tripurakṣobhaṇavarṇanam
śrīmārkaṇḍeya uvāca
nāradasya vacaḥ śrutvā rājñī vacanamabravīt |
prasādaṃ kuru viprendra gṛhṇa dānaṃ yathepsitam
||1||नारदस्य वचः श्रुत्वा राज्ञी वचनमब्रवीत् ।
प्रसादं कुरु विप्रेन्द्र गृह्ण दानं यथेप्सितम्
suvarṇamaṇiratnāni vastrāṇi vividhāni ca |
tatte dārayāmi viprendra yaccānyadapi durlabham
||2||सुवर्णमणिरत्नानि वस्त्राणि विविधानि च ।
तत्ते दारयामि विप्रेन्द्र यच्चान्यदपि दुर्लभम्
rājñyāstu vacanaṃ śrutvā nārado vākyamabravīt |
anyeṣāṃ dīyatāṃ bhadre ye dvijāḥ kṣīṇavṛttayaḥ
||3||राज्ञ्यास्तु वचनं श्रुत्वा नारदो वाक्यमब्रवीत् ।
अन्येषां दीयतां भद्रे ये द्विजाः क्षीणवृत्तयः
vayaṃ tu sarvasampannā bhaktigrāhyāḥ sadaiva hi |
ityuktā sā tadā rājñī vedavedāṅgapāragān
||4||वयं तु सर्वसम्पन्ना भक्तिग्राह्याः सदैव हि ।
इत्युक्ता सा तदा राज्ञी वेदवेदाङ्गपारगान्
āhūya brāhmaṇānniḥsvāndātuṃ samupacakrame |
yatkiṃcinnāradenoktaṃ dānasaubhāgyavardhanam
||5||आहूय ब्राह्मणान्निःस्वान्दातुं समुपचक्रमे ।
यत्किंचिन्नारदेनोक्तं दानसौभाग्यवर्धनम्
tena dānena me nityaṃ prīyetāṃ hariśaṅkarau |
tato rājñī ca sā prāha nāradaṃ munipuṃgavam
||6||तेन दानेन मे नित्यं प्रीयेतां हरिशङ्करौ ।
ततो राज्ञी च सा प्राह नारदं मुनिपुंगवम्
rājñyuvāca
dānaṃ dattaṃ tvayoktaṃ yadbhartṛkarmaparaṃ hi tat |
ājanmajanma me bhartā bhavedbāṇo dvijottama
||7||दानं दत्तं त्वयोक्तं यद्भर्तृकर्मपरं हि तत् ।
आजन्मजन्म मे भर्ता भवेद्बाणो द्विजोत्तम
nānyo hi daivataṃ tāta muktvā bāṇaṃ dvijottama |
tena satyena me bhartā jīvecca śaradāṃ śatam
||8||नान्यो हि दैवतं तात मुक्त्वा बाणं द्विजोत्तम ।
तेन सत्येन मे भर्ता जीवेच्च शरदां शतम्
nānyo dharmo bhavetstrīṇāṃ daivataṃ hi patiryathā |
tathāpi tava vākyena dānaṃ dattaṃ yathāvidhi
||9||नान्यो धर्मो भवेत्स्त्रीणां दैवतं हि पतिर्यथा ।
तथापि तव वाक्येन दानं दत्तं यथाविधि
svakaṃ karma kariṣyāmo bhartāraṃ prati mānada |
brahmarṣe gaccha cedānīṃ tvamāśīrvādaḥ pradīyatām
||10||स्वकं कर्म करिष्यामो भर्तारं प्रति मानद ।
ब्रह्मर्षे गच्छ चेदानीं त्वमाशीर्वादः प्रदीयताम्
tatheti tāmanujñāpya nārado nṛpasattama |
sarvāsāṃ mānasaṃ hṛtvā anyataḥ kṛtamānasaḥ
||11||तथेति तामनुज्ञाप्य नारदो नृपसत्तम ।
सर्वासां मानसं हृत्वा अन्यतः कृतमानसः
jagāmādarśanaṃ vipraḥ pūjyamānastu khecaraiḥ |
tato gatamanaskāstā bhartāraṃ prati bhārata
||12||जगामादर्शनं विप्रः पूज्यमानस्तु खेचरैः ।
ततो गतमनस्कास्ता भर्तारं प्रति भारत
vivarṇā niṣprabhā jātā nāradena vimohitāḥ
||13||विवर्णा निष्प्रभा जाता नारदेन विमोहिताः
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe narmadāmāhātmye tripurakṣobhaṇavarṇanaṃ nāma saptaviṃśo'dhyāyaḥ ||