cakratīrthamāhātmyavarṇanam
śrīmārkaṇḍeya uvāca
tato gacchenmahīpāla cakratīrthamanuttamam |
senāpuramitikhyātaṃ sarvapāpakṣayaṃkaram
||1||ततो गच्छेन्महीपाल चक्रतीर्थमनुत्तमम् ।
सेनापुरमितिख्यातं सर्वपापक्षयंकरम्
saināpatyābhiṣekāya devadevena cakriṇā |
ānītaśca mahāseno devaiḥ sendrapurogamaiḥ
||2||सैनापत्याभिषेकाय देवदेवेन चक्रिणा ।
आनीतश्च महासेनो देवैः सेन्द्रपुरोगमैः
dānavānāṃ vadhārthāya jayāya ca divaukasām |
bhūmidānena viprendrāṃstarpayitvā yathāvidhi
||3||दानवानां वधार्थाय जयाय च दिवौकसाम् ।
भूमिदानेन विप्रेन्द्रांस्तर्पयित्वा यथाविधि
śaṅkhabherīninādaiśca paṭahānāṃ ca nisvanaiḥ |
vīṇāveṇumṛdaṅgaiśca jhallarīsvaramaṅgalaiḥ
||4||शङ्खभेरीनिनादैश्च पटहानां च निस्वनैः ।
वीणावेणुमृदङ्गैश्च झल्लरीस्वरमङ्गलैः
tataḥ kṛtvā svanaṃ ghoraṃ dānavo baladarpitaḥ |
rururnāma vighātārthamabhiṣekasya cāgataḥ
||5||ततः कृत्वा स्वनं घोरं दानवो बलदर्पितः ।
रुरुर्नाम विघातार्थमभिषेकस्य चागतः
hastyaśvarathapattyoghaiḥ pūrayanvai diśo daśa |
tatra tena mahadyuddhaṃ pravṛttaṃ kila bhārata
||6||हस्त्यश्वरथपत्त्योघैः पूरयन्वै दिशो दश ।
तत्र तेन महद्युद्धं प्रवृत्तं किल भारत
śaktyṛṣṭipāśamuśalaiḥ khaḍgaistomaraṭaṅkanaiḥ |
bhallaiḥ karṇikanārācaiḥ kabandhapaṭasaṃkulaiḥ
||7||शक्त्यृष्टिपाशमुशलैः खड्गैस्तोमरटङ्कनैः ।
भल्लैः कर्णिकनाराचैः कबन्धपटसंकुलैः
tatastu tāṃ śatrubalasya senāṃ kṣaṇena cāpancyutabāṇaghātaiḥ |
vidhvastahastyaśvarathānmahātmā jagrāha cakraṃ ripusaṅghanāśanaḥ
||8||ततस्तु तां शत्रुबलस्य सेनां क्षणेन चापन्च्युतबाणघातैः ।
विध्वस्तहस्त्यश्वरथान्महात्मा जग्राह चक्रं रिपुसङ्घनाशनः
jvalacca cakraṃ niśitaṃ bhayaṃkaraṃ surāsurāṇāṃ ca sudarśanaṃ raṇe |
cakarta daityasya śirastadānīṃ karātpramuktaṃ madhughātinaśca tat
||9||ज्वलच्च चक्रं निशितं भयंकरं सुरासुराणां च सुदर्शनं रणे ।
चकर्त दैत्यस्य शिरस्तदानीं करात्प्रमुक्तं मधुघातिनश्च तत्
taṃ dṛṣṭvā sahasā vighnamabhiṣeke ṣaḍānanaḥ |
tyaktvā tu tatra saṃsthānaṃ cacāra vipulaṃ tapaḥ
||10||तं दृष्ट्वा सहसा विघ्नमभिषेके षडाननः ।
त्यक्त्वा तु तत्र संस्थानं चचार विपुलं तपः
muktaṃ cakraṃ vināśāya hariṇā lokadhāriṇā |
dvidalaṃ dānavaṃ kṛtvā papāta vimale jale
||11||मुक्तं चक्रं विनाशाय हरिणा लोकधारिणा ।
द्विदलं दानवं कृत्वा पपात विमले जले
tadā prabhṛti tattīrthaṃ cakratīrthamiti śrutam |
sarvapāpavināśāya nirmitaṃ viśvamūrtinā
||12||तदा प्रभृति तत्तीर्थं चक्रतीर्थमिति श्रुतम् ।
सर्वपापविनाशाय निर्मितं विश्वमूर्तिना
cakratīrthe tu yaḥ snātvā pūjayeddevamacyutam |
puṇḍarīkasya yajñasya phalamāpnoti mānavaḥ
||13||चक्रतीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्देवमच्युतम् ।
पुण्डरीकस्य यज्ञस्य फलमाप्नोति मानवः
tatra tīrthe tu yaḥ snātvā pūjayedbrāhmaṇāñchubhān |
śāntadāntajitakrodhānsa labhetkoṭijaṃ phalam
||14||तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्ब्राह्मणाञ्छुभान् ।
शान्तदान्तजितक्रोधान्स लभेत्कोटिजं फलम्
tatra tīrthe tu yo bhaktyā tyajate dehamātmanaḥ |
viṣṇulokaṃ mṛto yāti jayaśabdādimaṅgalaiḥ
||15||तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या त्यजते देहमात्मनः ।
विष्णुलोकं मृतो याति जयशब्दादिमङ्गलैः
krīḍayitvā yathākāmaṃ devagandharvapūjitaḥ |
ihāgatya ca bhūyo'pi jāyate vipule kule
||16||क्रीडयित्वा यथाकामं देवगन्धर्वपूजितः ।
इहागत्य च भूयोऽपि जायते विपुले कुले
etatpuṇyaṃ pāpaharaṃ dhanyaṃ duḥkhapraṇāśanam |
kathitaṃ te mahābhāga bhūyaścānyacchṛṇuṣva me
||17||एतत्पुण्यं पापहरं धन्यं दुःखप्रणाशनम् ।
कथितं ते महाभाग भूयश्चान्यच्छृणुष्व मे
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe senāpure cakratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma navottaraśatatamo'dhyāyaḥ ||