्ठां च भक्ति च तप उग्रमवेक्ष्य च ।

मम स्वरूपं वक्ष्यामि प्रीतस्तव वरानने

trayastriṃśatkoṭideveṣvadhiko na ca matparaḥ |

guṇatrayavibhāgācca guṇeśa iti māṃ viduḥ

||10||

त्रयस्त्रिंशत्कोटिदेवेष्वधिको न च मत्परः ।

गुणत्रयविभागाच्च गुणेश इति मां विदुः

trideho guṇataścāhaṃ santuṣṭastapasā ca te |

varaṃ varaya mattastvaṃ yatte manasi vartate

||11||

त्रिदेहो गुणतश्चाहं सन्तुष्टस्तपसा च ते ।

वरं वरय मत्तस्त्वं यत्ते मनसि वर्तते

asādhyamapi dāsyāmi trailokye'smin maheśvari |

iti tadvacanaṃ śrutvā harṣagadgadaniḥsvanā

||12||

असाध्यमपि दास्यामि त्रैलोक्येऽस्मिन् महेश्वरि ।

इति तद्वचनं श्रुत्वा हर्षगद्गदनिःस्वना

unmīlya nayane gaurī paśyati sma puro vibhum |

guṇaśaṃ triguṇeśaṃ ca tritanuṃ praṇanāma sā

||13||

उन्मील्य नयने गौरी पश्यति स्म पुरो विभुम् ।

गुणशं त्रिगुणेशं च त्रितनुं प्रणनाम सा

uvāca janmaniṣṭhā ca tapo mantro haro'pi ca |

adya dhanyatamo jāto dṛṣṭvā te padapaṅkajam

||14||

उवाच जन्मनिष्ठा च तपो मन्त्रो हरोऽपि च ।

अद्य धन्यतमो जातो दृष्ट्वा ते पदपङ्कजम्

adya siddhiḥ parā prāptā sākṣādṛṣṭo yato bhavān |

na kāṅkṣe'nyavaraṃ kaccit tvadvākyaṃ na ca laṅghaye

||15||

अद्य सिद्धिः परा प्राप्ता साक्षादृष्टो यतो भवान् ।

न काङ्क्षेऽन्यवरं कच्चित् त्वद्वाक्यं न च लङ्घये

atastvaṃ putratāṃ yāhi mama prītikaro bhava |

nirantaraṃ darśanaṃ te sevanaṃ pūjanaṃ bhavet

||16||

अतस्त्वं पुत्रतां याहि मम प्रीतिकरो भव ।

निरन्तरं दर्शनं ते सेवनं पूजनं भवेत्

iti tasyā vacaḥ śrutvā guṇeśo harṣa nirbharaḥ |

uvāca girijāṃ tāṃ sa bhaviṣyāmi sutastava

||17||

इति तस्या वचः श्रुत्वा गुणेशो हर्ष निर्भरः ।

उवाच गिरिजां तां स भविष्यामि सुतस्तव

vāñchitaṃ pūrayiṣyāmi lokānāṃ ca tavāpi ca |

evamuktvā guṇeśastāmantardhānamagātkṣaṇāt

||18||

वाञ्छितं पूरयिष्यामि लोकानां च तवापि च ।

एवमुक्त्वा गुणेशस्तामन्तर्धानमगात्क्षणात्

na dadarśa yadā devī guṇeśaṃ taṃ kṣaṇāttadā |

amanyata mayā dṛṣṭaḥ svapnā kiṃ sukhadaḥkṣaṇam

||19||

न ददर्श यदा देवी गुणेशं तं क्षणात्तदा ।

अमन्यत मया दृष्टः स्वप्ना किं सुखदःक्षणम्

īśvarasyopadeśena dṛṣṭo devo'khilārthadaḥ |

na soḍhuṃ virahaṃ tasya śaktāsmīti vyadhācchivā

||20||

ईश्वरस्योपदेशेन दृष्टो देवोऽखिलार्थदः ।

न सोढुं विरहं तस्य शक्तास्मीति व्यधाच्छिवा

guṇeśapratimāṃ kṛtvā sthāpayāmāsa sādaram |

prāsādaṃ kārayāmāsa caturdvāraṃ suśobhanam

||21||

गुणेशप्रतिमां कृत्वा स्थापयामास सादरम् ।

प्रासादं कारयामास चतुर्द्वारं सुशोभनम्

girijātmajeti tannāma sthāpayāmāsa sundaram |

siddhikṣetramiti khyātaṃ bhaviṣyati nṛṇāmiha

||22||

गिरिजात्मजेति तन्नाम स्थापयामास सुन्दरम् ।

सिद्धिक्षेत्रमिति ख्यातं भविष्यति नृणामिह

anuṣṭhānavatāṃ siddhirbhaviṣyati na saṃśayaḥ |

iti dattvā varaṃ tatra sampūjya ca yathā vidhi

||23||

अनुष्ठानवतां सिद्धिर्भविष्यति न संशयः ।

इति दत्त्वा वरं तत्र सम्पूज्य च यथा विधि

pradakṣiṇā namaskārānkṛtvā ca dvijapūjanam |

dattvā dānāni tebhyaśca gṛhītvāśīrvaco dvijāt |

trisandhyākṣetramagamad yogasthaṃ dadṛśe haram

||24||

प्रदक्षिणा नमस्कारान्कृत्वा च द्विजपूजनम् ।

दत्त्वा दानानि तेभ्यश्च गृहीत्वाशीर्वचो द्विजात् ।

त्रिसन्ध्याक्षेत्रमगमद् योगस्थं ददृशे हरम्

tatpādapaṅkaje svīyaṃ śiraḥpadmannyadhācchivā |

uvāca nijavṛttāntamājñāṃ prāpya vibho tava

||25||

तत्पादपङ्कजे स्वीयं शिरःपद्मन्न्यधाच्छिवा ।

उवाच निजवृत्तान्तमाज्ञां प्राप्य विभो तव

upadeśaṃ manoścāpi dvādaśābdaṃ kṛtaṃ tapaḥ |

avāyubhakṣayā svāmin tatastuṣṭo guṇeśvaraḥ

||26||

उपदेशं मनोश्चापि द्वादशाब्दं कृतं तपः ।

अवायुभक्षया स्वामिन् ततस्तुष्टो गुणेश्वरः

uvāca paramaprīto bhāvaṃ jñātvā paraṃ mama |

tavodare'vatāraṃ tu kariṣyāmyacalātmaje

||27||

उवाच परमप्रीतो भावं ज्ञात्वा परं मम ।

तवोदरेऽवतारं तु करिष्याम्यचलात्मजे

vāñchitaṃ ca kariṣyāmi devānāṃ ca tavāpi ca |

evamuktvā kṣaṇenā'sau tatraivā'ntardadhe vibhuḥ

||28||

वाञ्छितं च करिष्यामि देवानां च तवापि च ।

एवमुक्त्वा क्षणेनाऽसौ तत्रैवाऽन्तर्दधे विभुः

tato'haṃ paramaprītā mūrtiṃ prāsādameva ca |

vidhāya sthāpayitvā tāṃ tavāntikamupāgatā

||29||

ततोऽहं परमप्रीता मूर्तिं प्रासादमेव च ।

विधाय स्थापयित्वा तां तवान्तिकमुपागता

ka uvāca

evaṃ śrutvā priyāvākyaṃ prahṛṣṭamānaso haraḥ |

protphullanayanaḥ prāha dhanyā'si girijātmaje

||30||

एवं श्रुत्वा प्रियावाक्यं प्रहृष्टमानसो हरः ।

प्रोत्फुल्लनयनः प्राह धन्याऽसि गिरिजात्मजे

sākṣād dṛṣṭo guṇeśaste gṛhe so'vatariṣyati

||31||

साक्षाद् दृष्टो गुणेशस्ते गृहे सोऽवतरिष्यति

haniṣyati mahādaityaṃ bhūbhāraṃ ca hariṣyati |

indrādilokapālānāṃ svapadāni pradāsyati

||32||

हनिष्यति महादैत्यं भूभारं च हरिष्यति ।

इन्द्रादिलोकपालानां स्वपदानि प्रदास्यति

etanmama vaco devi na ca vismartumarhasi |

ka uvāca |

evamuktvā śivo deva āliliṅga śivāṃ tadā

||33||

एतन्मम वचो देवि न च विस्मर्तुमर्हसि ।

क उवाच ।

एवमुक्त्वा शिवो देव आलिलिङ्ग शिवां तदा

ānandāśrūṇi muñcantau romāñcitatanū ubhau |

tiṣṭhantau paramālhādayutāvambāmaheśvarau

||34||

आनन्दाश्रूणि मुञ्चन्तौ रोमाञ्चिततनू उभौ ।

तिष्ठन्तौ परमाल्हादयुतावम्बामहेश्वरौ

iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṇḍe śrīgaṇeśadarśanaṃ nāma'śītitamo'dhyāyaḥ || 80 ||