karoḍīśvaratīrthamāhātmyavarṇanam
śrīmārkaṇḍeya uvāca
tato gacchettu rājendra karoḍīśvaramuttamam |
yatra vai nihatāstāta dānavāḥ sapadānugāḥ
||1||ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र करोडीश्वरमुत्तमम् ।
यत्र वै निहतास्तात दानवाः सपदानुगाः
indrādidevaiḥ saṃhṛṣṭaiḥ satataṃ jayabuddhibhiḥ |
teṣāṃ ye putrapautrāśca pūrvavairamanusmaram
||2||इन्द्रादिदेवैः संहृष्टैः सततं जयबुद्धिभिः ।
तेषां ये पुत्रपौत्राश्च पूर्ववैरमनुस्मरम्
kruddhairdevasamūhaiśca dānavā nihatā raṇe |
teṣāṃ śirāṃsi saṃgṛhya sarve devāḥ savāsavāḥ
||3||क्रुद्धैर्देवसमूहैश्च दानवा निहता रणे ।
तेषां शिरांसि संगृह्य सर्वे देवाः सवासवाः
nikṣipya narmadātoye bandhubhāvamanusmaram |
tatra snātvā surāḥ sarve sthāpayitvā umāpatim
||4||निक्षिप्य नर्मदातोये बन्धुभावमनुस्मरम् ।
तत्र स्नात्वा सुराः सर्वे स्थापयित्वा उमापतिम्
indreṇa sahitāḥ sarve'pūjayaṃllokasiddhaye |
hṛṣṭacittāḥ surāḥ sarve jagmurākāśamaṇḍalam
||5||इन्द्रेण सहिताः सर्वेऽपूजयंल्लोकसिद्धये ।
हृष्टचित्ताः सुराः सर्वे जग्मुराकाशमण्डलम्
dānavānāṃ mahābhāga sūditā koṭiruttamā |
tadā prabhṛti tattīrthaṃ karoḍīti mahītale
||6||दानवानां महाभाग सूदिता कोटिरुत्तमा ।
तदा प्रभृति तत्तीर्थं करोडीति महीतले
vikhyātaṃ tu tadā loke pāpaghnaṃ pāṇḍunandana |
aṣṭamyāṃ ca caturdaśyāmubhau pakṣau ca bhaktitaḥ |
upoṣya śūlinaścāgre rātrau kurvīta jāgaram
||7||विख्यातं तु तदा लोके पापघ्नं पाण्डुनन्दन ।
अष्टम्यां च चतुर्दश्यामुभौ पक्षौ च भक्तितः ।
उपोष्य शूलिनश्चाग्रे रात्रौ कुर्वीत जागरम्
satkathāpāṭhasaṃyukto vedādhyayanasaṃyutaḥ |
prabhāte vimale prāpte pūjayettridaśeśvaram
||8||सत्कथापाठसंयुक्तो वेदाध्ययनसंयुतः ।
प्रभाते विमले प्राप्ते पूजयेत्त्रिदशेश्वरम्
pañcāmṛtena saṃsnāpya śrīkhaṇḍena ca guṇṭhayet |
śastaiḥ pallavapuṣpaiśca pūjayettu prayatnataḥ
||9||पञ्चामृतेन संस्नाप्य श्रीखण्डेन च गुण्ठयेत् ।
शस्तैः पल्लवपुष्पैश्च पूजयेत्तु प्रयत्नतः
bahurūpaṃ japanmantraṃ dakṣiṇāśāṃ vyavasthitaḥ |
yathoktena vidhānena nābhimātre jale kṣipet
||10||बहुरूपं जपन्मन्त्रं दक्षिणाशां व्यवस्थितः ।
यथोक्तेन विधानेन नाभिमात्रे जले क्षिपेत्
tilāñjaliṃ tu pretāya dakṣiṇāśāmupasthitaḥ |
śrāddhaṃ tatraiva viprāya kārayedvijitendriyaḥ
||11||तिलाञ्जलिं तु प्रेताय दक्षिणाशामुपस्थितः ।
श्राद्धं तत्रैव विप्राय कारयेद्विजितेन्द्रियः
viṣamairagrajātaiśca vedābhyasanatatparaiḥ |
gohiraṇyena sampūjya tāmbūlairbhojanaistathā
||12||विषमैरग्रजातैश्च वेदाभ्यसनतत्परैः ।
गोहिरण्येन सम्पूज्य ताम्बूलैर्भोजनैस्तथा
bhūṣaṇaiḥ pādukābhiśca brāhmaṇānpāṇḍunandana |
bhavetkoṭiguṇaṃ tasya nātra kāryā vicāraṇā
||13||भूषणैः पादुकाभिश्च ब्राह्मणान्पाण्डुनन्दन ।
भवेत्कोटिगुणं तस्य नात्र कार्या विचारणा
tasmiṃstīrthe tu yaḥ kaścittyajeddehaṃ vidhānataḥ |
tasya bhavati yatpuṇyaṃ tacchṛṇuṣva narādhipa
||14||तस्मिंस्तीर्थे तु यः कश्चित्त्यजेद्देहं विधानतः ।
तस्य भवति यत्पुण्यं तच्छृणुष्व नराधिप
yāvadasthīni tiṣṭhanti martyasya narmadājale |
tāvadvasati dharmātmā śivaloke sudurlabhe
||15||यावदस्थीनि तिष्ठन्ति मर्त्यस्य नर्मदाजले ।
तावद्वसति धर्मात्मा शिवलोके सुदुर्लभे
tataḥ kālāccyutastasmādiha mānuṣatāṃ gataḥ |
koṭidhanapatiḥ śrīmāñjāyate rājapūjitaḥ
||16||ततः कालाच्च्युतस्तस्मादिह मानुषतां गतः ।
कोटिधनपतिः श्रीमाञ्जायते राजपूजितः
sarvadharmasamāyukto medhāvī bījaputrakaḥ |
vikhyāto vasudhāpṛṣṭhe dīrghāyurmānavo bhavet
||17||सर्वधर्मसमायुक्तो मेधावी बीजपुत्रकः ।
विख्यातो वसुधापृष्ठे दीर्घायुर्मानवो भवेत्
punaḥ smarati tattīrthaṃ tatra gatvā nṛpottama |
karoḍeśvaramabhyarcya prāpnoti paramāṃ gatim
||18||पुनः स्मरति तत्तीर्थं तत्र गत्वा नृपोत्तम ।
करोडेश्वरमभ्यर्च्य प्राप्नोति परमां गतिम्
indracandrayamairrudrairādityairvasubhistathā |
viśvedevaistathā sarvaiḥ sthāpitastridaśeśvaraḥ
||19||इन्द्रचन्द्रयमैर्रुद्रैरादित्यैर्वसुभिस्तथा ।
विश्वेदेवैस्तथा सर्वैः स्थापितस्त्रिदशेश्वरः
revāyā uttare kūle lokānāṃ hitakāmyayā |
mānavo bhaktisaṃyuktaḥ prāsādaṃ kārayettu yaḥ
||20||रेवाया उत्तरे कूले लोकानां हितकाम्यया ।
मानवो भक्तिसंयुक्तः प्रासादं कारयेत्तु यः
tasmiṃstīrthe naraśreṣṭha sadgatiṃ samavāpnuyāt |
nyāyopāttadhanenaiva dārupāṣāṇakeṣṭakaiḥ
||21||तस्मिंस्तीर्थे नरश्रेष्ठ सद्गतिं समवाप्नुयात् ।
न्यायोपात्तधनेनैव दारुपाषाणकेष्टकैः
brāhmaṇaḥ kṣatriyairvaiśyaiḥ śūdraiḥ strībhiśca śaktitaḥ |
te'pi yānti narā loke śāṃkare surapūjite
||22||ब्राह्मणः क्षत्रियैर्वैश्यैः शूद्रैः स्त्रीभिश्च शक्तितः ।
तेऽपि यान्ति नरा लोके शांकरे सुरपूजिते
yaḥ śṛṇoti sadā bhaktyā māhātmyaṃ tīrthajaṃ nṛpa |
tasya pāpaṃ praṇaśyeta ṣaṇmāsābhyantaraṃ ca yat
||23||यः शृणोति सदा भक्त्या माहात्म्यं तीर्थजं नृप ।
तस्य पापं प्रणश्येत षण्मासाभ्यन्तरं च यत्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe karoḍīśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma dviṣaṣṭitamo'dhyāyaḥ||