gaṇeśakavacaṃ nāma pañcāśītitamo'dhyāyayaḥ
ka uvāca
śrutvā munimukhātputraṃ girijāyā mahābalam |
pañcame māsi samprāpte marīcirvīkṣituṃ yayau
||1||श्रुत्वा मुनिमुखात्पुत्रं गिरिजाया महाबलम् ।
पञ्चमे मासि सम्प्राप्ते मरीचिर्वीक्षितुं ययौ
bhūtabhavyabhaviṣyajñaḥ samaloṣṭhāśmakāñcanaḥ |
vedaśāstrārthatattvajño nyastasvaparavibhramaḥ
||2||भूतभव्यभविष्यज्ञः समलोष्ठाश्मकाञ्चनः ।
वेदशास्त्रार्थतत्त्वज्ञो न्यस्तस्वपरविभ्रमः
saṃhāre rakṣaṇe sṛṣṭau manasā jagataḥ kṣamaḥ |
taṃ dṛṣṭvā pādayostasya patitā sakhibhiḥ saha
||3||संहारे रक्षणे सृष्टौ मनसा जगतः क्षमः ।
तं दृष्ट्वा पादयोस्तस्य पतिता सखिभिः सह
upaveśyāsane pādau kṣālayāmāsa bhaktitaḥ |
tajjalaṃ pāvanaṃ pītvā siṣecāntargṛhaṃ mudā
||4||उपवेश्यासने पादौ क्षालयामास भक्तितः ।
तज्जलं पावनं पीत्वा सिषेचान्तर्गृहं मुदा
upacāraiḥ ṣoḍaśabhiḥ pupūjeśvarabhāvanā |
uvāca pārvatī tuṣṭā'labhyaṃ dṛṣṭaṃ padaṃ hi te
||5||उपचारैः षोडशभिः पुपूजेश्वरभावना ।
उवाच पार्वती तुष्टाऽलभ्यं दृष्टं पदं हि ते
muniruvāca
ahamātmamanā devi na vrajāmi hi kutracit |
akasmāddhyānaviṣayastava putro babhūva me
||6||अहमात्ममना देवि न व्रजामि हि कुत्रचित् ।
अकस्माद्ध्यानविषयस्तव पुत्रो बभूव मे
tasya te darśanākāṅkṣī śivasyāpyahamāgataḥ |
ka uvāca |
evamākarṇya sā vākyaṃ tasyarṣestanayaṃ svakam
||7||तस्य ते दर्शनाकाङ्क्षी शिवस्याप्यहमागतः ।
क उवाच ।
एवमाकर्ण्य सा वाक्यं तस्यर्षेस्तनयं स्वकम्
atiprītimanā gaurī tasyāṅke saṃnyaveśat |
ūce sā taṃ mahābhāgyaṃ phalitaṃ darśanāttava
||8||अतिप्रीतिमना गौरी तस्याङ्के संन्यवेशत् ।
ऊचे सा तं महाभाग्यं फलितं दर्शनात्तव
puṇyaṃ ca paramaṃ prāptaṃ śubhamagre bhaviṣyati |
muniruvāca |
gauri te'yaṃ suto brahmasvarūpo bhāsate mama
||9||पुण्यं च परमं प्राप्तं शुभमग्रे भविष्यति ।
मुनिरुवाच ।
गौरि तेऽयं सुतो ब्रह्मस्वरूपो भासते मम
ṣaṭcakrabhedanaratā yoganiṣṭhā maharṣayaḥ |
vāyubhakṣā upāsante yaṃ te so'yaṃ tavātmajaḥ
||10||षट्चक्रभेदनरता योगनिष्ठा महर्षयः ।
वायुभक्षा उपासन्ते यं ते सोऽयं तवात्मजः
guṇatrayavibhedena tritanustrikriyākaraḥ |
yatsattayā'tha śeṣo'pi vahate mastake bhuvam
||11||गुणत्रयविभेदेन त्रितनुस्त्रिक्रियाकरः ।
यत्सत्तयाऽथ शेषोऽपि वहते मस्तके भुवम्
aṇurūpaḥ sthūlarūpaḥ saptaviṃśatitattvakṛt |
cetanācetanaṃ viśvaṃ yadrūpaṃ sarvakarmakṛt
||12||अणुरूपः स्थूलरूपः सप्तविंशतितत्त्वकृत् ।
चेतनाचेतनं विश्वं यद्रूपं सर्वकर्मकृत्
yuge daśabhujaḥ pūrve siṃhārūḍho vināyakaḥ |
dvitīye ṣaḍbhujo barhivāhanaḥ śaśisannibhaḥ
||13||युगे दशभुजः पूर्वे सिंहारूढो विनायकः ।
द्वितीये षड्भुजो बर्हिवाहनः शशिसन्निभः
mayūreśa iti khyāto nānādaityanibarhaṇaḥ |
tṛtīye tu yuge devo raktavarṇaśvaturbhujaḥ
||14||मयूरेश इति ख्यातो नानादैत्यनिबर्हणः ।
तृतीये तु युगे देवो रक्तवर्णश्वतुर्भुजः
gajānana iti khyāto dhūmravarṇaḥ kalau yuge |
dhūmaketuriti khyāto dvibhujaḥ sarvadaityahā
||15||गजानन इति ख्यातो धूम्रवर्णः कलौ युगे ।
धूमकेतुरिति ख्यातो द्विभुजः सर्वदैत्यहा
etasya rakṣaṇaṃ gauri daityebhyaḥ kuru sarvadā |
gauryuvāca |
eṣo'ticapalo bālo daityān hanti bahūnapi
||16||एतस्य रक्षणं गौरि दैत्येभ्यः कुरु सर्वदा ।
गौर्युवाच ।
एषोऽतिचपलो बालो दैत्यान् हन्ति बहूनपि
agre kiṃ karma karteti na jāne munisattama |
daityā nānāvidhā duṣṭāḥ sādhudevadruhaḥ khalāḥ |
ato'sya kaṇṭhe kiñcittvaṃ rakṣārthaṃ baddhamarhasi
||17||अग्रे किं कर्म कर्तेति न जाने मुनिसत्तम ।
दैत्या नानाविधा दुष्टाः साधुदेवद्रुहः खलाः ।
अतोऽस्य कण्ठे किञ्चित्त्वं रक्षार्थं बद्धमर्हसि
muniruvāca
dhyāyet siṃhagataṃ vināyakamamuṃ digbāhumādye yuge tretrāyāṃ tu mayūravāhanamimaṃ ṣaḍbāhukaṃ siddhidam |
dvāpāre tu gajānanaṃ yugabhujaṃ raktāṅgarāgaṃ vibhum turye tu dvibhujaṃ sitāṅgaruciraṃ sarvārthadaṃ sarvadā
||18||ध्यायेत् सिंहगतं विनायकममुं दिग्बाहुमाद्ये युगे त्रेत्रायां तु मयूरवाहनमिमं षड्बाहुकं सिद्धिदम् ।
द्वापारे तु गजाननं युगभुजं रक्ताङ्गरागं विभुम् तुर्ये तु द्विभुजं सिताङ्गरुचिरं सर्वार्थदं सर्वदा
vināyakaḥ śikhāṃ pātu paramātmā parātparaḥ |
atisundarakāyastu mastakaṃ sumahotkaṭaḥ
||19||विनायकः शिखां पातु परमात्मा परात्परः ।
अतिसुन्दरकायस्तु मस्तकं सुमहोत्कटः
lalāṭaṃ kāśyapaḥ pātu bhrūyugaṃ tu mahodaraḥ |
nayane bhālacandrastu gajāsyatvoṣṭhapallavau
||20||ललाटं काश्यपः पातु भ्रूयुगं तु महोदरः ।
नयने भालचन्द्रस्तु गजास्यत्वोष्ठपल्लवौ
jivhāṃ pātu gaṇakrīḍaścubukaṃ girijāsutaḥ |
vācaṃ vināyakaḥ pātu dantān rakṣatu durmukhaḥ
||21||जिव्हां पातु गणक्रीडश्चुबुकं गिरिजासुतः ।
वाचं विनायकः पातु दन्तान् रक्षतु दुर्मुखः
śravaṇau pāśapāṇistu nāsikāṃ cintitārthadaḥ |
gaṇeśastu mukhaṃ kaṇṭhaṃ pātu devo gaṇañjayaḥ
||22||श्रवणौ पाशपाणिस्तु नासिकां चिन्तितार्थदः ।
गणेशस्तु मुखं कण्ठं पातु देवो गणञ्जयः
skandhau pātu gajaskandhaḥ stano vighnavināśanaḥ |
hṛdayaṃ gaṇanāthastu herambo jaṭharaṃ mahāna
||23||स्कन्धौ पातु गजस्कन्धः स्तनो विघ्नविनाशनः ।
हृदयं गणनाथस्तु हेरम्बो जठरं महान
dharādharaḥ pātu pārśve pṛṣṭhaṃ vighnaharaḥ śubhaḥ |
liṅgaṃ guhyaṃ sadā pātu vakratuṇḍo mahābalaḥ
||24||धराधरः पातु पार्श्वे पृष्ठं विघ्नहरः शुभः ।
लिङ्गं गुह्यं सदा पातु वक्रतुण्डो महाबलः
gaṇakrīḍo jānujaṅghā ūrūmaṇḍalamūrtimān |
(jānujaṅghe ūrūmaṅgalamūrtimān) ekadanto mahābuddhiḥ pādau gulpho sadā'vatu
||25||गणक्रीडो जानुजङ्घा ऊरूमण्डलमूर्तिमान् ।
(जानुजङ्घे ऊरूमङ्गलमूर्तिमान्) एकदन्तो महाबुद्धिः पादौ गुल्फो सदाऽवतु
kṣipraprasādano bāhū pāṇī āśāprapūrakaḥ |
aṅgulīśca nakhān pātu padmahasto'rināśanaḥ
||26||क्षिप्रप्रसादनो बाहू पाणी आशाप्रपूरकः ।
अङ्गुलीश्च नखान् पातु पद्महस्तोऽरिनाशनः
sarvāṅgāni mayūreśo viśvavyāpī sadā'vatu |
anuktamapi yatsthānaṃ dhūmaketuḥ sadā'vatu
||27||सर्वाङ्गानि मयूरेशो विश्वव्यापी सदाऽवतु ।
अनुक्तमपि यत्स्थानं धूमकेतुः सदाऽवतु
āmodastvagrataḥ pātu pramodaḥ pṛṣṭhato'vatu |
prācyāṃ rakṣatu buddhīśa āgneyyāṃ siddhidāyakaḥ
||28||आमोदस्त्वग्रतः पातु प्रमोदः पृष्ठतोऽवतु ।
प्राच्यां रक्षतु बुद्धीश आग्नेय्यां सिद्धिदायकः
dakṣiṇasyāmumāputro naiṛtyāṃ tu gaṇeśvaraḥ |
pratīcyāṃ vighnahartā'vyād vāyavyāṃ gajakarṇakaḥ
||29||दक्षिणस्यामुमापुत्रो नैऋत्यां तु गणेश्वरः ।
प्रतीच्यां विघ्नहर्ताऽव्याद् वायव्यां गजकर्णकः
kauberyyāṃ nidhipaḥ pāyādīśānyāmīśanandanaḥ |
divā'vyādekadantastu rātrau sandhyāsu vighnahṛt
||30||कौबेर्य्यां निधिपः पायादीशान्यामीशनन्दनः ।
दिवाऽव्यादेकदन्तस्तु रात्रौ सन्ध्यासु विघ्नहृत्
rākṣasāsuravetālagrahabhūtapiśācataḥ |
pāśāṅkuśadharaḥ pātu rajaḥ sattvaṃ tamaḥ smṛtim
||31||राक्षसासुरवेतालग्रहभूतपिशाचतः ।
पाशाङ्कुशधरः पातु रजः सत्त्वं तमः स्मृतिम्
jñānaṃ dharmaṃ ca lakṣmīṃ ca lajjāṃ kīrtiṃ dayāṃ kulam |
vapurdhanaṃ ca dhānyaṃ ca gṛhaṃ dārān sutānsakhīn
||32||ज्ञानं धर्मं च लक्ष्मीं च लज्जां कीर्तिं दयां कुलम् ।
वपुर्धनं च धान्यं च गृहं दारान् सुतान्सखीन्
sarvāyudhadharaḥ pautrān mayūreśo'vatātsadā |
kapilo'jāvikaṃ pātu gavāśvaṃ vikaṭo'vatu
||33||सर्वायुधधरः पौत्रान् मयूरेशोऽवतात्सदा ।
कपिलोऽजाविकं पातु गवाश्वं विकटोऽवतु
bhūrjapatre likhitvedaṃ yaḥ kaṇṭhe dhārayetsudhīḥ |
na bhayaṃ jāyate tasya yakṣarakṣaḥ piśācataḥ
||34||भूर्जपत्रे लिखित्वेदं यः कण्ठे धारयेत्सुधीः ।
न भयं जायते तस्य यक्षरक्षः पिशाचतः
trisandhyaṃ japate yastu vajrasāratanurbhavet |
yātrākāle paṭhed yastu nirvighnena phalaṃ labhet
||35||त्रिसन्ध्यं जपते यस्तु वज्रसारतनुर्भवेत् ।
यात्राकाले पठेद् यस्तु निर्विघ्नेन फलं लभेत्
yuddhakālepaṭhedyastu vijayaṃ prāpnuyāddhruvam |
māraṇoccāṭanākarṣastambhamohanakarmaṇi
||36||युद्धकालेपठेद्यस्तु विजयं प्राप्नुयाद्ध्रुवम् ।
मारणोच्चाटनाकर्षस्तम्भमोहनकर्मणि
saptavāraṃ paṭhed yastu dinanāmekaviṃśatim |
tattatphalamavāpnoti sādhako nātra saṃśayaḥ
||37||सप्तवारं पठेद् यस्तु दिननामेकविंशतिम् ।
तत्तत्फलमवाप्नोति साधको नात्र संशयः
ekaviṃśativāraṃ ca paṭhet tāvaddināni yaḥ |
kārāgṛhagataṃ sadyo rājñā vadhyaṃ ca mocayet
||38||एकविंशतिवारं च पठेत् तावद्दिनानि यः ।
कारागृहगतं सद्यो राज्ञा वध्यं च मोचयेत्
rājadarśanavelāyāṃ paṭhedyastu trivārataḥ |
sa rājānaṃ vaśaṃ nītvā prakṛtiṃ ca sabhāṃ jayet
||39||राजदर्शनवेलायां पठेद्यस्तु त्रिवारतः ।
स राजानं वशं नीत्वा प्रकृतिं च सभां जयेत्
idaṃ gaṇeśakavacaṃ mudgalena samīritam |
kaśyapāya ca tenā'tha māṇḍavyāya maharṣaye
||40||इदं गणेशकवचं मुद्गलेन समीरितम् ।
कश्यपाय च तेनाऽथ माण्डव्याय महर्षये
sarvarakṣākaraṃ sarvakāma prapūrakam ||
mudgalāyacate nātha māṇḍavyāyamaharṣaye
||40||सर्वरक्षाकरं सर्वकाम प्रपूरकम् ॥
मुद्गलायचते नाथ माण्डव्यायमहर्षये
mahyaṃ sa prāha kṛpayā kavacaṃ sarvasiddhidam |
na deyaṃ bhaktihīnāya deyaṃ śraddhāvate śubham
||41||मह्यं स प्राह कृपया कवचं सर्वसिद्धिदम् ।
न देयं भक्तिहीनाय देयं श्रद्धावते शुभम्
anenāsya kṛtā rakṣā na bādhā'sya bhavetkvacit |
rākṣasāsuravetāladaityadānavasambhavā
||42||अनेनास्य कृता रक्षा न बाधाऽस्य भवेत्क्वचित् ।
राक्षसासुरवेतालदैत्यदानवसम्भवा
iti śrīgaṇeśapurāṇe krīḍākhaṇḍe gaṇeśakavacaṃ nāma pañcāśītitamo'dhyāyayaḥ || 85 ||