manmatheśvaratīrthamāhātmyavarṇanam
mārkaṇḍeya uvāca
manmatheśaṃ tato gacchetsarvadevanamaskṛtam |
snānamātrānnaro rājanyamalokaṃ na paśyati
||1||मन्मथेशं ततो गच्छेत्सर्वदेवनमस्कृतम् ।
स्नानमात्रान्नरो राजन्यमलोकं न पश्यति
anapatyā yā ca nārī snāyādvai pāṇḍunandana |
putraṃ sā labhate pārtha satyasaṅghaṃ dṛḍhavratam
||2||अनपत्या या च नारी स्नायाद्वै पाण्डुनन्दन ।
पुत्रं सा लभते पार्थ सत्यसङ्घं दृढव्रतम्
tatra snātvā naro rājañchuciḥ prayatamānasaḥ |
upoṣya rajanīmekāṃ gosahasraphalaṃ labhet
||3||तत्र स्नात्वा नरो राजञ्छुचिः प्रयतमानसः ।
उपोष्य रजनीमेकां गोसहस्रफलं लभेत्
kāmikaṃ tīrtharājaṃ tu tādṛśaṃ na bhaviṣyati |
trirātraṃ kurute rājansa golakṣaphalaṃ labhet
||4||कामिकं तीर्थराजं तु तादृशं न भविष्यति ।
त्रिरात्रं कुरुते राजन्स गोलक्षफलं लभेत्
tatra nṛtyaṃ prakartavyaṃ tuṣyate parameśvaraḥ |
gītavāditranirghoṣai rātrau jāgaraṇena ca
||5||तत्र नृत्यं प्रकर्तव्यं तुष्यते परमेश्वरः ।
गीतवादित्रनिर्घोषै रात्रौ जागरणेन च
eraṇḍyāṃ ca mahādevo dṛṣṭo me manmatheśvaraḥ |
kiṃ samartho yamo ruṣṭo bhadro bhadrāṇi paśyati
||6||एरण्ड्यां च महादेवो दृष्टो मे मन्मथेश्वरः ।
किं समर्थो यमो रुष्टो भद्रो भद्राणि पश्यति
kāmena sthāpitaḥ śambhuretasmātkāmado nṛpa |
sopānaḥ svargamārgasya pṛthivyāṃ manmatheśvaraḥ
||7||कामेन स्थापितः शम्भुरेतस्मात्कामदो नृप ।
सोपानः स्वर्गमार्गस्य पृथिव्यां मन्मथेश्वरः
viśeṣaścātra sandhyāyāṃ śrāddhadāne ca bhārata |
annadānena rājendra kīrtitaṃ phalamuttamam
||8||विशेषश्चात्र सन्ध्यायां श्राद्धदाने च भारत ।
अन्नदानेन राजेन्द्र कीर्तितं फलमुत्तमम्
etatte sarvamākhyātaṃ tava bhaktyā tu bhārata |
pṛthivyāṃ sāgarāntāyāṃ prakhyāto manmatheśvaraḥ
||9||एतत्ते सर्वमाख्यातं तव भक्त्या तु भारत ।
पृथिव्यां सागरान्तायां प्रख्यातो मन्मथेश्वरः
godānaṃ pāṇḍavaśreṣṭha trayodaśyāṃ prakārayet |
caitre māsi site pakṣe tatra gatvā jitendriyaḥ
||10||गोदानं पाण्डवश्रेष्ठ त्रयोदश्यां प्रकारयेत् ।
चैत्रे मासि सिते पक्षे तत्र गत्वा जितेन्द्रियः
rātrau jāgaraṇaṃ kṛtvā devasyāgre nṛpottama |
dīpaṃ bhaktyā ghṛtenaiva devasyāgre nivedayet
||11||रात्रौ जागरणं कृत्वा देवस्याग्रे नृपोत्तम ।
दीपं भक्त्या घृतेनैव देवस्याग्रे निवेदयेत्
stryatha vā puruṣo vāpi samametatphalaṃ smṛtam
||12||स्त्र्यथ वा पुरुषो वापि सममेतत्फलं स्मृतम्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe manmatheśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma dvyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ ||