मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

स्कन्दपुराणम् — वेङ्कटाचलमाहात्म्यम्, अध्याय ३५

3
वैष्णवखण्डः · वेङ्कटाचलमाहात्म्यम् · 35

सृष्ट्यादिवर्णनम्

अथ सुवर्णमुखर्या कल्यानदीसंगमः ॥

भरद्वाज उवाच ॥

सुवर्णमुखरी तत्र संगता मंगलप्रदा ॥

कल्यानाम नदी पुण्या कालिन्दी जाह्नवीमिव

॥१॥

वृषभाचलसंभूता तीर्थराजविराजिता ॥

नदीनामुत्तमा कल्या कलुषौघविनाशिनी

॥२॥

नानातरुलताव्रातविभूषिततटद्वया ॥

मुनिसंघसुखावासा पुण्याश्रमसमुत्कटा

॥३॥

द्विजदत्तार्ध्यविलसत्कुशाक्षतलसत्तटा ॥

अप्सरःकुचकस्तूरीपंकक्षालनपंकिला

॥४॥

दन्तावलकटच्योतन्मदाम्बुसुरभीकृता ॥

विप्रभूपालविततमखयूप शतावृता

॥५॥

अनाविलजलापूरतोषिताशेषमानवा ॥

एकैवालं परा कर्तुं महानद्योस्तु पातकम्

॥६॥

तयोः संगतयोः स्तोतुं महिमानं क ईशते ॥

यत्र ब्रह्मशिलानाम सरिन्मध्ये च वर्तते

॥७॥

अगस्त्यतपसा पश्चाद्गया सांनिध्यमेति च ॥

नदीद्वयजले तत्र स्नाताः पुण्ये कुरूद्वह

॥८॥

मखानां पौण्डरीकाणां शतस्य फलमाप्नुयुः ॥

ब्रह्महत्यादिपापानि समायांति परिक्षयम्

॥९॥

तत्राभिषेकपूतानां नदीद्वितयसंगमे ॥

सङ्गता भवनाशिन्या कृष्णवेणीव पावनी

॥१०॥

अथ सुवर्णमुखरीतीरस्थितश्रीवेंकटाचलवर्णनम् ॥

राजते स्वर्णमुखरी कल्यया संगता तदा

॥११॥

अथोदीच्यां महानद्या योजनार्द्धे विराजते ॥

योजनोत्सेधसहितो विख्यातो वेंकटाचलः

॥१२॥

सर्वेषामेव तीर्थानामाश्रयोऽयं नगोत्तमः ॥

अञ्जनानन्तवृषभनीलकेसरिपोत्रिणः

॥१३॥

एतान्युपवनान्यद्रेः स्युर्नारायणवेंकटौ ॥

वराहवपुषा पूर्वं स्वीकृतत्वान्मधुद्विषा

॥१४॥

वराहक्षेत्रमित्यार्यैः कीर्तितोऽयं महीधरः ॥

सुवर्णमुखरीतीरे विख्याते वेंकटाचले

॥१५॥

निवसत्यच्युतो नित्यमब्धीन्द्रतनयान्वितः ॥

तस्मिन्गिरौ श्रिया सार्द्धं वसन्ते वेंकटाधिपम्

॥१६॥

सेवन्ते सिद्धगन्धर्वमुनिमानवदानवाः ॥

तस्मिन्विन्यस्तचित्तानां भक्तानां पुरुषोत्तमे

॥१७॥

वांछितान्याशु सिध्यंति नश्यंति विपदोऽर्जुन ॥

ये स्मरंति जगन्नाथं वेंकटाद्रिनिवासिनम्

॥१८॥

निरस्तदोषास्ते यांति शाश्वतं पदमव्ययम्

॥१९॥

अर्जुन उवाच

वेंकटाद्रौ महापुण्ये सुरासुरनमस्कृतः ॥

कथं प्रादुरभूद्देवो भगवान्कमलापतिः

॥२०॥

कस्य वा कृतिनस्तत्र प्रसन्नो निजमद्भुतम् ॥

रूपं प्रकाशयांचक्रे भुक्तिमुक्तिफलप्रदम्

॥२१॥

विष्णोर्देवादिदेवस्य महिमानं महामुने ॥

श्रोतुमिच्छामि तत्त्वेन तन्मे कथय विस्तरात्

॥२२॥

अथ श्रीवेंकटाचलवासिभगवद्वैभववर्णनम् ॥

भरद्वाज उवाच ॥

शृणु वेंकटनाथस्य महिमानं समाहितः ॥

विस्तरेण समाख्यातुं ब्रह्मणापि न शक्यते

॥२३॥

धन्योऽसि देवदेवस्य माहात्म्यं मधुविद्विषः ॥

यद्भक्तियुक्ताभूत्तात श्रोतुं मतिररिन्दम

॥२४॥

कृतपुण्योऽस्म्यहं पार्थ सर्वभूतपतेर्हरेः ॥

पवित्राणि चरित्राणि स्तोष्यन्ते यन्मयाऽधुना

॥२५॥

पुरा भागीरथीतीरे जनकाय महात्मने ॥

क्रतुदीक्षाप्रसक्ताय विशुद्धज्ञानशालिने

॥२६॥

वामदेवेन कथितां कथां पापप्रणाशिनीम् ॥

कथयिष्यामि ते पार्थ विष्णुकीर्तनपावनीम्

॥२७॥

सर्वेषामेव भूतानामाद्यो नारायणः प्रभुः ॥

जगन्मयो जगत्कर्ता चित्स्वरूपो निरंजनः

॥२८॥

सहस्रशीर्षा भगवान्सहस्राक्षः सहस्रपात् ॥

यस्य भासा जगदिदं विभाति सचराचरम्

॥२९॥

तस्मात्परतरं तेजस्तस्मात्परतरं तपः ॥

तस्मात्परतरं ज्ञानं योगस्तस्मात्परो न च

॥३०॥

विद्या तस्मादपि परा नास्ति पार्थ नरर्षभ ॥

सर्वेष्वपि च भूतेषु सदा सन्निहितः प्रभुः

॥३१॥

सर्वाण्यपि च भूतानि तस्मिन्नेवासते सुखम् ॥

स एव यज्ञो यज्वा च साधनं स्रुक्स्रुवादिकम्

॥३२॥

फलं फलप्रदाता च तत्संप्राप्या गतिस्तथा ॥

वह्नौ प्रणीते पशुना प्रोक्षितेन प्रजुह्वति ॥

ये तं प्रयांति ते यांति गतिं तत्प्रतिपादिताम्

॥३३॥

कर्मबन्धं पशुं कृत्वा ज्ञानाग्नौ संप्रवर्तिते ॥

ये जुह्वते तमुद्दिश्य ते तत्सायुज्यभागिनः

॥३४॥

हरिः सदाशिवो ब्रह्मा महेन्द्रः परमः स्वराट् ॥

सर्वेश्वरस्य तस्यैते पर्यायाः परिकीर्तिताः

॥३५॥

ममाहितोऽनुसंधत्ते य इदं परमात्मनः ॥

नारायणस्य माहात्म्यं स न याति पुनर्भवम्

॥३६॥

चिदानन्दमयः साक्षी निर्गुणो निरुपाधिकः ॥

नित्योऽपि भजते तांतामवस्थां स यदृच्छया

॥३७॥

पवित्राणां पवित्रं यो ह्यगतीनां परा गतिः ॥

दैवतं देवतानां च श्रेयसां श्रेय उत्तमम्

॥३८॥

बोध्यानां बोध्य एकोऽसौ ध्येयानां ध्येय उत्तमः ॥

विनयानां समधिको विनयो नयसंयुतः

॥३९॥

तेजसां जनकं तेजः प्रकृष्टं तपसां तपः ॥

आधारः सर्वभूतानामनाद्यन्तो जनार्दनः

॥४०॥

तस्येदं भावविज्ञाने मूढा ब्रह्मादयोऽपि च ॥

अजो गृह्णाति जननं सर्वात्मा हन्ति विद्विषः

॥४१॥

स्वतन्त्रोऽपि स्वभक्तानां परतन्त्रः प्रवर्तते ॥

स साक्षी कर्मणां देवः सर्वज्ञो गरुडध्वजः

॥४२॥

तस्य स्वरूपं मुनयो मृगयन्ते समाहिताः ॥

सङ्कर्षणो वासुदेवः प्रद्युम्नश्च तथा पुनः

॥४३॥

अनिरुद्ध इति ख्यातं तन्मूर्तीनां चतुष्टयम् ॥

कीर्तितः प्रणवः पश्चाद्धृदयं तस्य भास्वरम्

॥४४॥

भगवान्वासुदेवश्च मन्त्रोऽयं तत्प्रकाशकः

॥४५॥

मन्त्रराजमिमं नित्यं प्रजपेद्यः समाहितः ॥

स विष्णोः करुणायोगात्सिद्धीनां भाजनं भवेत्

॥४६॥

अथ भगवत्कृतभूतसृष्ट्यादिवर्णनम् ॥

आपन्निवारकः संपत्प्रापको भुक्तिमुक्तिदः ॥

यथा ससर्ज भूतानि कल्पादावेव माधवः

॥४७॥

तत्सर्वं कथयिष्यामि समाहितमनाः शृणु ॥

तस्य चिन्तयतः सर्गं तेजोरूपं परं हरेः

॥४८॥

विरिंच इति विख्यातं राजसं गुणमाश्रितम् ॥

तस्य देवस्य वदनाच्छक्रो देवः सपावकः ॥

जज्ञे यश्च त्रिलोकेशः पाककर्मणि यः प्रभुः

॥४९॥

मनसश्चाभवच्चन्द्रः करुणानित्यशीतलात् ॥

अपां सर्वौषधीनां च विप्राणां रक्षकः सदा

॥५०॥

नेत्राभ्यामुदभूत्सूर्यस्तस्य विश्वप्रकाशकः ॥

शीतोष्णवर्षकृत्कालकारणं तेजसां निधिः

॥५१॥

प्राणेभ्योऽस्य जगत्प्राणः समीरः समजायत ॥

धर्ता ग्रहर्क्षस्वर्गंगा विमानानां महाबलः

॥५२॥

नाभिदेशात्समुत्पन्नमन्तरिक्षं महात्मनः ॥

तस्यासीच्छिरसो व्योम भूतसंभवकारणम्

॥५३॥

पादाम्बुजाभ्यामुदभूद्भूमिर्भूतगणाश्रया ॥

विनिःसृता दिशः सर्वाः श्रोत्राभ्यां परमात्मनः

॥५४॥

भूर्भुवाद्यास्तथा लोकाः स्मरणात्तस्य जज्ञिरे ॥

रसातलादिलोकाश्च यक्षरक्षोगणादयः

॥५५॥

मुखबाहूरुपादेभ्यो जनयामास स क्रमात् ॥

ब्राह्मणान्क्षत्त्रियान्वैश्याञ्छूद्रादींश्च कुरूद्वह

॥५६॥

छन्दांसि यज्ञस्तुरगा गावो मेषाविकादयः ॥

अतर्क्यप्रभवां तस्मादुत्पत्तिं प्रतिपेदिरे

॥५७॥

संकल्पाद्देवदेवस्य तस्य स्थावरजंगमम् ॥

भूतजातमभूत्कालो भूतो भावी भवंस्तथा

॥५८॥

पिबत्यम्बु समुद्राणां बडवानलरूपधृक ॥

कल्पान्तकाले तत्सर्वं विसृजत्यात्मनि स्थितम्

॥५९॥

सञ्चारयति भूतानां वृत्तिं सूर्येन्दुरूपधृक् ॥

तमोनिरसनाच्चापि कालधर्मप्रवर्तनात्

॥६०॥

जगन्ति कल्पविरमे विन्यस्य स्वोदरान्तरे ॥

लीलाबालाकृतिः शेते वटपत्रे महाम्बुधौ

॥६१॥

अथ चोदग्रभोगीन्द्रभोगतल्पे सुखोचिते ॥

योगनिद्रामवाप्नोति सद्वितीयोऽब्जवासया

॥६२॥

नाभिकासारसंभूताज्जनयामास पंकजात्

॥६३॥

सर्वेषां जगतां नाथो विधातारं चतुर्मुखम्

॥६४॥

लीला ह्येषा मुकुन्दस्य स्वेच्छायोगप्रवर्तिनः ॥

विज्ञायते न केनाऽपि याथार्थ्येन स ईश्वरः

॥६४॥

यदा धर्मस्य हानिः स्यादधर्मो वर्धते यदा ॥

यदा वा महतीं पीडां भजन्ते देवतागणाः

॥६५॥

यदावलेपदुर्वारा यांति वृद्धिं सुरद्रुहः ॥

भूमेर्भूमिजनानां च यदोदेति महद्भयम्

॥६६॥

यदा वा निजभक्तानां साधूनामनिवारिता ॥

दुरन्तातंकजननी विपत्समुपजायते

॥६७॥

तदा तदनुरूपाणि रूपाण्यास्थाय कौतुकात् ॥

अधर्ममवधूयाशु कुरुते जगतो हितम्

॥६८॥

सृजति विधिसमाख्यो राजसेनात्मनाऽसौ वहति हरिसमाख्यः सत्त्वनिष्ठः प्रपञ्चम् ॥

हरति हरसमाख्यस्तामसीमेत्य वृत्तिं मधुमथनमहिम्नामस्ति वेत्ता न कोऽपि

॥६९॥

यज्ञांगैः कृतसकलांगसंधिबंधं वाराहं वपुरधिगम्य लोकनाथः ॥

शैलेऽस्मिन्नभजदसौ यथा निवासं तद्वक्ष्ये शृणु विबुधाधिनाथसूनो

॥७०॥

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां द्वितीये वैष्णवखण्डे श्रीवेंकटाचलमाहात्म्ये सुवर्णमुखरीमाहात्म्ये विष्णुमाहात्म्यप्रस्तावे सृष्ट्यादिवर्णनंनाम पञ्चत्रिंशोऽध्यायः ॥ ३५ ॥