मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Revākhaṇḍaḥ, adhyāya 43

3
Avantīkhaṇḍaḥ · Revākhaṇḍaḥ · 43

vimaleśvaratīrthamāhātmyavarṇanam

śrīmārkaṇḍeya uvāca

tato gacchettu rājendra vimaleśvaramuttamam |

tatra devaśilā ramyā svayaṃ devairvinirmitā

||1||

ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र विमलेश्वरमुत्तमम् ।

तत्र देवशिला रम्या स्वयं देवैर्विनिर्मिता

tatra snātvā tu yo bhaktyā brāhmaṇānpūjayennṛpa |

svalpenāpi hi dānena tasya cānto na vidyate

||2||

तत्र स्नात्वा तु यो भक्त्या ब्राह्मणान्पूजयेन्नृप ।

स्वल्पेनापि हि दानेन तस्य चान्तो न विद्यते

yudhiṣṭhira uvāca

kāni dānāni viprendra śastāni dharaṇītale |

yāni dattvā naro bhaktyā mucyate sarvapātakaiḥ

||3||

कानि दानानि विप्रेन्द्र शस्तानि धरणीतले ।

यानि दत्त्वा नरो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः

śrīmārkaṇḍeya uvāca

suvarṇaṃ rajataṃ tāmraṃ maṇimauktikameva ca |

bhūmidānaṃ ca godānaṃ mocayatpaśubhānnaram

||4||

सुवर्णं रजतं ताम्रं मणिमौक्तिकमेव च ।

भूमिदानं च गोदानं मोचयत्पशुभान्नरम्

tatra tīrthe tu yaḥ kaścitkurute prāṇasaṃkṣayam |

rudraloke vasettāvadyāvadā bhūtasamplavam

||5||

तत्र तीर्थे तु यः कश्चित्कुरुते प्राणसंक्षयम् ।

रुद्रलोके वसेत्तावद्यावदा भूतसम्प्लवम्

tataḥ puṣkariṇīṃ gacchetsarvapāpakṣayaṃkarīm |

tatra snātvārcayeddevaṃ tejorāśiṃ divākaram

||6||

ततः पुष्करिणीं गच्छेत्सर्वपापक्षयंकरीम् ।

तत्र स्नात्वार्चयेद्देवं तेजोराशिं दिवाकरम्

ṛcamekāṃ japetsāmnaḥ sāmavedaphalaṃ labhet |

yajurvedasya japanādṛgvedasya tathaiva ca

||7||

ऋचमेकां जपेत्साम्नः सामवेदफलं लभेत् ।

यजुर्वेदस्य जपनादृग्वेदस्य तथैव च

akṣaraṃ vā japenmantraṃ dhyāyamāno divākaram |

ādityahṛdayaṃ japtvā mucyate sarvakilbiṣaiḥ

||8||

अक्षरं वा जपेन्मन्त्रं ध्यायमानो दिवाकरम् ।

आदित्यहृदयं जप्त्वा मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

tatra tīrthe tu yaḥ snātvā vidhinā japeddvijān |

tasya koṭiguṇaṃ puṇyaṃ jāyate nātra saṃśayaḥ

||9||

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा विधिना जपेद्द्विजान् ।

तस्य कोटिगुणं पुण्यं जायते नात्र संशयः

anāśakenāgnigatyā jale vā dehapātanāt |

tasmiṃstīrthe mṛto yastu sa yāti paramāṃ gatim

||10||

अनाशकेनाग्निगत्या जले वा देहपातनात् ।

तस्मिंस्तीर्थे मृतो यस्तु स याति परमां गतिम्

brāhmaṇaḥ kṣatriyo vaiśyaḥ śūdro vā nṛpasattama |

vihitaṃ karma kurvāṇaḥ sa gacchetparamāṃ gatim

||11||

ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रो वा नृपसत्तम ।

विहितं कर्म कुर्वाणः स गच्छेत्परमां गतिम्

yudhiṣṭhira uvāca

vyādhiṃ sattvakṣayaṃ mohaṃ jñātvā varṇā dvijottama |

pāpebhyo vipramucyante kena tatsādhanaṃ vada

||12||

व्याधिं सत्त्वक्षयं मोहं ज्ञात्वा वर्णा द्विजोत्तम ।

पापेभ्यो विप्रमुच्यन्ते केन तत्साधनं वद

śrīmārkaṇḍeya uvāca

tilodakī tilasnāyī kāmakrodhavivarjitaḥ |

brāhmaṇo'naśanaiḥ prāṇāṃstyajallabhati sadgatim

||13||

तिलोदकी तिलस्नायी कामक्रोधविवर्जितः ।

ब्राह्मणोऽनशनैः प्राणांस्त्यजल्लभति सद्गतिम्

saṅgrāme sadgatiṃ tāta kṣatriyo nidhane labhet |

tadabhāvānmahāprājña sevamāno labhediti

||14||

सङ्ग्रामे सद्गतिं तात क्षत्रियो निधने लभेत् ।

तदभावान्महाप्राज्ञ सेवमानो लभेदिति

vyādhigrahagṛhīto vā vṛddho vā vikalendriyaḥ |

ātmānaṃ dāhayitvāgnau vidhinā sadgatiṃ labhet

||15||

व्याधिग्रहगृहीतो वा वृद्धो वा विकलेन्द्रियः ।

आत्मानं दाहयित्वाग्नौ विधिना सद्गतिं लभेत्

vaiśyo'pi hi tyajanprāṇānevaṃ vai śubhabhāgbhavet |

jale vā śuddhabhāvena tyaktvā prāṇāñchivo bhavet

||16||

वैश्योऽपि हि त्यजन्प्राणानेवं वै शुभभाग्भवेत् ।

जले वा शुद्धभावेन त्यक्त्वा प्राणाञ्छिवो भवेत्

śūdro'pi dvijaśuśrūṣustoṣayitvā maheśvaram |

vimucya nānyathā pāpaḥ patate narake dhruvam

||17||

शूद्रोऽपि द्विजशुश्रूषुस्तोषयित्वा महेश्वरम् ।

विमुच्य नान्यथा पापः पतते नरके ध्रुवम्

athavā praṇavāśakto dvijebhyo gurave tathā |

pañcāgnau śoṣayeddehamāpṛcchya dvijasattamān

||18||

अथवा प्रणवाशक्तो द्विजेभ्यो गुरवे तथा ।

पञ्चाग्नौ शोषयेद्देहमापृच्छ्य द्विजसत्तमान्

śāntadāntajitakrodhāñchāstrayuktān vicakṣaṇān |

teṣāṃ caivopadeśena karīṣāgniṃ prasādhayet

||19||

शान्तदान्तजितक्रोधाञ्छास्त्रयुक्तान् विचक्षणान् ।

तेषां चैवोपदेशेन करीषाग्निं प्रसाधयेत्

evaṃ varṇā yathātvena mūḍhāhaṅkāramohitāḥ |

patanti narake ghore yathāndho girigahvare

||20||

एवं वर्णा यथात्वेन मूढाहङ्कारमोहिताः ।

पतन्ति नरके घोरे यथान्धो गिरिगह्वरे

ye śāstravidhimutsṛjya vartante kāmacārataḥ |

kṛmiyoniṃ prapadyante teṣāṃ piṇḍo na ca kriyā

||21||

ये शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तन्ते कामचारतः ।

कृमियोनिं प्रपद्यन्ते तेषां पिण्डो न च क्रिया

śrutismṛtyuditaṃ dharmaṃ tyaktvā yathecchācārasevinaḥ |

aṣṭāviṃśatirvai koṭyo narakāṇāṃ yudhiṣṭhira

||22||

श्रुतिस्मृत्युदितं धर्मं त्यक्त्वा यथेच्छाचारसेविनः ।

अष्टाविंशतिर्वै कोट्यो नरकाणां युधिष्ठिर

pratyekaṃ vā patantyete magnā narakasāgare |

durlabhaṃ mānuṣaṃ janma bahudharmārjitaṃ nṛpa

||23||

प्रत्येकं वा पतन्त्येते मग्ना नरकसागरे ।

दुर्लभं मानुषं जन्म बहुधर्मार्जितं नृप

tallabdhvā madamātsaryaṃ yo vai tyajati mānavaḥ |

saṃniyamya sadātmānaṃ jñānacakṣurnaro hi saḥ

||24||

तल्लब्ध्वा मदमात्सर्यं यो वै त्यजति मानवः ।

संनियम्य सदात्मानं ज्ञानचक्षुर्नरो हि सः

ajñānatimirāndhasya jñānāṃjanaśalākayā

||25||

अज्ञानतिमिरान्धस्य ज्ञानांजनशलाकया

yasya nonmīlitaṃ cakṣurjñeyo jātyandha eva saḥ |

etatte kathitaṃ sarvaṃ yatpṛṣṭaṃ nṛpasattama

||26||

यस्य नोन्मीलितं चक्षुर्ज्ञेयो जात्यन्ध एव सः ।

एतत्ते कथितं सर्वं यत्पृष्टं नृपसत्तम

tathāniṣṭatarāṇāṃ hi rudrasya vacanaṃ yathā |

narmadā saritāṃ śreṣṭhā rudradehādviniḥsṛtā

||27||

तथानिष्टतराणां हि रुद्रस्य वचनं यथा ।

नर्मदा सरितां श्रेष्ठा रुद्रदेहाद्विनिःसृता

tārayetsarvabhūtāni sthāvarāṇi carāṇi ca |

sarvadevādhidevena īśvareṇa mahātmanā

||28||

तारयेत्सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च ।

सर्वदेवाधिदेवेन ईश्वरेण महात्मना

lokānāṃ ca hitārthāya mahāpuṇyāvatāritā |

mānasaṃ vācikaṃ pāpaṃ snānānnaśyati karmajam

||29||

लोकानां च हितार्थाय महापुण्यावतारिता ।

मानसं वाचिकं पापं स्नानान्नश्यति कर्मजम्

rudradehādviniṣkrāntā tena puṇyatamā hi sā |

prātarutthāya yo nityaṃ bhūmimākramya bhaktitaḥ

||30||

रुद्रदेहाद्विनिष्क्रान्ता तेन पुण्यतमा हि सा ।

प्रातरुत्थाय यो नित्यं भूमिमाक्रम्य भक्तितः

etanmantraṃ japettāta snānasya labhate phalam |

namaḥ puṇyajale devi namaḥ sāgaragāmini

||31||

एतन्मन्त्रं जपेत्तात स्नानस्य लभते फलम् ।

नमः पुण्यजले देवि नमः सागरगामिनि

namo'stu pāpanirmoce namo devi varānane

||32||

नमोऽस्तु पापनिर्मोचे नमो देवि वरानने

namo'stu te ṛṣivarasaṅghasevite namo'stu te trinayanadehaniḥsṛte |

namo'stu te sukṛtavatāṃ sadā vare namo'stu te satatapavitrapāvani

||33||

नमोऽस्तु ते ऋषिवरसङ्घसेविते नमोऽस्तु ते त्रिनयनदेहनिःसृते ।

नमोऽस्तु ते सुकृतवतां सदा वरे नमोऽस्तु ते सततपवित्रपावनि

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe vimaleśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma tricatvāriṃśo'dhyāyaḥ ||