सिंहेश्वरमाहात्म्यवर्णनम्
श्रीईश्वर उवाच
पंचाधिकं विजानीहि पंचाशत्तममीश्वरम् ॥
सिंहेश्वरं वरारोहे महाभयविनाशनम
॥१॥सद्यःकल्पे त्वया देवि मदर्थं हि महत्तपः ॥
कृतं नीलोत्पलापांगि भीषणं संशितव्रतम् ॥
तपसा तव रौद्रेण दग्धं हि भुवनत्रयम्
॥२॥दुष्करं हि तपो ज्ञात्वा भगवां श्चतुराननः ॥
आगत्योवाच देवेशो देवि त्वां शुभया गिरा
॥३॥किं पुत्रि प्राप्तुकामासि किमलभ्यं ददामि ते ॥
विरम्यतामतिक्लेशात्त पसोऽस्मान्ममाज्ञया
॥४॥त्वया च वचनं श्रुत्वा गुरोर्गौरवगर्भितम् ॥
प्रियं तथ्यं हितं तत्र वर्णनिर्णीतवांछितम्
॥५॥प्रत्युक्तः स तदा ब्रह्मा प्रणामनम्रया त्वया ॥
तपसा दुष्करेणाप्तः पतित्वे शंकरो मया
॥६॥स मां श्यामलवर्णेति बहुशः प्रोक्तवान्भवः ॥
श्यामाहं कांचनाकारा वल्लभेन च संयुता ॥
भर्त्ता भूतपतिर्वश्यः कथं स्यादिति मे तपः
॥७॥त्वदीयं वचनं श्रुत्वा वरार्हो वरदः प्रभुः ॥
एवं भविष्यतीत्याह ब्रह्मा लोकपितामहः
॥८॥कियता चैव कालेन वांछासिद्धिर्भविष्यति ॥
गौरीनाम्ना तु ते मूर्त्तिः कांत्या दीप्ता भविष्यति
॥९॥एतच्छ्रुत्वा त्वया वाक्यं ब्रह्मणः परमेष्ठिनः ॥
क्रुद्धा त्वं गिरिजेऽत्यर्थं कालेऽभीष्टं भविष्यति
॥१०॥क्रोधात्सिंहः समुद्भूतो वदनात्ते भयावहः ॥
विवृतास्यो महारौद्रो जटाजटिलकंधरः
॥११॥प्रोद्धूतवल्गुलांगूलो दंष्ट्रोत्कटमुखोत्कटः ॥
तस्यास्ये पतितुं देवि व्यवसायः कृतस्त्वया
॥१२॥सोऽपि सिंहः क्षुधाविष्टस्त्वां भक्षयितुमुद्यतः ॥
न चैवासौ समर्थोऽभूद्वीक्षितुं वा तपोधिकाम्
॥१३॥स दह्यमानः सहसा तेजसा तपसा तव ॥
पराङ्मुखः समभवत्प्राणत्राणपरायणः
॥१४॥ततस्तवाभूत्करुणा सिंहं प्रति यतव्रते ॥
क्षुधितस्य त्वया तस्य क्षीरं ह्यमृतसन्निभम्
॥१५॥उत्पादितं स्तनाभ्यां तु तस्य सिंहस्य कारणात ॥
तथापि दह्यतेऽत्यर्थं दुष्टभावं यतो गतः
॥१६॥तेनोक्तं दह्यमानेन मातर्दग्धोस्मि तेजसा ॥
त्वदीयेन दुराचारो दुष्टोहं पापविग्रहः
॥१७॥त्वामत्तुकामो दुष्टात्मा त्वयाहं जनितोऽधुना ॥
तस्माद्यास्यामि नरकं मातृहा गुरुघातकः
॥८॥तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दुःखितस्य सुतस्य तु ॥
ममत्वेन विशालाक्षि सिंहस्य कथितं त्वया
॥१९॥अधमं विद्यते क्षेत्रं महाकालवनं सुत ॥
तत्र गच्छ ममादे शाच्छीघ्रं देवविनिमितम्
॥२०॥कंटेश्वरस्य देवस्य समीपे लिंगमुत्तमम् ॥
सिंहनादात्समुत्पन्नं शंकरस्य महात्मनः
॥२१॥अंधकासुरयुद्धे वै पीडिते वासवे पुरा ॥
त्वदीयं वचनं श्रुत्वा सिंहस्त्वरितविक्रमः
॥२२॥गतो महाकालवनं दृष्टो देवोऽथ तत्क्षणात् ॥
दिव्यदेहो मृगारिस्तु जातो लिंगस्य दर्शनात्
॥२३॥ममत्वात्तस्य लिंगस्य त्वं गता तत्र पार्वति ॥
सिंहिकारूपमास्थाय शीघ्रं सिंहस्त्वया प्रिये
॥२४॥दृष्टो दिव्यशरीरस्तु लिंगस्यास्य प्रभावतः ॥
तव तुष्टिः परा जाता दृष्ट्वा सिंहं महाद्युतिम्
॥२५॥कृतं नाम त्वया देवि लिंगस्यास्य वरानने ॥
दिव्यदेहस्तु सिहोयं जातो लिंगस्य दर्शनात्
॥२६॥अतः सिंहेश्वरो देवो भुवि ख्यातो भविष्यति ॥
एतस्मिन्नंतरे ब्रह्मा संप्राप्तस्तत्र सुव्रते ॥
उवाच त्वां वरारोहे देवैः परिवृतस्तदा
॥२७॥य एष सिंहः संभूतस्तव क्रोधात्सुतो यतः ॥
ततोऽसौ वाहनो देवि भविष्यति न संशयः
॥२८॥लिंगं सिंहेश्वरं भक्त्या यः पश्यति समाहितः ॥
तस्य वासोऽक्षयो दिव्यो भविष्यति त्रिविष्टपे
॥२९॥कीर्तनान्मुच्यते पापाद्दृष्ट्वा भद्राणि पश्यति ॥
स्पर्शनादस्य लिंगस्य पुनात्यासप्तमं कुलम्
॥३०॥मनसा चिंतितान्कामांस्तांश्च प्राप्नोति पुष्कलान् ॥
तदैव पुरुषो मुक्तो जन्मदुःखजरादिभिः
॥३१॥यदा पश्यति सिंहेशं संसारार्णवतारकम् ॥
व्यालव्याघ्रादयश्चौरास्तथा साहसिकाश्च ये
॥३२॥तेभ्यो भयं न भवति श्रीसिंहेश्वरदर्शनात् ॥
यज्ञानां तपसां चैव दानादीनां च यत्फलम् ॥
तत्फलं जायते सम्यग्दृष्ट्वा सिंहेश्वरं शिवम्
॥३३॥मदीयं लोकमाप्नोति सुरासुरनमस्कृतम् ॥
यः पश्यति प्रयत्नेन देवं सिंहेश्वरं तदा
॥३४॥इत्युक्त्वासौ जगामाथ ब्रह्मा लोके स्वकं प्रिये ॥
यद्वपुस्तव पूर्वं स्यात्कालकांतिकलंकितम् ॥
प्रभावात्तपसस्तस्य गौरत्वं प्राप्तमद्भुतम्
॥३५॥एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः ॥
सिंहेश्वरस्य देवस्य रेवंतेशमतः शृणु
॥३६॥इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पंचम आवंत्यखंडे चतुरशीतिलिंगमाहात्म्ये सिंहेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पंचपंचाशत्तमोऽध्यायः ॥ ५५ ॥