narmadādakṣiṇe kūle sarvapāpabhayāpaham
śrīmārkaṇḍeya uvāca
tato gacchetparaṃ tīrthaṃ saṅgameśvaramuttamam |
narmadādakṣiṇe kūle sarvapāpabhayāpaham
||1||ततो गच्छेत्परं तीर्थं सङ्गमेश्वरमुत्तमम् ।
नर्मदादक्षिणे कूले सर्वपापभयापहम्
dhanadastatra viśrānto muhūrtaṃ nṛpasattama |
pitṛlokātsamāyātaḥ kailāsaṃ dharaṇīdharam
||2||धनदस्तत्र विश्रान्तो मुहूर्तं नृपसत्तम ।
पितृलोकात्समायातः कैलासं धरणीधरम्
pratyayārthaṃ nṛpaśreṣṭha hyadyāpi dharaṇītale |
kṛṣṇavarṇā hi pāṣāṇā dṛśyante sphaṭikojjvalāḥ
||3||प्रत्ययार्थं नृपश्रेष्ठ ह्यद्यापि धरणीतले ।
कृष्णवर्णा हि पाषाणा दृश्यन्ते स्फटिकोज्ज्वलाः
vindhyanirjharaniṣkrāntā puṇyatoyā saridvarā |
praviṣṭā narmadātoye sarvapāpapraṇāśane
||4||विन्ध्यनिर्झरनिष्क्रान्ता पुण्यतोया सरिद्वरा ।
प्रविष्टा नर्मदातोये सर्वपापप्रणाशने
saṅgame tatra yaḥ snātvā pūjayetsaṅgameśvaram |
aśvamedhasya yajñasya phalaṃ prāpnotyasaṃśayam
||5||सङ्गमे तत्र यः स्नात्वा पूजयेत्सङ्गमेश्वरम् ।
अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यसंशयम्
ghaṇṭāpatākāvitanaṃ yo dadetsaṅgameśvare |
haṃsayuktavimānastho divyastrīśatasaṃvṛtaḥ
||6||घण्टापताकावितनं यो ददेत्सङ्गमेश्वरे ।
हंसयुक्तविमानस्थो दिव्यस्त्रीशतसंवृतः
sa rudrapadamāpnoti rudrasyānucaro bhavet |
dadhi bhakte na devasya yaḥ kuryālliṅgapūraṇam
||7||स रुद्रपदमाप्नोति रुद्रस्यानुचरो भवेत् ।
दधि भक्ते न देवस्य यः कुर्याल्लिङ्गपूरणम्
sikthasaṃkhyaṃ śive loke sa vasetkālamīpsitam |
śrīphalaiḥ pūrayelliṅgaṃ niḥsvo bhūtvā bhavasya tu
||8||सिक्थसंख्यं शिवे लोके स वसेत्कालमीप्सितम् ।
श्रीफलैः पूरयेल्लिङ्गं निःस्वो भूत्वा भवस्य तु
so'pi tatphalamāpnoti gataḥ svarge nareśvara |
akṣayā santatistasya jāyate saptajanmasu
||9||सोऽपि तत्फलमाप्नोति गतः स्वर्गे नरेश्वर ।
अक्षया सन्ततिस्तस्य जायते सप्तजन्मसु
snapanaṃ devadevasya dadhnā madhughṛtena vā |
yaḥ karoti vidhānena tasya puṇyaphalaṃ śṛṇu
||10||स्नपनं देवदेवस्य दध्ना मधुघृतेन वा ।
यः करोति विधानेन तस्य पुण्यफलं शृणु
dhṛtakṣīravahā nadyo yatra vṛkṣā madhusravāḥ |
tatra te mānavā yānti suprasanne maheśvare
||11||धृतक्षीरवहा नद्यो यत्र वृक्षा मधुस्रवाः ।
तत्र ते मानवा यान्ति सुप्रसन्ने महेश्वरे
patraṃ puṣpaṃ phalaṃ toyaṃ yastu dadyānmaheśvare |
tatsarvaṃ saptajanmāni hyakṣayaṃ phalamaśnute
||12||पत्रं पुष्पं फलं तोयं यस्तु दद्यान्महेश्वरे ।
तत्सर्वं सप्तजन्मानि ह्यक्षयं फलमश्नुते
sarveṣāmeva pātrāṇāṃ mahāpātraṃ maheśvaraḥ |
tasmātsarvaprayatnena pūjanīyo maheśvaraḥ
||13||सर्वेषामेव पात्राणां महापात्रं महेश्वरः ।
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पूजनीयो महेश्वरः
brahmacaryasthito nityaṃ yastu pūjayate śivam |
iha jīvansa deveśo mṛto gacchedanāmayam
||14||ब्रह्मचर्यस्थितो नित्यं यस्तु पूजयते शिवम् ।
इह जीवन्स देवेशो मृतो गच्छेदनामयम्
śive tu pūjite pārtha yatphalaṃ prāpyate budhaiḥ |
yogīndre caiva tatpārtha pūjite labhate phalam
||15||शिवे तु पूजिते पार्थ यत्फलं प्राप्यते बुधैः ।
योगीन्द्रे चैव तत्पार्थ पूजिते लभते फलम्
te dhanyāste mahātmānasteṣāṃ janma sujīvitam |
yeṣāṃ gṛheṣu bhuñjanti śivabhaktiratā narāḥ
||16||ते धन्यास्ते महात्मानस्तेषां जन्म सुजीवितम् ।
येषां गृहेषु भुञ्जन्ति शिवभक्तिरता नराः
saṃnirudhyendriyagrāmaṃ yatrayatra vasenmuniḥ |
tatra tatra kurukṣetraṃ naimiṣaṃ puṣkarāṇi ca
||17||संनिरुध्येन्द्रियग्रामं यत्रयत्र वसेन्मुनिः ।
तत्र तत्र कुरुक्षेत्रं नैमिषं पुष्कराणि च
yatphalaṃ vedaviduṣi bhojite śatasaṃkhyayā |
tatphalaṃ jāyate pārtha hyekena śivayoginā
||18||यत्फलं वेदविदुषि भोजिते शतसंख्यया ।
तत्फलं जायते पार्थ ह्येकेन शिवयोगिना
yatra bhuñjati bhasmāṅgī mūrkho vā yadi paṇḍitaḥ |
tatra bhuñjati deveśaḥ sapatnīko vṛṣadhvajaḥ
||19||यत्र भुञ्जति भस्माङ्गी मूर्खो वा यदि पण्डितः ।
तत्र भुञ्जति देवेशः सपत्नीको वृषध्वजः
viprāṇāṃ vedaviduṣāṃ koṭiṃ saṃbhojya yatphalam |
bhikṣāmātrapradānena tatphalaṃ śivayoginām
||20||विप्राणां वेदविदुषां कोटिं संभोज्य यत्फलम् ।
भिक्षामात्रप्रदानेन तत्फलं शिवयोगिनाम्
saṅgameśvaramāsādya prāṇatyāgaṃ karoti yaḥ |
na tasya punarāvṛttiḥ śivalokātkadācana
||21||सङ्गमेश्वरमासाद्य प्राणत्यागं करोति यः ।
न तस्य पुनरावृत्तिः शिवलोकात्कदाचन
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe saṅgameśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāmāṣṭapañcāśadadhikaśatatamo'dhyāyaḥ ||