vāsaveśvaratīrthamāhātmyavarṇanam
mārkaṇḍeya uvāca
tataḥ krośāntare pārtha vāsavaṃ tīrthamuttamam |
vasubhiḥ sthāpitaṃ tatra sthitvā vai dvādaśābdakam
||1||ततः क्रोशान्तरे पार्थ वासवं तीर्थमुत्तमम् ।
वसुभिः स्थापितं तत्र स्थित्वा वै द्वादशाब्दकम्
dharo dhruvaśca somaśca āpaścaivānilo'nalaḥ |
pratyūṣaśca prabhāsaśca vasavo'ṣṭāvime purā
||2||धरो ध्रुवश्च सोमश्च आपश्चैवानिलोऽनलः ।
प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोऽष्टाविमे पुरा
pitṛśāpaparikliṣṭā garbhavāsāya bhārata |
nārmadaṃ tīrthamāsādya tapaścakruryatendriyāḥ
||3||पितृशापपरिक्लिष्टा गर्भवासाय भारत ।
नार्मदं तीर्थमासाद्य तपश्चक्रुर्यतेन्द्रियाः
ārādhayantaḥ paramaṃ bhavānīpatimavyam |
dvādaśābdāni rājendra tatastuṣṭo maheśvaraḥ
||4||आराधयन्तः परमं भवानीपतिमव्यम् ।
द्वादशाब्दानि राजेन्द्र ततस्तुष्टो महेश्वरः
pratyakṣaḥ pradadau tebhyastvabhīṣṭaṃ varamuttamam |
tataḥ svanāmnā saṃsthāpya vasavastaṃ maheśvaram |
jagmurākāśamāviśya prasanne sati śaṅkare
||5||प्रत्यक्षः प्रददौ तेभ्यस्त्वभीष्टं वरमुत्तमम् ।
ततः स्वनाम्ना संस्थाप्य वसवस्तं महेश्वरम् ।
जग्मुराकाशमाविश्य प्रसन्ने सति शङ्करे
tataḥ prabhṛti vikhyātaṃ tīrthaṃ tadvāsavāhvayam |
tasmiṃstīrthe mahārāja yo bhaktyā pūjayecchivam |
yathālabdhopahāraiśca dīpaṃ dadyātprayatnataḥ
||6||ततः प्रभृति विख्यातं तीर्थं तद्वासवाह्वयम् ।
तस्मिंस्तीर्थे महाराज यो भक्त्या पूजयेच्छिवम् ।
यथालब्धोपहारैश्च दीपं दद्यात्प्रयत्नतः
śuklapakṣe tadāṣṭamyāṃ pratyahaṃ vāpi śaktitaḥ |
aṣṭau varṣasahasrāṇi sa vasecchivasaṃnidhau
||7||शुक्लपक्षे तदाष्टम्यां प्रत्यहं वापि शक्तितः ।
अष्टौ वर्षसहस्राणि स वसेच्छिवसंनिधौ
tataḥ śivālayaṃ yāti garbhavāsaṃ na paśyati |
puṣpairvā pallavairvāpi phalairdhānyaistathāpi vā
||8||ततः शिवालयं याति गर्भवासं न पश्यति ।
पुष्पैर्वा पल्लवैर्वापि फलैर्धान्यैस्तथापि वा
pūjayeddevamīśānaṃ sa dainyaṃ nāpnuyātkvacit |
sarvaśokavinirmuktaḥ svargaloke mahīyate
||9||पूजयेद्देवमीशानं स दैन्यं नाप्नुयात्क्वचित् ।
सर्वशोकविनिर्मुक्तः स्वर्गलोके महीयते
ekāhamapi kaunteya yo vasedvāsaveśvare |
pāparāśiṃ vinirdhūya bhānuvaddivi modate
||10||एकाहमपि कौन्तेय यो वसेद्वासवेश्वरे ।
पापराशिं विनिर्धूय भानुवद्दिवि मोदते
viprāṃśca bhojayedbhaktyā dadyādvāsāṃsi dakṣiṇām
||11||विप्रांश्च भोजयेद्भक्त्या दद्याद्वासांसि दक्षिणाम्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe vāsaveśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma trayoviṃśatyadhikadviśatatamo'dhyāyaḥ ||