मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Revākhaṇḍaḥ, adhyāya 46

3
Avantīkhaṇḍaḥ · Revākhaṇḍaḥ · 46

śacīharaṇavarṇanam

śrīmārkaṇḍeya uvāca

sa dānavo varaṃ labdhvā jagāma svapuraṃ prati |

dadarśa svapuraṃ rājañchobhitaṃ citracatvaraiḥ

||1||

स दानवो वरं लब्ध्वा जगाम स्वपुरं प्रति ।

ददर्श स्वपुरं राजञ्छोभितं चित्रचत्वरैः

udyānaiścaiva vividhaiḥ kadalīkhaṇḍamaṇḍitaiḥ |

panasairbakulaiścaivāmrātairāmraiśca campakaiḥ

||2||

उद्यानैश्चैव विविधैः कदलीखण्डमण्डितैः ।

पनसैर्बकुलैश्चैवाम्रातैराम्रैश्च चम्पकैः

aśokairnālikeraiśca mātuliṅgaiḥ sadāḍimaiḥ |

nānāvṛkṣaiśca śobhāḍhyaṃ taḍāgairupaśobhitam

||3||

अशोकैर्नालिकेरैश्च मातुलिङ्गैः सदाडिमैः ।

नानावृक्षैश्च शोभाढ्यं तडागैरुपशोभितम्

devatāyatanairdivyairdhvajamālāsuśobhitaiḥ |

vedādhyayananirghoṣairmaṅgalādyairvināditam

||4||

देवतायतनैर्दिव्यैर्ध्वजमालासुशोभितैः ।

वेदाध्ययननिर्घोषैर्मङ्गलाद्यैर्विनादितम्

prāviśadbhavane divye kāñcane rukmamālini |

apaśyatsa sutān bhāryāmamātyān dāsabhṛtyakān

||5||

प्राविशद्भवने दिव्ये काञ्चने रुक्ममालिनि ।

अपश्यत्स सुतान् भार्याममात्यान् दासभृत्यकान्

tato jayapradān sarvānitaścetaśca dhāvataḥ |

hṛcchobhāṃ ca prakurvāṇān vai jayantībhiruccakaiḥ

||6||

ततो जयप्रदान् सर्वानितश्चेतश्च धावतः ।

हृच्छोभां च प्रकुर्वाणान् वै जयन्तीभिरुच्चकैः

kecittoraṇamābadhya kecitpuṣpāṇyavākiran |

mātuliṅgakarāścānye dhāvanti hyandhakaṃ prati

||7||

केचित्तोरणमाबध्य केचित्पुष्पाण्यवाकिरन् ।

मातुलिङ्गकराश्चान्ये धावन्ति ह्यन्धकं प्रति

pure janāśca dṛśyante bhājanairannapūritaiḥ |

pūrṇahastāḥ pradṛśyante tatraiva bahavo janāḥ

||8||

पुरे जनाश्च दृश्यन्ते भाजनैरन्नपूरितैः ।

पूर्णहस्ताः प्रदृश्यन्ते तत्रैव बहवो जनाः

sākṣatairbhājanaistatra śatasāhasrayoṣitaḥ |

mantrān paṭhanti viprāśca maṅgalānyapi yoṣitaḥ

||9||

साक्षतैर्भाजनैस्तत्र शतसाहस्रयोषितः ।

मन्त्रान् पठन्ति विप्राश्च मङ्गलान्यपि योषितः

amātyāścaiva bhṛtyāśca gajāṃścāḍhaukayanti ca |

vardhāpayanti te sarve ye kecitpuravāsinaḥ

||10||

अमात्याश्चैव भृत्याश्च गजांश्चाढौकयन्ति च ।

वर्धापयन्ति ते सर्वे ये केचित्पुरवासिनः

hṛṣṭastuṣṭo'vasattatra sacivaiḥ saha so'ndhakaḥ |

dadarśa sa jagatsarvaṃ turaṅgāṃśca padātikān

||11||

हृष्टस्तुष्टोऽवसत्तत्र सचिवैः सह सोऽन्धकः ।

ददर्श स जगत्सर्वं तुरङ्गांश्च पदातिकान्

tathaiva vividhān kośāṃstatra kāñcanapūritān |

mahiṣīrgā vṛṣāṃścaivāpaśyacchatrāṇyanekadhā

||12||

तथैव विविधान् कोशांस्तत्र काञ्चनपूरितान् ।

महिषीर्गा वृषांश्चैवापश्यच्छत्राण्यनेकधा

sa evamandhakastatra kiyantaṃ kālamāvasat |

hṛṣṭastuṣṭo vasanmartye sa surairnābhyabhūyata

||13||

स एवमन्धकस्तत्र कियन्तं कालमावसत् ।

हृष्टस्तुष्टो वसन्मर्त्ये स सुरैर्नाभ्यभूयत

varaṃ labdhaṃ tu taṃ jñātvā śaṅkitāḥ svargavāsinaḥ |

ekībhūtāśca te sarve vāsavaṃ śaraṇaṃ gatāḥ

||14||

वरं लब्धं तु तं ज्ञात्वा शङ्किताः स्वर्गवासिनः ।

एकीभूताश्च ते सर्वे वासवं शरणं गताः

śakra uvāca

kathamāgamanaṃ vo'tra sarveṣāmapi nākinām |

kasmādvo bhayamutpannamāgatāḥ śaraṇaṃ katham

||15||

कथमागमनं वोऽत्र सर्वेषामपि नाकिनाम् ।

कस्माद्वो भयमुत्पन्नमागताः शरणं कथम्

tataste hyamarāḥ sarve śakrametadvaco'bruvan

||16||

ततस्ते ह्यमराः सर्वे शक्रमेतद्वचोऽब्रुवन्

devā ūcuḥ

suranāthāndhako nāma daityaḥ śambhuvarorjitaḥ |

ajeyaḥ sarvadevānāṃ kiṃ nu kāryamataḥ param

||17||

सुरनाथान्धको नाम दैत्यः शम्भुवरोर्जितः ।

अजेयः सर्वदेवानां किं नु कार्यमतः परम्

tattvaṃ cintaya deveśa ka upāyo vidhīyatām |

itthaṃ vadanti te devāḥ śakrāgre mantraṇodyatāḥ

||18||

तत्त्वं चिन्तय देवेश क उपायो विधीयताम् ।

इत्थं वदन्ति ते देवाः शक्राग्रे मन्त्रणोद्यताः

mantrayanti ca yāvadvai tāvaccāramukheritam |

jñātvā tatra sa devaughaṃ dānavo nirgato gṛhāt

||19||

मन्त्रयन्ति च यावद्वै तावच्चारमुखेरितम् ।

ज्ञात्वा तत्र स देवौघं दानवो निर्गतो गृहात्

ekākī syandanārūḍha āyurdhaibahubhirvṛtaḥ |

durgamaṃ merupṛṣṭhaṃ sa līlayaiva gato nṛpa

||20||

एकाकी स्यन्दनारूढ आयुर्धैबहुभिर्वृतः ।

दुर्गमं मेरुपृष्ठं स लीलयैव गतो नृप

svarṇaprākārasaṃyuktaṃ śobhitaṃ vividhāśramaiḥ |

durgamaṃ śatruvargasya tadā pārthivasattama

||21||

स्वर्णप्राकारसंयुक्तं शोभितं विविधाश्रमैः ।

दुर्गमं शत्रुवर्गस्य तदा पार्थिवसत्तम

praviveśāsurastatra līlayā svagṛhe yathā |

vṛtrahā bhayamāpannaḥ svakīyaṃ cāsanaṃ dadau

||22||

प्रविवेशासुरस्तत्र लीलया स्वगृहे यथा ।

वृत्रहा भयमापन्नः स्वकीयं चासनं ददौ

upaviṣṭo'ndhakastatra śakrasyaivāsane śubhe |

āsthānaṃ kalayāmāsa sarvatastridaśāvṛtam

||23||

उपविष्टोऽन्धकस्तत्र शक्रस्यैवासने शुभे ।

आस्थानं कलयामास सर्वतस्त्रिदशावृतम्

śakra uvāca

kiṃ tavāgamanaṃ cātra kiṃ kāryaṃ kathayasva me |

yadasmadīyaṃ vittaṃ hi tatte dāsyāmi dānava

||24||

किं तवागमनं चात्र किं कार्यं कथयस्व मे ।

यदस्मदीयं वित्तं हि तत्ते दास्यामि दानव

andhaka uvāca

nāhaṃ vai kāmaye kośaṃ na gajāṃśca sureśvara |

svakīyaṃ darśayasvādya svargaśṛṅgārabhūṣitam

||25||

नाहं वै कामये कोशं न गजांश्च सुरेश्वर ।

स्वकीयं दर्शयस्वाद्य स्वर्गशृङ्गारभूषितम्

airāvataṃ mahānāgaṃ taṃ caivoccaiḥśravohayam |

urvaśyādīni ratnāni mama darśaya gopate

||26||

ऐरावतं महानागं तं चैवोच्चैःश्रवोहयम् ।

उर्वश्यादीनि रत्नानि मम दर्शय गोपते

pārijātakapuṣpāṇi vṛkṣajātīnanekaśaḥ |

vāditrāṇi ca sarvāṇi darśayasva śacīpate

||27||

पारिजातकपुष्पाणि वृक्षजातीननेकशः ।

वादित्राणि च सर्वाणि दर्शयस्व शचीपते

tasya tadvacanaṃ śrutvā śakraścintitavānidam |

yo'muṃ nihanti pāpmānaṃ na taṃ paśyāmi karhicit

||28||

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा शक्रश्चिन्तितवानिदम् ।

योऽमुं निहन्ति पाप्मानं न तं पश्यामि कर्हिचित्

nāsti rakṣāpradaḥ kaścitsvargalokasya duḥkhinaḥ |

bhayatrasto dadāvanyadvāditrādyapsarogaṇaiḥ

||29||

नास्ति रक्षाप्रदः कश्चित्स्वर्गलोकस्य दुःखिनः ।

भयत्रस्तो ददावन्यद्वादित्राद्यप्सरोगणैः

raṅgabhūmāvupāviśya kārayāmāsa tāṇḍavam |

upaviṣṭāḥ surāḥ sarve yamamārutakinnarāḥ

||30||

रङ्गभूमावुपाविश्य कारयामास ताण्डवम् ।

उपविष्टाः सुराः सर्वे यममारुतकिन्नराः

urvaśyādyā apsaraso gītavāditrayogataḥ |

nanṛtuḥ puratastasya sarvā ekaikaśo nṛpa

||31||

उर्वश्याद्या अप्सरसो गीतवादित्रयोगतः ।

ननृतुः पुरतस्तस्य सर्वा एकैकशो नृप

na vyaśrāmyata taccittaṃ dṛṣṭvā cāpsarasastadā |

śacīṃ prati manastasya sakāmamabhavannṛpa

||32||

न व्यश्राम्यत तच्चित्तं दृष्ट्वा चाप्सरसस्तदा ।

शचीं प्रति मनस्तस्य सकाममभवन्नृप

gṛhītvā śakrabhāryāṃ sa prasthitaḥ svapuraṃ prati |

tataḥ pravavṛte yuddhamandhakasya suraiḥ saha

||33||

गृहीत्वा शक्रभार्यां स प्रस्थितः स्वपुरं प्रति ।

ततः प्रववृते युद्धमन्धकस्य सुरैः सह

tena devagaṇāḥ sarve dhvastāḥ pārthivasattama |

saṃgrāme vividhaiḥ śastraiścakravajrādibhirghanaiḥ

||34||

तेन देवगणाः सर्वे ध्वस्ताः पार्थिवसत्तम ।

संग्रामे विविधैः शस्त्रैश्चक्रवज्रादिभिर्घनैः

saṃtāpitāḥ surāḥ sarve kṣayaṃ nītā hyanekaśaḥ |

sarve'pi marutastena bhagnāḥ saṃgrāmamūrdhani

||35||

संतापिताः सुराः सर्वे क्षयं नीता ह्यनेकशः ।

सर्वेऽपि मरुतस्तेन भग्नाः संग्राममूर्धनि

yathā siṃhogajān sarvān vicitya vicaredvanam |

tadvadekena te devā jitāḥ sarve parāṅmukhāḥ

||36||

यथा सिंहोगजान् सर्वान् विचित्य विचरेद्वनम् ।

तद्वदेकेन ते देवा जिताः सर्वे पराङ्मुखाः

bālo'dhipo yathā grāme svecchayā pīḍayejjanān |

svairamākramya gṛhṇāti kośavāsāṃsi cāsakṛt

||37||

बालोऽधिपो यथा ग्रामे स्वेच्छया पीडयेज्जनान् ।

स्वैरमाक्रम्य गृह्णाति कोशवासांसि चासकृत्

gataṃ na paśyatyātmānaṃ prajāsaṃtāpanena ca |

gṛhītvā śakrabhāryāṃ sa gato vai dānavottamaḥ

||38||

गतं न पश्यत्यात्मानं प्रजासंतापनेन च ।

गृहीत्वा शक्रभार्यां स गतो वै दानवोत्तमः

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe śūlabhedamāhātmye śacīharaṇavarṇanaṃ nāma ṣaṭcatvāriṃśo'dhyāyaḥ ||