revāsāgarasaṅgame'likeśvaratīrthamāhātmyavarṇanam
śrīmārkaṇḍeya uvāca
tataḥ krośāntare gacchedalikātīrthamuttamam |
alikā nāma gāndharvī kuśīlā kuṭilāśayā
||1||ततः क्रोशान्तरे गच्छेदलिकातीर्थमुत्तमम् ।
अलिका नाम गान्धर्वी कुशीला कुटिलाशया
citrasenasya dauhitrī vidyānandamṛṣiṃ gatā |
vavre te svīkṛtā tena daśavarṣāṇi taṃ śritā
||2||चित्रसेनस्य दौहित्री विद्यानन्दमृषिं गता ।
वव्रे ते स्वीकृता तेन दशवर्षाणि तं श्रिता
patiṃ jaghāna taṃ suptaṃ kasmiṃścitkāraṇāntare |
gatvā nivedayāmāsa pitaraṃ ratnavallabham
||3||पतिं जघान तं सुप्तं कस्मिंश्चित्कारणान्तरे ।
गत्वा निवेदयामास पितरं रत्नवल्लभम्
pitrā mātrā ca saṃtyaktā bahubhirbhartsitā nṛpa |
garbhaghnī tvaṃ patighnī tvamiti darśaya mā mukham
||4||पित्रा मात्रा च संत्यक्ता बहुभिर्भर्त्सिता नृप ।
गर्भघ्नी त्वं पतिघ्नी त्वमिति दर्शय मा मुखम्
brahmaghnī yāhi pāpiṣṭhe parityaktā gṛhādvraja
||5||ब्रह्मघ्नी याहि पापिष्ठे परित्यक्ता गृहाद्व्रज
mārkaṇḍeya uvāca
iti duḥkhānvitā mūḍhā tābhyāṃ nirbhartsitā satī |
tanuṃ tyaktuṃ manaścakre prāpya tīrthāntaraṃ kvacit
||6||इति दुःखान्विता मूढा ताभ्यां निर्भर्त्सिता सती ।
तनुं त्यक्तुं मनश्चक्रे प्राप्य तीर्थान्तरं क्वचित्
saṃpṛcchyamānā tīrthāni brāhmaṇebhyo yudhiṣṭhira |
śrutvā pāpaharaṃ tīrthaṃ revāsāgarasaṅgame
||7||संपृच्छ्यमाना तीर्थानि ब्राह्मणेभ्यो युधिष्ठिर ।
श्रुत्वा पापहरं तीर्थं रेवासागरसङ्गमे
tatra pārtha tapaścakre nirāhārā jitavratā |
kṛcchrātikṛcchrapārākamahāsāṃtapanādibhiḥ
||8||तत्र पार्थ तपश्चक्रे निराहारा जितव्रता ।
कृच्छ्रातिकृच्छ्रपाराकमहासांतपनादिभिः
cāndrāyaṇairbrahmakūrcaiḥ karśayāmāsa vai tanum |
evaṃ varṣaśataṃ sārddhaṃ vyatītaṃ tapasā nṛpa
||9||चान्द्रायणैर्ब्रह्मकूर्चैः कर्शयामास वै तनुम् ।
एवं वर्षशतं सार्द्धं व्यतीतं तपसा नृप
tasyā viśuddhimicchantyāḥ śivadhyānārcanādibhiḥ |
tataḥ katipayāhobhistasyā jñātvā haṭhaṃ param |
parituṣṭaḥ śivaḥ prāha pārvatyā paricoditaḥ
||10||तस्या विशुद्धिमिच्छन्त्याः शिवध्यानार्चनादिभिः ।
ततः कतिपयाहोभिस्तस्या ज्ञात्वा हठं परम् ।
परितुष्टः शिवः प्राह पार्वत्या परिचोदितः
īśvara uvāca
putri mā sāhasaṃ kārṣīḥ śuddhadehāsi sāmpratam |
tuṣṭo'haṃ tapasā te'dya varaṃ varaya vāñchitam
||11||पुत्रि मा साहसं कार्षीः शुद्धदेहासि साम्प्रतम् ।
तुष्टोऽहं तपसा तेऽद्य वरं वरय वाञ्छितम्
alikovāca
yadi tuṣṭo'si deveśa varārhā yadyahaṃ matā |
nānāpāpāgnitaptāyā dehi śuddhiṃ parāṃ mama
||12||यदि तुष्टोऽसि देवेश वरार्हा यद्यहं मता ।
नानापापाग्नितप्ताया देहि शुद्धिं परां मम
tvaṃ me nātho hyanāthāyāstvameva jagatāṃ guruḥ |
dīnānāthasamuddhartā śaraṇyaḥ sarvadehinām
||13||त्वं मे नाथो ह्यनाथायास्त्वमेव जगतां गुरुः ।
दीनानाथसमुद्धर्ता शरण्यः सर्वदेहिनाम्
īśvara uvāca
tvaṃ bhadre śuddhadehāsi mā kiṃcidanuśocithāḥ |
svanāmnā sthāpayitveha māṃ tataḥ svargameṣyasi
||14||त्वं भद्रे शुद्धदेहासि मा किंचिदनुशोचिथाः ।
स्वनाम्ना स्थापयित्वेह मां ततः स्वर्गमेष्यसि
ityuktvā devadeveśastatraivāntaradhīyata |
alikāpi tato bhaktyā snātvā saṃsthāpya śaṅkaram
||15||इत्युक्त्वा देवदेवेशस्तत्रैवान्तरधीयत ।
अलिकापि ततो भक्त्या स्नात्वा संस्थाप्य शङ्करम्
dattvā dānaṃ ca viprebhyo lokamāpa mahotkaṭam |
pitaraṃ ca samāsādya mātaraṃ ca yudhiṣṭhira
||16||दत्त्वा दानं च विप्रेभ्यो लोकमाप महोत्कटम् ।
पितरं च समासाद्य मातरं च युधिष्ठिर
taiśca saṃmānitā prītyā bandhubhiḥ sālikā tataḥ |
vimānavaramārūḍhā divyamālānvitā nṛpa
||17||तैश्च संमानिता प्रीत्या बन्धुभिः सालिका ततः ।
विमानवरमारूढा दिव्यमालान्विता नृप
gaurīlokamanuprāptasakhitve'dyāpi modate |
tataḥ prabhṛti tatpārtha vikhyātamalikeśvaram
||18||गौरीलोकमनुप्राप्तसखित्वेऽद्यापि मोदते ।
ततः प्रभृति तत्पार्थ विख्यातमलिकेश्वरम्
tatra tīrthe tu yā nārī puruṣo vā yudhiṣṭhira |
snātvā sampūjayedbhaktyā mahādevamumāyutam
||19||तत्र तीर्थे तु या नारी पुरुषो वा युधिष्ठिर ।
स्नात्वा सम्पूजयेद्भक्त्या महादेवमुमायुतम्
sa pāpairvividhairmukto lokamāpnoti śāṃkaram |
mānasaṃ vācikaṃ pāpaṃ kāyikaṃ yatpurā kṛtam
||20||स पापैर्विविधैर्मुक्तो लोकमाप्नोति शांकरम् ।
मानसं वाचिकं पापं कायिकं यत्पुरा कृतम्
sarvaṃ tadvilayaṃ yāti bhojayitvā dvijānsadā |
dīpaṃ dattvā ca devāgre na rogaiḥ paribhūyate
||21||सर्वं तद्विलयं याति भोजयित्वा द्विजान्सदा ।
दीपं दत्त्वा च देवाग्रे न रोगैः परिभूयते
dhūpapātraṃ vimānaṃ ca ghaṇṭāṃ kalaśameva ca |
dattvā devāya rājendra śākraṃ lokamavāpnuyāt
||22||धूपपात्रं विमानं च घण्टां कलशमेव च ।
दत्त्वा देवाय राजेन्द्र शाक्रं लोकमवाप्नुयात्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe revāsāgarasaṅgame'likeśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma pañcaviṃśatyadhikadviśatatamo'dhyāyaḥ ||