मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Revākhaṇḍaḥ, adhyāya 10

3
Avantīkhaṇḍaḥ · Revākhaṇḍaḥ · 10

narmadāsnānaphalaśrutikathanam

yudhiṣṭhira uvāca

kasminkalpe mahābhāgā narmadeyaṃ dvijottama |

vibhaktā ṛṣibhiḥ sarvaistapoyuktairmahātmabhiḥ

||1||

कस्मिन्कल्पे महाभागा नर्मदेयं द्विजोत्तम ।

विभक्ता ऋषिभिः सर्वैस्तपोयुक्तैर्महात्मभिः

etadvistarataḥ sarvaṃ brūhi me vadatāṃ vara |

kalpānte yadbhavetkaṣṭaṃ lokānāṃ tattvameva ca

||2||

एतद्विस्तरतः सर्वं ब्रूहि मे वदतां वर ।

कल्पान्ते यद्भवेत्कष्टं लोकानां तत्त्वमेव च

atīte tu purā kalpe yatheyaṃ vartate'nagha |

asyāntyasya ca kalpasya vyavasthāṃ kathaya prabho |

evamuktaḥ sabhāmadhye mārkaṇḍo vākyamabravīt

||3||

अतीते तु पुरा कल्पे यथेयं वर्ततेऽनघ ।

अस्यान्त्यस्य च कल्पस्य व्यवस्थां कथय प्रभो ।

एवमुक्तः सभामध्ये मार्कण्डो वाक्यमब्रवीत्

mārkaṇḍeya uvāca

vakṣye'haṃ śrūyatāṃ sarvaiḥ katheyaṃ pūrvataḥ śrutā

||4||

वक्ष्येऽहं श्रूयतां सर्वैः कथेयं पूर्वतः श्रुता

mahatkatheyaṃ vaiśiṣṭī kalpādasmātparaṃ tu yā |

lokakṣayakaro ghora āsītkālaḥ sudāruṇaḥ

||5||

महत्कथेयं वैशिष्टी कल्पादस्मात्परं तु या ।

लोकक्षयकरो घोर आसीत्कालः सुदारुणः

tasminnapi mahāghore yatheyaṃ vā mṛtā satī |

parituṣṭairvibhaktā ca śṛṇudhvaṃ tāṃ kathāmimām

||6||

तस्मिन्नपि महाघोरे यथेयं वा मृता सती ।

परितुष्टैर्विभक्ता च शृणुध्वं तां कथामिमाम्

yugānte samanuprāpte pitāmahadinatraye |

mānasā brahmaṇaḥ putrāḥ sākṣādbrahmeva sattamāḥ

||7||

युगान्ते समनुप्राप्ते पितामहदिनत्रये ।

मानसा ब्रह्मणः पुत्राः साक्षाद्ब्रह्मेव सत्तमाः

sanakādyā mahātmāno ye ca vaimānikā gaṇāḥ |

yamendravaruṇādyāśca lokapālā dinatraye

||8||

सनकाद्या महात्मानो ये च वैमानिका गणाः ।

यमेन्द्रवरुणाद्याश्च लोकपाला दिनत्रये

kālāpekṣāstu tiṣṭhanti lokavṛttāntatatparāḥ |

tataḥ kalpakṣaye prāpte teṣāṃ jñānamanuttamam

||9||

कालापेक्षास्तु तिष्ठन्ति लोकवृत्तान्ततत्पराः ।

ततः कल्पक्षये प्राप्ते तेषां ज्ञानमनुत्तमम्

sarveṣāṃ naśyate cāyuryugarūpānusārataḥ |

bhūrlokaṃ te parityajya agamaṃśca bhuvaṃ tadā

||10||

सर्वेषां नश्यते चायुर्युगरूपानुसारतः ।

भूर्लोकं ते परित्यज्य अगमंश्च भुवं तदा

svarlokaṃ ca mahaścaiva janaścaiva tapastadā |

āśrayaṃ satyalokaṃ ca sarvalokamanuttamam

||11||

स्वर्लोकं च महश्चैव जनश्चैव तपस्तदा ।

आश्रयं सत्यलोकं च सर्वलोकमनुत्तमम्

kālaṃ yugasahasrāntaṃ putrapautrasamanvitāḥ |

satyaloke ca tiṣṭhanti yāvatsaṃjāyate jagat

||12||

कालं युगसहस्रान्तं पुत्रपौत्रसमन्विताः ।

सत्यलोके च तिष्ठन्ति यावत्संजायते जगत्

brahmaputrāśca ye kecitkalpādau na bhavanti ha |

trailokyaṃ te parityajya anādhāraṃ bhavanti ca

||13||

ब्रह्मपुत्राश्च ये केचित्कल्पादौ न भवन्ति ह ।

त्रैलोक्यं ते परित्यज्य अनाधारं भवन्ति च

taiḥ sārdhaṃ ye tu te viprā anye cāpi tapodhanāḥ |

yakṣarakṣaḥpiśācāśca anye vaimānikā gaṇāḥ

||14||

तैः सार्धं ये तु ते विप्रा अन्ये चापि तपोधनाः ।

यक्षरक्षःपिशाचाश्च अन्ये वैमानिका गणाः

ṛṣayaśca mahābhāgā varṇāścānye pṛthagvidhāḥ |

sīdanti bhūmyāṃ sahitā ye cānye talavāsinaḥ

||15||

ऋषयश्च महाभागा वर्णाश्चान्ये पृथग्विधाः ।

सीदन्ति भूम्यां सहिता ये चान्ये तलवासिनः

anāvṛṣṭirabhūttatra mahatī śatavārṣikī |

lokakṣayakarī raudrā vṛkṣavīrudvināśinī

||16||

अनावृष्टिरभूत्तत्र महती शतवार्षिकी ।

लोकक्षयकरी रौद्रा वृक्षवीरुद्विनाशिनी

trailokyasaṃkṣobhakarī saptārṇavaviśoṣaṇī |

tato lokāḥ kṣudhāviṣṭā bhramantīva diśo daśa

||17||

त्रैलोक्यसंक्षोभकरी सप्तार्णवविशोषणी ।

ततो लोकाः क्षुधाविष्टा भ्रमन्तीव दिशो दश

kaṃdairmūlaiḥ phalairvāpi vartayante suduḥkhitāḥ |

saritaḥ sāgarāḥ kūpāḥ sevante pāvanāni ca

||18||

कंदैर्मूलैः फलैर्वापि वर्तयन्ते सुदुःखिताः ।

सरितः सागराः कूपाः सेवन्ते पावनानि च

tatrāpi sarve śuṣyanti saridbhiḥ saha sāgarāḥ |

tato yānyalpasārāṇi sattvāni pṛthivītale

||19||

तत्रापि सर्वे शुष्यन्ति सरिद्भिः सह सागराः ।

ततो यान्यल्पसाराणि सत्त्वानि पृथिवीतले

tānyevāgre pralīyante bhinnānyurujalena vai |

atha saṃkṣīyamāṇāsu saritsu saha sāgaraiḥ

||20||

तान्येवाग्रे प्रलीयन्ते भिन्नान्युरुजलेन वै ।

अथ संक्षीयमाणासु सरित्सु सह सागरैः

ṛṣīṇāṃ ṣaṣṭisāhasraṃ kurukṣetranivāsinām |

ye ca vaikhānasā viprā dantolūkhalinastathā

||21||

ऋषीणां षष्टिसाहस्रं कुरुक्षेत्रनिवासिनाम् ।

ये च वैखानसा विप्रा दन्तोलूखलिनस्तथा

himācalaguhāguhye ye vasanti tapodhanāḥ |

sarve te māmupāgamya kṣuttṛṣārtāstapodhanāḥ

||22||

हिमाचलगुहागुह्ये ये वसन्ति तपोधनाः ।

सर्वे ते मामुपागम्य क्षुत्तृषार्तास्तपोधनाः

ūcuḥ prāñjalayaḥ sarve sīdayāmo mahāmune |

saritsāgaraśailāntaṃ jagatsaṃśuṣyate dvija

||23||

ऊचुः प्राञ्जलयः सर्वे सीदयामो महामुने ।

सरित्सागरशैलान्तं जगत्संशुष्यते द्विज

kutra yāsyāma sahitā yāvatkālasya paryayaḥ |

dīrghāyurasi viprendra na mṛtastvaṃ yugakṣaye

||24||

कुत्र यास्याम सहिता यावत्कालस्य पर्ययः ।

दीर्घायुरसि विप्रेन्द्र न मृतस्त्वं युगक्षये

bhūtaṃ bhavyaṃ bhaviṣyacca sarvaṃ tava hṛdi sthitam |

tasmāttvaṃ vetsi sarvaṃ ca kathayasva mahāvrata

||25||

भूतं भव्यं भविष्यच्च सर्वं तव हृदि स्थितम् ।

तस्मात्त्वं वेत्सि सर्वं च कथयस्व महाव्रत

kīdṛkkālaṃ mahābhāga kṣapiṣyāmo'tha suvrata |

anāvṛṣṭihataṃ sarvaṃ sīdate sacarācaram

||26||

कीदृक्कालं महाभाग क्षपिष्यामोऽथ सुव्रत ।

अनावृष्टिहतं सर्वं सीदते सचराचरम्

paritrāhi mahābhāga na yathā yāma saṃkṣayam |

tataḥ saṃcintya manasā tvaranviprānathābravam

||27||

परित्राहि महाभाग न यथा याम संक्षयम् ।

ततः संचिन्त्य मनसा त्वरन्विप्रानथाब्रवम्

kurukṣetraṃ tyajadhvaṃ ca putradārasamanvitāḥ |

tyaktvodīcīṃ diśaṃ sarve yāmo yāmyāmanuttamām

||28||

कुरुक्षेत्रं त्यजध्वं च पुत्रदारसमन्विताः ।

त्यक्त्वोदीचीं दिशं सर्वे यामो याम्यामनुत्तमाम्

nagaragrāmaghoṣāḍhyāṃ purapattanaśobhitām |

gacchāmo narmadātīraṃ bahusiddhaniṣevitam

||29||

नगरग्रामघोषाढ्यां पुरपत्तनशोभिताम् ।

गच्छामो नर्मदातीरं बहुसिद्धनिषेवितम्

rudrāṅgīṃ tāṃ mahāpuṇyāṃ sarvapāpapraṇāśinīm |

paśyāmastāṃ mahābhāgāṃ nyagrodhāvārasaṃkulām

||30||

रुद्राङ्गीं तां महापुण्यां सर्वपापप्रणाशिनीम् ।

पश्यामस्तां महाभागां न्यग्रोधावारसंकुलाम्

māheśvarairbhāgavataiḥ sāṃkhyaiḥ siddhaiḥ susevitām |

anāvṛṣṭibhayādbhītāḥ kūlayorubhayorapi

||31||

माहेश्वरैर्भागवतैः सांख्यैः सिद्धैः सुसेविताम् ।

अनावृष्टिभयाद्भीताः कूलयोरुभयोरपि

āśrame hyāśramāndivyānkārayāmo jitavratāḥ |

evamuktāstu te sarve sametānucaraiḥ saha

||32||

आश्रमे ह्याश्रमान्दिव्यान्कारयामो जितव्रताः ।

एवमुक्तास्तु ते सर्वे समेतानुचरैः सह

narmadātīramāsādya sthitāḥ sarve'kutobhayāḥ |

kiṃcitpūrvamanusmṛtya purā kalpādibhirbhayam

||33||

नर्मदातीरमासाद्य स्थिताः सर्वेऽकुतोभयाः ।

किंचित्पूर्वमनुस्मृत्य पुरा कल्पादिभिर्भयम्

prāptāstu narmadātīramādāveva kalau yuge |

tato varṣaśataṃ pūrṇaṃ divyaṃ revātaṭe'vasan

||34||

प्राप्तास्तु नर्मदातीरमादावेव कलौ युगे ।

ततो वर्षशतं पूर्णं दिव्यं रेवातटेऽवसन्

ṣaḍviṃśacca sahasrāṇi varṣāṇāṃ mānuṣāṇi ca |

tatrāścaryaṃ mayā dṛṣṭamṛṣīṇāṃ vasatāṃ nṛpa

||35||

षड्विंशच्च सहस्राणि वर्षाणां मानुषाणि च ।

तत्राश्चर्यं मया दृष्टमृषीणां वसतां नृप

anāvṛṣṭihate loke saṃśuṣke sthāvare care |

bhinne yugādikalane hāhābhūte vicetane

||36||

अनावृष्टिहते लोके संशुष्के स्थावरे चरे ।

भिन्ने युगादिकलने हाहाभूते विचेतने

cāturvarṇe pralīne tu naṣṭe homabalikrame |

niḥsvāhe nirvaṣaṭkāre śaucācāravivarjite

||37||

चातुर्वर्णे प्रलीने तु नष्टे होमबलिक्रमे ।

निःस्वाहे निर्वषट्कारे शौचाचारविवर्जिते

iyamekā saricchreṣṭhā ṛṣikoṭiniṣevitā |

nānyā kācittriloke'pi ramaṇīyā nareśvara

||38||

इयमेका सरिच्छ्रेष्ठा ऋषिकोटिनिषेविता ।

नान्या काचित्त्रिलोकेऽपि रमणीया नरेश्वर

yatheyaṃ puṇyasalilā indrasyevāmarāvatī |

devatāyatanaiḥ śubhrairāśramaiśca sukalpitaiḥ

||39||

यथेयं पुण्यसलिला इन्द्रस्येवामरावती ।

देवतायतनैः शुभ्रैराश्रमैश्च सुकल्पितैः

śobhate narmadā devī svarge mandākinī yathā |

yāvadvṛkṣā mahāśailā yāvatsāgarasaṃbhavā

||40||

शोभते नर्मदा देवी स्वर्गे मन्दाकिनी यथा ।

यावद्वृक्षा महाशैला यावत्सागरसंभवा

ubhayoḥ kūlayostāvanmaṇḍitāyatanaiḥ śubhaiḥ |

hūyadbhiragnihotraiśca havirdhūmasamākulā

||41||

उभयोः कूलयोस्तावन्मण्डितायतनैः शुभैः ।

हूयद्भिरग्निहोत्रैश्च हविर्धूमसमाकुला

babhūva narmadā devī prāvṛṭkāla iva śarvarī |

devatāyatanairnaikaiḥ pūjāsaṃskāraśobhitā

||42||

बभूव नर्मदा देवी प्रावृट्काल इव शर्वरी ।

देवतायतनैर्नैकैः पूजासंस्कारशोभिता

saridbhirbhrājate śreṣṭhā purī śākrī ca bhāskarī |

kecitpañcāgnitapasaḥ kecidapyagnihotriṇaḥ

||43||

सरिद्भिर्भ्राजते श्रेष्ठा पुरी शाक्री च भास्करी ।

केचित्पञ्चाग्नितपसः केचिदप्यग्निहोत्रिणः

keciddhūmakamaśnanti tapasyugre vyavasthitāḥ |

ātmayajñaratāḥ kecidapare bhaktibhāginaḥ

||44||

केचिद्धूमकमश्नन्ति तपस्युग्रे व्यवस्थिताः ।

आत्मयज्ञरताः केचिदपरे भक्तिभागिनः

vaiṣṇavajñānamāsādya kecicchaivaṃ vrataṃ tathā |

ekarātraṃ dvirātraṃ ca kecitṣaṣṭhāhabhojanāḥ

||45||

वैष्णवज्ञानमासाद्य केचिच्छैवं व्रतं तथा ।

एकरात्रं द्विरात्रं च केचित्षष्ठाहभोजनाः

cāndrāyaṇavidhānaiśca kṛcchriṇaścātikṛcchriṇaḥ |

evaṃvidhaistapobhiśca narmadātīraśobhitaiḥ

||46||

चान्द्रायणविधानैश्च कृच्छ्रिणश्चातिकृच्छ्रिणः ।

एवंविधैस्तपोभिश्च नर्मदातीरशोभितैः

yajadbhiḥ śaṃkaraṃ devaṃ keśavaṃ bhāti nityadā |

ekatve ca pṛthaktve ca yajatāṃ ca maheśvaram

||47||

यजद्भिः शंकरं देवं केशवं भाति नित्यदा ।

एकत्वे च पृथक्त्वे च यजतां च महेश्वरम्

kalau yuge mahāghore prāptāḥ siddhimanuttamām |

yasya yasya hi yā bhaktirvijñānaṃ yasya yādṛśam

||48||

कलौ युगे महाघोरे प्राप्ताः सिद्धिमनुत्तमाम् ।

यस्य यस्य हि या भक्तिर्विज्ञानं यस्य यादृशम्

yasminyasmiṃśca deve tu tāṃtāmīśo'dadātprabhuḥ |

svabhāvaikatayā bhaktyā tāmetyāntaḥ pralīyate

||49||

यस्मिन्यस्मिंश्च देवे तु तांतामीशोऽददात्प्रभुः ।

स्वभावैकतया भक्त्या तामेत्यान्तः प्रलीयते

saṃsāre parivartante ye pṛthagbhājino narāḥ |

ye mahāvṛkṣamīśānaṃ tyaktvā śākhāvalambinaḥ

||50||

संसारे परिवर्तन्ते ये पृथग्भाजिनो नराः ।

ये महावृक्षमीशानं त्यक्त्वा शाखावलम्बिनः

punarāvartamānāste jāyante hi caturyuge |

devānte sthāvarānte ca saṃsāre cābhramankramāt

||51||

पुनरावर्तमानास्ते जायन्ते हि चतुर्युगे ।

देवान्ते स्थावरान्ते च संसारे चाभ्रमन्क्रमात्

punarjanma punaḥ svarge punarghore ca raurave |

ye punardevamīśānaṃ bhavaṃ bhaktisusaṃsthitāḥ

||52||

पुनर्जन्म पुनः स्वर्गे पुनर्घोरे च रौरवे ।

ये पुनर्देवमीशानं भवं भक्तिसुसंस्थिताः

yajanti narmadātīre na punaste bhavanti ca |

ā dehapatanātkecidupāsantaḥ paraṃ gatāḥ

||53||

यजन्ति नर्मदातीरे न पुनस्ते भवन्ति च ।

आ देहपतनात्केचिदुपासन्तः परं गताः

keciddvādaśabhirvarṣaiḥ ṣaḍbharanye tapodhanāḥ |

tribhiḥ saṃvatsaraiḥ kecitkecitsaṃvatsareṇa tu

||54||

केचिद्द्वादशभिर्वर्षैः षड्भरन्ये तपोधनाः ।

त्रिभिः संवत्सरैः केचित्केचित्संवत्सरेण तु

ṣaḍbhirmāsaistu saṃsiddhāstribhirmāsaistathāpare |

munayo devamāśritya narmadāṃ ca yaśasvinīm

||55||

षड्भिर्मासैस्तु संसिद्धास्त्रिभिर्मासैस्तथापरे ।

मुनयो देवमाश्रित्य नर्मदां च यशस्विनीम्

chittvā saṃsāradoṣāṃśca agamanbrahma śāśvatam |

evaṃ kaliyuge ghore śataśo'tha sahasraśaḥ

||56||

छित्त्वा संसारदोषांश्च अगमन्ब्रह्म शाश्वतम् ।

एवं कलियुगे घोरे शतशोऽथ सहस्रशः

narmadātīramāśritya munayo rudramāviśan

||57||

नर्मदातीरमाश्रित्य मुनयो रुद्रमाविशन्

ye narmadātīramupetya viprāḥ śaive vrate yatnamupaprapannāḥ |

trikālamambhaḥ pravigāhya bhaktyā devaṃ samabhyarcya śivaṃ vrajanti

||58||

ये नर्मदातीरमुपेत्य विप्राः शैवे व्रते यत्नमुपप्रपन्नाः ।

त्रिकालमम्भः प्रविगाह्य भक्त्या देवं समभ्यर्च्य शिवं व्रजन्ति

dhyānārcanairjāpyamahāvrataiśca nārāyaṇaṃ vā satataṃ smaranti |

te dhautapāṇḍurapaṭā iva rājahaṃsāḥ saṃsārasāgarajalasya taranti pāram

||59||

ध्यानार्चनैर्जाप्यमहाव्रतैश्च नारायणं वा सततं स्मरन्ति ।

ते धौतपाण्डुरपटा इव राजहंसाः संसारसागरजलस्य तरन्ति पारम्

satyaṃ satyaṃ punaḥ satyamutkṣipya bhujamucyate |

idamekaṃ suniṣpannaṃ dhyeyo nārāyaṇaḥ sadā

||60||

सत्यं सत्यं पुनः सत्यमुत्क्षिप्य भुजमुच्यते ।

इदमेकं सुनिष्पन्नं ध्येयो नारायणः सदा

yo vā haraṃ pūjayate jitātmā māsaṃ ca pakṣaṃ ca vasennarendra |

revāṃ samāśritya mahānubhāvaḥ sa devadevo'tha bhavetpinākī

||61||

यो वा हरं पूजयते जितात्मा मासं च पक्षं च वसेन्नरेन्द्र ।

रेवां समाश्रित्य महानुभावः स देवदेवोऽथ भवेत्पिनाकी

kīṭāḥ pataṃgāśca pipīlikāśca ye vai mriyante'mbhasi narmadāyāḥ |

te divyarūpāstu kulaprasūtāḥ śataṃ samā dharmaparā bhavanti

||62||

कीटाः पतंगाश्च पिपीलिकाश्च ये वै म्रियन्तेऽम्भसि नर्मदायाः ।

ते दिव्यरूपास्तु कुलप्रसूताः शतं समा धर्मपरा भवन्ति

kālena vṛkṣāḥ prapatanti ye'pi mahātaraṃgaughanikṛttamūlāḥ |

te narmadāṃbhobhirapāstapāpā dedīpyamānāstridivaṃ prayānti

||63||

कालेन वृक्षाः प्रपतन्ति येऽपि महातरंगौघनिकृत्तमूलाः ।

ते नर्मदांभोभिरपास्तपापा देदीप्यमानास्त्रिदिवं प्रयान्ति

akāmakāmāśca tathā sakāmā revāntamāśritya mriyanti tīre |

jaḍāndhamūkāstridivaṃ prayānti kimatra viprā bhavabhāvayuktāḥ

||64||

अकामकामाश्च तथा सकामा रेवान्तमाश्रित्य म्रियन्ति तीरे ।

जडान्धमूकास्त्रिदिवं प्रयान्ति किमत्र विप्रा भवभावयुक्ताः

māsopavāsairapi śoṣitāṅgā na tāṃ gatiṃ yānti vimuktadehāḥ |

mriyanti revājalapūtakāyāḥ śivārcane keśavabhāvayuktāḥ

||65||

मासोपवासैरपि शोषिताङ्गा न तां गतिं यान्ति विमुक्तदेहाः ।

म्रियन्ति रेवाजलपूतकायाः शिवार्चने केशवभावयुक्ताः

nīvāraśyāmākayaveṅgudādyairanyairmunīndrā iha vartayanti |

āpritya kūlaṃ tridaśānugītaṃ te narmadāyā na viśanti mṛtyum

||66||

नीवारश्यामाकयवेङ्गुदाद्यैरन्यैर्मुनीन्द्रा इह वर्तयन्ति ।

आप्रित्य कूलं त्रिदशानुगीतं ते नर्मदाया न विशन्ति मृत्युम्

bhramanti ye tīramupetya devyāstrikāladevārcanasatyapūtāḥ |

viṇmūtracarmāsthitiropadhānāḥ kukṣau yuvatyā na vasanti bhūyaḥ

||67||

भ्रमन्ति ये तीरमुपेत्य देव्यास्त्रिकालदेवार्चनसत्यपूताः ।

विण्मूत्रचर्मास्थितिरोपधानाः कुक्षौ युवत्या न वसन्ति भूयः

kiṃ yajñadānairbahubhiśca teṣāṃ niṣevitaistīrthavaraiḥ samastaiḥ |

revātaṭaṃ dakṣiṇamuttaraṃ vā sevanti te rudracarānupūrvam

||68||

किं यज्ञदानैर्बहुभिश्च तेषां निषेवितैस्तीर्थवरैः समस्तैः ।

रेवातटं दक्षिणमुत्तरं वा सेवन्ति ते रुद्रचरानुपूर्वम्

te vañcitāḥ paṅgujaḍāndhabhūtā lokeṣu martyāḥ paśubhiśca tulyāḥ |

ye nāśritā rudraśarīrabhūtāṃ sopānapaṅktiṃ tridivasya revām

||69||

ते वञ्चिताः पङ्गुजडान्धभूता लोकेषु मर्त्याः पशुभिश्च तुल्याः ।

ये नाश्रिता रुद्रशरीरभूतां सोपानपङ्क्तिं त्रिदिवस्य रेवाम्

yugaṃ kaliṃ ghoramimaṃ ya iccheddraṣṭuṃ kadācinna punardvijendraḥ |

sa narmadātīramupetya sarvaṃ sampūjayetsarvavimuktasaṃgaḥ

||70||

युगं कलिं घोरमिमं य इच्छेद्द्रष्टुं कदाचिन्न पुनर्द्विजेन्द्रः ।

स नर्मदातीरमुपेत्य सर्वं सम्पूजयेत्सर्वविमुक्तसंगः

vighnairanekairatiyojyamānā ye tīramujhanti na narmadāyāḥ |

te caiva sarvasya hitārthabhūtā vandyāśca te sarvajanasya mānyāḥ

||71||

विघ्नैरनेकैरतियोज्यमाना ये तीरमुझन्ति न नर्मदायाः ।

ते चैव सर्वस्य हितार्थभूता वन्द्याश्च ते सर्वजनस्य मान्याः

bhṛgvatrigārgeyavaśiṣṭhakaṅkāḥ śataiḥ sametairniyatāstvasaṃkhyaiḥ |

siddhiṃ parāṃ te hi jalaplutāṅgāḥ prāptāstu lokānmarutāṃ na cānye

||72||

भृग्वत्रिगार्गेयवशिष्ठकङ्काः शतैः समेतैर्नियतास्त्वसंख्यैः ।

सिद्धिं परां ते हि जलप्लुताङ्गाः प्राप्तास्तु लोकान्मरुतां न चान्ये

jñānaṃ mahatpuṇyatamaṃ pavitraṃ paṭhantyado nityaviśuddhasattvāḥ |

gatiṃ parāṃ yānti mahānubhāvā rudrasya vākyaṃ hi yathā pramāṇam

||73||

ज्ञानं महत्पुण्यतमं पवित्रं पठन्त्यदो नित्यविशुद्धसत्त्वाः ।

गतिं परां यान्ति महानुभावा रुद्रस्य वाक्यं हि यथा प्रमाणम्

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe narmadāmāhātmye narmadāsnānaphalaśrutikathanaṃ nāma daśamo'dhyāyaḥ ||