ayoniprabhavatīrthamāhātmyavarṇanam
mārkaṇḍeya uvāca
tato gacchettu rājendra paraṃ tīrthamayonijam |
snātamātro narastatra na paśyedyonisaṅkaṭam
||1||ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र परं तीर्थमयोनिजम् ।
स्नातमात्रो नरस्तत्र न पश्येद्योनिसङ्कटम्
tatra tīrthe naraḥ snātvā pūjayeddevamīśvaram |
ayonijo mahādeva yathā tvaṃ parameśvara
||2||तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम् ।
अयोनिजो महादेव यथा त्वं परमेश्वर
tathā mocaya māṃ deva sambhavādyonisaṅkaṭāt |
gandhapuṣpādidhūpaiśca sa mucyetsarvapātakaiḥ
||3||तथा मोचय मां देव सम्भवाद्योनिसङ्कटात् ।
गन्धपुष्पादिधूपैश्च स मुच्येत्सर्वपातकैः
tasya devasya yo bhaktyā kurute liṅgapūraṇam |
sa vaseddevadevasya yāvatsikthasya saṃkhyayā
||4||तस्य देवस्य यो भक्त्या कुरुते लिङ्गपूरणम् ।
स वसेद्देवदेवस्य यावत्सिक्थस्य संख्यया
ayonije mahādevaṃ snāpayedgandhavāriṇā |
madhukṣīreṇa dadhnā vā sa labhedvipulāṃ śriyam
||5||अयोनिजे महादेवं स्नापयेद्गन्धवारिणा ।
मधुक्षीरेण दध्ना वा स लभेद्विपुलां श्रियम्
aṣṭabhyāṃ ca site pakṣe asitāṃ vā caturdaśīm |
pūjayitvā mahādevaṃ prīṇayedgītavādyakaiḥ
||6||अष्टभ्यां च सिते पक्षे असितां वा चतुर्दशीम् ।
पूजयित्वा महादेवं प्रीणयेद्गीतवाद्यकैः
vasetsa ca śive loke ye kurvanti manoharam |
te vasanti śive loke yāvadābhūtasamplavam
||7||वसेत्स च शिवे लोके ये कुर्वन्ति मनोहरम् ।
ते वसन्ति शिवे लोके यावदाभूतसम्प्लवम्
tasya devasya bhaktyā tu yaḥ karoti pradakṣiṇām |
vijñāpayaṃśca satataṃ mantreṇānena bhārata
||8||तस्य देवस्य भक्त्या तु यः करोति प्रदक्षिणाम् ।
विज्ञापयंश्च सततं मन्त्रेणानेन भारत
tasya yatphalamuddiṣṭaṃ pāramparyeṇa mānavaiḥ |
sakāśāddevadevasya tacchṛṇuṣva samādhinā
||9||तस्य यत्फलमुद्दिष्टं पारम्पर्येण मानवैः ।
सकाशाद्देवदेवस्य तच्छृणुष्व समाधिना
ayonijo mahādeva yathā tvaṃ parameśvara |
tathā mocaya māṃ śarva sambhavādyonisaṅkaṭāt
||10||अयोनिजो महादेव यथा त्वं परमेश्वर ।
तथा मोचय मां शर्व सम्भवाद्योनिसङ्कटात्
kiṃ tasya bahubhirmantraiḥ kaṃṭhaśoṣaṇatatparaiḥ |
yenauṃnamaḥ śivāyeti proktaṃ devasya saṃnidhau
||11||किं तस्य बहुभिर्मन्त्रैः कंठशोषणतत्परैः ।
येनौंनमः शिवायेति प्रोक्तं देवस्य संनिधौ
tenādhītaṃ śrutaṃ tena tena sarvamanuṣṭhitam |
yenauṃnamaḥ śivāyeti mantrābhyāsaḥ sthirīkṛtaḥ
||12||तेनाधीतं श्रुतं तेन तेन सर्वमनुष्ठितम् ।
येनौंनमः शिवायेति मन्त्राभ्यासः स्थिरीकृतः
na tatphalamavāpnoti sarvadeveṣu vai dvijaḥ |
yatphalaṃ samavāpnoti ṣaḍakṣara udīraṇāt
||13||न तत्फलमवाप्नोति सर्वदेवेषु वै द्विजः ।
यत्फलं समवाप्नोति षडक्षर उदीरणात्
tatra tīrthe tu yaḥ snātvā pūjayecchivayoginam |
dvijānāmayutaṃ sāgraṃ sa labhetphalamuttamam
||14||तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेच्छिवयोगिनम् ।
द्विजानामयुतं साग्रं स लभेत्फलमुत्तमम्
athavā bhaktiyuktastu teṣāṃ dānte jitendriye |
saṃskṛtya dadate bhikṣāṃ phalaṃ tasya tato'dhikam
||15||अथवा भक्तियुक्तस्तु तेषां दान्ते जितेन्द्रिये ।
संस्कृत्य ददते भिक्षां फलं तस्य ततोऽधिकम्
yatihaste jalaṃ dadyādbhikṣāṃ dattvā punarjalam |
sā bhikṣā meruṇā tulyā tajjalaṃ sāgaropamam
||16||यतिहस्ते जलं दद्याद्भिक्षां दत्त्वा पुनर्जलम् ।
सा भिक्षा मेरुणा तुल्या तज्जलं सागरोपमम्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe ayoniprabhavatīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma ṣaḍviṃśatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ ||