sthāpitaṃ bhūmiputreṇa lokānāṃ hitakāmyayā
śrīmārkaṇḍeya uvāca
tato gacchettu rājendra maṅgaleśvaramuttamam |
sthāpitaṃ bhūmiputreṇa lokānāṃ hitakāmyayā
||1||ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र मङ्गलेश्वरमुत्तमम् ।
स्थापितं भूमिपुत्रेण लोकानां हितकाम्यया
toṣitaḥ parayā bhaktyā śaṅkaraḥ śaśiśekharaḥ |
caturdaśyāṃ gururdevaḥ pratyakṣo maṅgaleśvaraḥ
||2||तोषितः परया भक्त्या शङ्करः शशिशेखरः ।
चतुर्दश्यां गुरुर्देवः प्रत्यक्षो मङ्गलेश्वरः
brūhi putra varaṃ śubhraṃ taṃ te dāsyāmi maṅgala
||3||ब्रूहि पुत्र वरं शुभ्रं तं ते दास्यामि मङ्गल
maṅgala uvāca
prasādaṃ kuru me śambho pratijanmani śaṅkara |
tvadaṅgasvedasambhūto grahamadhye vasāmyaham
||4||प्रसादं कुरु मे शम्भो प्रतिजन्मनि शङ्कर ।
त्वदङ्गस्वेदसम्भूतो ग्रहमध्ये वसाम्यहम्
tvatprasādena īśāna pūjyo'haṃ sarvadaivataiḥ |
kṛtārtho hyadya saṃjātastava darśanabhāṣaṇāt
||5||त्वत्प्रसादेन ईशान पूज्योऽहं सर्वदैवतैः ।
कृतार्थो ह्यद्य संजातस्तव दर्शनभाषणात्
sthāne'smin devadeveśa mama nāmnā maheśvaraḥ |
evaṃ bhavatu te putretyuktvā cāntaradhīyata
||6||स्थानेऽस्मिन् देवदेवेश मम नाम्ना महेश्वरः ।
एवं भवतु ते पुत्रेत्युक्त्वा चान्तरधीयत
maṅgalo'pi mahātmā vai sthāpayitvā maheśvaram |
ātmayogabalenaiva śūlināpūjayattataḥ
||7||मङ्गलोऽपि महात्मा वै स्थापयित्वा महेश्वरम् ।
आत्मयोगबलेनैव शूलिनापूजयत्ततः
sarvaduḥkhaharaṃ liṅgaṃ nāmnā vai maṅgaleśvaram |
tatra tīrthe tu vai rājanbrāhmaṇānprīṇayetsudhīḥ
||8||सर्वदुःखहरं लिङ्गं नाम्ना वै मङ्गलेश्वरम् ।
तत्र तीर्थे तु वै राजन्ब्राह्मणान्प्रीणयेत्सुधीः
sapatnīkānnṛpaśreṣṭha caturthyaṅgārake vrate |
patnībhartārasaṃyuktaṃ vidvāṃsaṃ śrotriyaṃ dvijam
||9||सपत्नीकान्नृपश्रेष्ठ चतुर्थ्यङ्गारके व्रते ।
पत्नीभर्तारसंयुक्तं विद्वांसं श्रोत्रियं द्विजम्
vratānte caiva gaurdhuryaiḥ śivamuddiśya dīyate |
prīyatāṃ me mahādevaḥ sapatnīko vṛṣadhvajaḥ
||10||व्रतान्ते चैव गौर्धुर्यैः शिवमुद्दिश्य दीयते ।
प्रीयतां मे महादेवः सपत्नीको वृषध्वजः
vastrayugmaṃ pradātavyaṃ lohitaṃ pāṇḍunandana |
dhūrvahau raktavarṇau ca śubhraṃ kṛṣṇaṃ tathaiva ca
||11||वस्त्रयुग्मं प्रदातव्यं लोहितं पाण्डुनन्दन ।
धूर्वहौ रक्तवर्णौ च शुभ्रं कृष्णं तथैव च
chatraṃ śayyāṃ śubhāṃ caiva raktamālyānulepanam |
dātavyaṃ pāṇḍavaśreṣṭha viśuddhenāntarātmanā
||12||छत्रं शय्यां शुभां चैव रक्तमाल्यानुलेपनम् ।
दातव्यं पाण्डवश्रेष्ठ विशुद्धेनान्तरात्मना
caturthyāṃ tu tathāṣṭamyāṃ pakṣayoḥ śuklakṛṣṇayoḥ |
śrāddhaṃ tatraiva kartavyaṃ vittaśāṭhyena varjitaḥ
||13||चतुर्थ्यां तु तथाष्टम्यां पक्षयोः शुक्लकृष्णयोः ।
श्राद्धं तत्रैव कर्तव्यं वित्तशाठ्येन वर्जितः
pretā bhavanti suprītā yugamekaṃ mahīpate |
saputro jāyate martyaḥ pratijanma nṛpottama
||14||प्रेता भवन्ति सुप्रीता युगमेकं महीपते ।
सपुत्रो जायते मर्त्यः प्रतिजन्म नृपोत्तम
tasya tīrthasya bhāvena sarvāṅgaruciro nṛpa |
maṅgalaṃ bhavate vaṃśo nāśubhaṃ vidyate kvacit
||15||तस्य तीर्थस्य भावेन सर्वाङ्गरुचिरो नृप ।
मङ्गलं भवते वंशो नाशुभं विद्यते क्वचित्
bhaktyā yaḥ kīrtayennityaṃ tasya pāpaṃ vyapohati
||16||भक्त्या यः कीर्तयेन्नित्यं तस्य पापं व्यपोहति
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe maṅgaleśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāmaikonasaptatitamo'dhyāyaḥ ||