मुख्यं गम्यताम्

उदाहरणानि

शीघ्र मार्गाः

पूर्ण पृष्ठसूची

शिवपुराणम् — शतरुद्रसंहिता, अध्याय ४

3
शतरुद्रसंहिता · 4

ऋषभचरित्रवर्णनम्

नन्दीश्वर उवाच

सनत्कुमार सर्वज्ञ चरितं शांकरं मुदा ।

रुद्रेण कथितं प्रीत्या ब्रह्मणे सुखदं सदा

॥१॥

शिव उवाच

सप्तमे चैव वाराहे कल्पे मन्वन्तराभिधे ।

कल्पेश्वरोऽथ भगवान्सर्वं लोकप्रकाशनः

॥२॥

मर्नोर्वैवस्वतस्यैव ते प्रपुत्रो भविष्यति ।

तदा चतुर्युगाश्चैव तस्मिन्मन्वन्तरे विधे

॥३॥

अनुग्रहार्थं लोकानां ब्राह्मणानां हिताय च ।

उत्पश्यामि विधे ब्रह्मन्द्वापराख्ययुगान्तिके

॥४॥

युगप्रवृत्त्या च तदा तस्मिंश्च प्रथमे युगे ।

द्वापरे प्रथमे ब्रह्मन्यदा व्यासः स्वयंप्रभुः

॥५॥

तदाहं ब्राह्मणार्थाय कलौ तस्मिन्युगान्तिके ।

भविष्यामि शिवायुक्तः श्वेतो नाम महामुनिः

॥६॥

हिमवच्छिखरे रम्ये छागले पर्वतोत्तमे ।

तदा शिष्याः शिखायुक्ता भविष्यन्ति विधे मम

॥७॥

श्वेतः श्वेतशिखश्चैव श्वेताश्वः श्वेतलोहितः ।

चत्वारो ध्यानयोगात्ते गमिष्यन्ति पुरं मम

॥८॥

ततो भक्ता भविष्यन्ति ज्ञात्वा मां तत्त्वतोऽव्ययम् ।

जन्ममृत्युजराहीनाः परब्रह्मसमाधयः

॥९॥

द्रष्टुं शक्यो नरैर्नाहमृते ध्यानात्पितामह ।

दानधर्मादिभिर्वत्स साधनैः कर्महेतुभिः

॥१०॥

द्वितीये द्वापरे व्यासः सत्यो नाम प्रजापतिः ।

यदा तदा भविष्यामि सुतारो नामतः कलौ

॥११॥

तत्रापि मे भविष्यन्ति शिष्या वेदविदो द्विजाः ।

दुन्दुभिः शतरूपश्च हृषीकः केतुमांस्तथा

॥१२॥

चत्वारो ध्यानयोगात्ते गमिष्यन्ति पुरं मम ।

ततो मुक्ता भविष्यन्ति ज्ञात्वा मां तत्त्वतोऽव्ययम्

॥१३॥

तृतीये द्वापरे चैव यदा व्यासस्तु भार्गवः ।

तदाप्यहं भविष्यामि दमनस्तु पुरान्तिके

॥१४॥

तत्रापि च भविष्यन्ति चत्वारो मम पुत्रकाः ।

विशोकश्च विशेषश्च विपापः पापनाशनः

॥१५॥

शिष्यैः साहाय्यं व्यासस्य करिष्ये चतुरानन ।

निवृत्तिमार्गं सुदृढं वर्त्तयिष्ये कलाविह

॥१६॥

चतुर्थे द्वापरे चैव यदा व्यासोंऽगिराः स्मृतः ।

तदाप्यहं भविष्यामि सुहोत्रो नाम नामतः

॥१७॥

तत्रापि मम ते पुत्राश्चत्वारो योगसाधकाः ।

भविष्यंति महात्मानस्तन्नामानि ब्रुवे विधे

॥१८॥

सुमुखो दुर्मुखश्चैव दुदर्भो दुरतिक्रमः ।

शिष्यैः साहाय्यं व्यासस्य करिष्येऽहं तदा विधे

॥१९॥

पञ्चमे द्वापरे चैव व्यासस्तु सविता स्मृतः ।

तदा योगी भविष्यामि कंको नाम महातपाः

॥२०॥

तत्रापि मम ते पुत्राश्चत्वारो योगसाधकाः ।

भविष्यन्ति महात्मानस्तन्नामानि शृणुष्व मे

॥२१॥

सनकः सनातनश्चैव प्रभुर्यश्च सनन्दनः ।

विभुः सनत्कुमारश्च निर्मलो निरहंकृतिः

॥२२॥

तत्रापि कंकनामाहं साहाय्यं सवितुर्विधे ।

व्यासस्य हि करिष्यामि निवृत्तिपथवर्द्धकः

॥२३॥

परिवर्ते पुनः षष्ठे द्वापरे लोककारकः ।

कर्ता वेदविभागस्य मृत्युर्व्यासो भविष्यति

॥२४॥

तदाऽप्यहं भविष्यामि लोकाक्षिर्नाम नामतः ।

व्यासस्य सुसाहा य्यार्थं निवृत्तिपथवर्द्धनः

॥२५॥

तत्रापि शिष्याश्चत्वारो भविष्यन्ति दृढव्रताः ।

सुधामा विरजाश्चैव संजयो विजयस्तथा

॥२६॥

सप्तमे परिवर्ते तु यदा व्यासः शतक्रतुः ।

तदाप्यहं भविष्यामि जैगीषव्यो विभुर्विधे

॥२७॥

योगं संद्रढयिष्यामि महायोगविचक्षणः ।

काश्यां गुहान्तरे संस्थो दिव्यदेशे कुशास्तरिः

॥२८॥

साहाय्यं च करिष्यामि व्यासस्य हि शतक्रतोः ।

उद्धरिष्यामि भक्तांश्च संसारभयतो विधे

॥२९॥

तत्रापि मम चत्वारो भविष्यन्ति सुता युगे ।

सारस्वतश्च योगीशो मेघवाहः सुवाहनः

॥३०॥

अष्टमे परिवर्ते हि वसिष्ठो मुनिसत्तमः ।

कर्त्ता वेदविभागस्य वेदव्यासो भविष्यति

॥३१॥

तत्राप्यहं भविष्यामि नामतो दधिवाहनः ।

व्यासस्य हि करिष्यामि साहाय्यं योगवित्तम

॥३२॥

कपिलश्चासुरिः पञ्चशिखः शाल्वलपूर्वकः ।

चत्वारो योगिनः पुत्रा भविष्यन्ति समा मम

॥३३॥

नवमे परिवर्ते तु तस्मिन्नेव युगे विधे ।

भविष्यति मुनिश्रेष्ठो व्यासः सारस्वताह्वयः

॥३४॥

व्यासस्य ध्यायतस्तस्य निवृत्तिपथवृद्धये ।

तदाप्यहं भविष्यामि ऋषभो नामतः स्मृतः

॥३५॥

पराशरश्च गर्गश्च भार्गवो गिरिशस्तथा ।

चत्वारस्तत्र शिष्या मे भविष्यन्ति सुयोगिनः

॥३६॥

तैः साकं द्रढयिष्यामि योगमार्गं प्रजापते ।

करिष्यामि साहाय्यं वै वेदव्यासस्य सन्मुने

॥३७॥

तेन रूपेण भक्तानां बहूनां दुःखिनां विधे ।

उद्धारं भवतोऽहं वै करिष्यामि दयाकरः

॥३८॥

सोऽवतारो विधे मे हि ऋषभाख्यस्सुयोगकृत् ।

सारस्वतव्यासमनः कर्त्ता नानोतिकारकः

॥३९॥

अवतारेण मे येन भद्रायुर्नृपबालकः ।

जीवितो हि मृतः क्ष्वेडदोषतो जनकोज्झितः

॥४०॥

प्राप्तेऽथ षोडशे वर्षे तस्य राजशिशोः पुनः ।

ययौ तद्वेश्म सहसा ऋषभः स मदात्मकः

॥४१॥

पूजितस्तेन स मुनिः सद्रूपश्च कृपानिधिः ।

उपादिदेश तद्धर्मान्राज्ययोगान्प्रजापते

॥४२॥

ततः स कवचं दिव्यं शंखं खङ्गं च भास्वरम् ।

ददौ तस्मै प्रसन्नात्मा सर्वशत्रुविनाशनम्

॥४३॥

तदङ्ग भस्मनामृश्य कृपया दीनवत्सलः ।

स द्वादशसहस्रस्य गजानां च बलं ददौ

॥४४॥

इति भद्रायुषं सम्यगनुश्वास्य समातृकम् ।

ययौ स्वैरगतस्तस्यां पूजितस्त्वृषभः प्रभुः

॥४५॥

भद्रायुरपि राजर्षिर्जित्वा रिपुगणान्विधे ।

राज्यं चकार धर्मेण विवाह्य कीर्त्तिमालिनीम्

॥४६॥

इत्थं प्रभावं ऋषभोऽवतारः शङ्करस्य मे ।

सतां गतिर्दीनबन्धुर्नवमः कथितस्तव

॥४७॥

ऋषभस्य चरित्रं हि परमं पावनं महत् ।

स्वर्ग्यं यशस्यमायुष्यं श्रोतव्यं च प्रयत्नतः

॥४८॥

इति श्रीशिवमहापुराणे तृतीयायां शतरुद्रसंहितायामृषभचरित्रवर्णनं नाम चतुर्थोऽध्यायः ॥ ४ ॥