kāmadatīrthamāhātmyavarṇanam
śrīmārkaṇḍeya uvāca
tato gacchenmahīpāla tīrthaṃ paramaśobhanam |
saubhāgyakaraṇaṃ divyaṃ naranārīmanoramam
||1||ततो गच्छेन्महीपाल तीर्थं परमशोभनम् ।
सौभाग्यकरणं दिव्यं नरनारीमनोरमम्
tatra yā durbhagā nārī naro vā nṛpasattama |
snātvārcayedumārudrau saubhāgyaṃ tasya jāyate
||2||तत्र या दुर्भगा नारी नरो वा नृपसत्तम ।
स्नात्वार्चयेदुमारुद्रौ सौभाग्यं तस्य जायते
tṛtīyāyāmahorātraṃ sopavāso jitendriyaḥ |
nimantrayeddvijaṃ bhaktyā sapatnīkaṃ surūpiṇam
||3||तृतीयायामहोरात्रं सोपवासो जितेन्द्रियः ।
निमन्त्रयेद्द्विजं भक्त्या सपत्नीकं सुरूपिणम्
gandhamālyairalaṃkṛtya vastradhūpādivāsitam |
bhojayetpāyasānnena kṛsareṇātha bhaktitaḥ
||4||गन्धमाल्यैरलंकृत्य वस्त्रधूपादिवासितम् ।
भोजयेत्पायसान्नेन कृसरेणाथ भक्तितः
bhojayitvā yathānyāyaṃ pradakṣiṇamudāharet |
prīyatāṃ me mahādevaḥ sapatnīko vṛṣadhvajaḥ
||5||भोजयित्वा यथान्यायं प्रदक्षिणमुदाहरेत् ।
प्रीयतां मे महादेवः सपत्नीको वृषध्वजः
yathā te devadeveśa na viyogaḥ kadācana |
mamāpi karuṇāṃ kṛtvā tathāstviti vicintayet
||6||यथा ते देवदेवेश न वियोगः कदाचन ।
ममापि करुणां कृत्वा तथास्त्विति विचिन्तयेत्
evaṃ kṛte tatastasya yatpuṇyaṃ samudāhṛtam |
tatte sarvaṃ pravakṣyāmi yathā devena bhāṣitam
||7||एवं कृते ततस्तस्य यत्पुण्यं समुदाहृतम् ।
तत्ते सर्वं प्रवक्ष्यामि यथा देवेन भाषितम्
daurbhāgyaṃ durgatiścaiva dāridryaṃ śokabandhanam |
vandhyatvaṃ saptajanmāni jāyate na yudhiṣṭhira
||8||दौर्भाग्यं दुर्गतिश्चैव दारिद्र्यं शोकबन्धनम् ।
वन्ध्यत्वं सप्तजन्मानि जायते न युधिष्ठिर
jyeṣṭhamāse site pakṣe tṛtīyāyāṃ viśeṣataḥ |
tatra gatvā tu yo bhaktyā pañcāgniṃ sādhayettataḥ
||9||ज्येष्ठमासे सिते पक्षे तृतीयायां विशेषतः ।
तत्र गत्वा तु यो भक्त्या पञ्चाग्निं साधयेत्ततः
so'pi pāpairaśeṣaistu mucyate nātra saṃśayaḥ |
guggulaṃ dahate yastu dvidhā cittavivarjitaḥ
||10||सोऽपि पापैरशेषैस्तु मुच्यते नात्र संशयः ।
गुग्गुलं दहते यस्तु द्विधा चित्तविवर्जितः
śarīraṃ bhedayedyastu gauryāścaiva samīpataḥ |
tasminkarmapraviṣṭasya utkrāntirjāyate yadi
||11||शरीरं भेदयेद्यस्तु गौर्याश्चैव समीपतः ।
तस्मिन्कर्मप्रविष्टस्य उत्क्रान्तिर्जायते यदि
dehapāte vrajetsvargamityevaṃ śaṅkaro'bravīt |
sitaraktaistathā pītairvastraiśca vividhaiḥ śubhaiḥ
||12||देहपाते व्रजेत्स्वर्गमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत् ।
सितरक्तैस्तथा पीतैर्वस्त्रैश्च विविधैः शुभैः
brāhmaṇīṃ brāhmaṇaṃ caiva pūjayitvā yathāvidhi |
puṣpairnānāvidhaiścaiva gandhadhūpaiḥ suśobhanaiḥ
||13||ब्राह्मणीं ब्राह्मणं चैव पूजयित्वा यथाविधि ।
पुष्पैर्नानाविधैश्चैव गन्धधूपैः सुशोभनैः
kaṇṭhasūtrakasindūraiḥ kuṅkumena vilepayet |
kalpayeta striyaṃ gaurīṃ brāhmaṇaṃ śivarūpiṇam
||14||कण्ठसूत्रकसिन्दूरैः कुङ्कुमेन विलेपयेत् ।
कल्पयेत स्त्रियं गौरीं ब्राह्मणं शिवरूपिणम्
teṣāṃ tadrūpakaṃ kṛtvā dānamutsṛjyate tataḥ |
kaṅkaṇaṃ karṇaveṣṭaṃ ca kaṇṭhikāṃ mudrikāṃ tathā
||15||तेषां तद्रूपकं कृत्वा दानमुत्सृज्यते ततः ।
कङ्कणं कर्णवेष्टं च कण्ठिकां मुद्रिकां तथा
saptadhānyaṃ tathā caiva bhojanaṃ nṛpasattama |
anyānyapi ca dānāni tasmiṃstīrthe dadāti yaḥ
||16||सप्तधान्यं तथा चैव भोजनं नृपसत्तम ।
अन्यान्यपि च दानानि तस्मिंस्तीर्थे ददाति यः
sarvadānaiśca yatpuṇyaṃ prāpnuyānnātra saṃśayaḥ |
sahasraguṇitaṃ sarvaṃ nātra kāryā vicāraṇā
||17||सर्वदानैश्च यत्पुण्यं प्राप्नुयान्नात्र संशयः ।
सहस्रगुणितं सर्वं नात्र कार्या विचारणा
śaṅkareṇa samaṃ tasmādbhogaṃ bhuṅkte hyanuttamam |
saubhāgyaṃ tasya vipulaṃ jāyate nātra saṃśayaḥ
||18||शङ्करेण समं तस्माद्भोगं भुङ्क्ते ह्यनुत्तमम् ।
सौभाग्यं तस्य विपुलं जायते नात्र संशयः
aputro labhate putramadhano dhanamāpnuyāt |
rājendra kāmadaṃ tīrthaṃ narmadāyāṃ vyavasthitam
||19||अपुत्रो लभते पुत्रमधनो धनमाप्नुयात् ।
राजेन्द्र कामदं तीर्थं नर्मदायां व्यवस्थितम्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe kāmadatīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma ṣaḍuttaraśatatamo'dhyāyaḥ||