मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Revākhaṇḍaḥ, adhyāya 120

3
Avantīkhaṇḍaḥ · Revākhaṇḍaḥ · 120

kambukeśvaratīrthamāhātmyavarṇanam

śrīmārkaṇḍeya uvāca

ataḥ paraṃ pravakṣyāmi kambukeśvaramuttamam |

hiraṇyakaśipurdaityo dānavo baladarpitaḥ

||1||

अतः परं प्रवक्ष्यामि कम्बुकेश्वरमुत्तमम् ।

हिरण्यकशिपुर्दैत्यो दानवो बलदर्पितः

avadhyaḥ sarvalokānāṃ triṣu lokeṣu viśrutaḥ |

tasya putro mahātejāḥ prahlādo nāma nāmataḥ

||2||

अवध्यः सर्वलोकानां त्रिषु लोकेषु विश्रुतः ।

तस्य पुत्रो महातेजाः प्रह्लादो नाम नामतः

viṣṇuprasādādbhaktyā ca tasya rājye pratiṣṭhitaḥ |

virocanastasya sutastasyāpi balireva ca

||3||

विष्णुप्रसादाद्भक्त्या च तस्य राज्ये प्रतिष्ठितः ।

विरोचनस्तस्य सुतस्तस्यापि बलिरेव च

baliputro'bhavadbāṇastasmādapi ca śambaraḥ |

śambarasyānvaye jātaḥ kamburnāma mahāsuraḥ

||4||

बलिपुत्रोऽभवद्बाणस्तस्मादपि च शम्बरः ।

शम्बरस्यान्वये जातः कम्बुर्नाम महासुरः

jñātvā viṣṇumayaṃ ghoraṃ mahadbhayamupasthitam |

dānavānāṃ vināśāya nānyo hetuḥ kadācana

||5||

ज्ञात्वा विष्णुमयं घोरं महद्भयमुपस्थितम् ।

दानवानां विनाशाय नान्यो हेतुः कदाचन

sa tyaktvā putradārāṃśca suhṛdbandhuparigrahān |

cacāra maunamāsthāya tapaḥ kamburmahāmatiḥ

||6||

स त्यक्त्वा पुत्रदारांश्च सुहृद्बन्धुपरिग्रहान् ।

चचार मौनमास्थाय तपः कम्बुर्महामतिः

akṣasūtrakaro bhūtvā daṇḍī muṇḍī ca mekhalī |

śākayāvakabhakṣaśca valkalājinasaṃvṛtaḥ

||7||

अक्षसूत्रकरो भूत्वा दण्डी मुण्डी च मेखली ।

शाकयावकभक्षश्च वल्कलाजिनसंवृतः

snātvā nityaṃ dhṛtiparo narmadājalamāśritaḥ |

pūjayaṃstu mahādevamarbudaṃ varṣasaṃkhyayā

||8||

स्नात्वा नित्यं धृतिपरो नर्मदाजलमाश्रितः ।

पूजयंस्तु महादेवमर्बुदं वर्षसंख्यया

tatastutoṣa bhagavāndevadevo maheśvaraḥ |

uvāca dānavaṃ kāle meghagambhīrayā girā

||9||

ततस्तुतोष भगवान्देवदेवो महेश्वरः ।

उवाच दानवं काले मेघगम्भीरया गिरा

bhobhoḥ kambo mahābhāga tuṣṭo'haṃ tava suvrata |

iṣṭaṃ vratānāṃ paramaṃ maunaṃ sarvārthasādhanam

||10||

भोभोः कम्बो महाभाग तुष्टोऽहं तव सुव्रत ।

इष्टं व्रतानां परमं मौनं सर्वार्थसाधनम्

caritaṃ ca tvayā loke devadānavaduścaram |

varaṃ vṛṇīṣva bhadraṃ te yatte manasi rocate

||11||

चरितं च त्वया लोके देवदानवदुश्चरम् ।

वरं वृणीष्व भद्रं ते यत्ते मनसि रोचते

kamburuvāca

yadi prasanno deveśa yadi deyo varo mama |

akṣayyaścāvyayaścaiva svecchayā vicarāmyaham

||12||

यदि प्रसन्नो देवेश यदि देयो वरो मम ।

अक्षय्यश्चाव्ययश्चैव स्वेच्छया विचराम्यहम्

daityadānavasaṅghānāṃ saṃyugeṣvapalāyitā |

bhayaṃ cānyanna vidyeta muktvā devaṃ gadādharam

||13||

दैत्यदानवसङ्घानां संयुगेष्वपलायिता ।

भयं चान्यन्न विद्येत मुक्त्वा देवं गदाधरम्

tasyāhaṃ saṃyuge sādhyo yenopāyena śaṅkara |

bhavāmi na sadā kālaṃ taṃ vadasva varaṃ mama

||14||

तस्याहं संयुगे साध्यो येनोपायेन शङ्कर ।

भवामि न सदा कालं तं वदस्व वरं मम

īśvara uvāca

mama saṃnihito yatra tvaṃ bhaviṣyasi dānava |

tatra viṣṇubhayaṃ nāsti vasātra vigatajvaraḥ

||15||

मम संनिहितो यत्र त्वं भविष्यसि दानव ।

तत्र विष्णुभयं नास्ति वसात्र विगतज्वरः

tasya devādhidevasya vedagarbhasya saṃyuge |

śaṅkhacakradharasyeśā nāhaṃ sarve surāsurāḥ

||16||

तस्य देवाधिदेवस्य वेदगर्भस्य संयुगे ।

शङ्खचक्रधरस्येशा नाहं सर्वे सुरासुराः

kiṃ punaryo dviṣatyenaṃ lokālokaprabhuṃ harim |

sa sukhī vartate kālaṃ na nimeṣaṃ mataṃ mama

||17||

किं पुनर्यो द्विषत्येनं लोकालोकप्रभुं हरिम् ।

स सुखी वर्तते कालं न निमेषं मतं मम

tasmāttvaṃ parayā bhaktyā sarvabhūtahite rataḥ |

vasiṣyasi ciraṃ kālamityuktvādarśanaṃ gataḥ

||18||

तस्मात्त्वं परया भक्त्या सर्वभूतहिते रतः ।

वसिष्यसि चिरं कालमित्युक्त्वादर्शनं गतः

gate cādarśanaṃ deve tatra tīrthe mahāmatiḥ |

sthāpayāmāsa deveśaṃ śivaṃ śāntamanāmayam

||19||

गते चादर्शनं देवे तत्र तीर्थे महामतिः ।

स्थापयामास देवेशं शिवं शान्तमनामयम्

tasmiṃstīrthe mahādevaṃ sthāpayitvā divaṃ gataḥ |

tadāprabhṛti tatpārtha kambutīrthamiti śrutam |

vikhyātaṃ sarvalokeṣu mahāpātakanāśanam

||20||

तस्मिंस्तीर्थे महादेवं स्थापयित्वा दिवं गतः ।

तदाप्रभृति तत्पार्थ कम्बुतीर्थमिति श्रुतम् ।

विख्यातं सर्वलोकेषु महापातकनाशनम्

kambutīrthe naraḥ snātvā vidhinābhyarcya bhāskaram |

ṛgyajuḥsāmamantraiśca stūyamāno nṛpottama

||21||

कम्बुतीर्थे नरः स्नात्वा विधिनाभ्यर्च्य भास्करम् ।

ऋग्यजुःसाममन्त्रैश्च स्तूयमानो नृपोत्तम

tasya puṇyaṃ samuddiṣṭaṃ brāhmaṇairvedapāragaiḥ |

tatsarvaṃ tu śṛṇuṣvādya mamaiva gadato nṛpa

||22||

तस्य पुण्यं समुद्दिष्टं ब्राह्मणैर्वेदपारगैः ।

तत्सर्वं तु शृणुष्वाद्य ममैव गदतो नृप

ṛgyajuḥsāmagīteṣu sāṅgopāṅgeṣu yatphalam |

tatphalaṃ samavāpnoti gāyatrīmātramantravit

||23||

ऋग्यजुःसामगीतेषु साङ्गोपाङ्गेषु यत्फलम् ।

तत्फलं समवाप्नोति गायत्रीमात्रमन्त्रवित्

tatra tīrthe tu yaḥ snātvā tarpayetpitṛdevatāḥ |

pūjayeddevamīśānaṃ so'gniṣṭomaphalaṃ labhet

||24||

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः ।

पूजयेद्देवमीशानं सोऽग्निष्टोमफलं लभेत्

akāmo vā sakāmo vā tatra tīrthe kalevaram |

yastyajennātra sandeho rudralokaṃ sa gacchati

||25||

अकामो वा सकामो वा तत्र तीर्थे कलेवरम् ।

यस्त्यजेन्नात्र सन्देहो रुद्रलोकं स गच्छति

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe kambukeśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma viṃśatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ ||