suvarṇaśilātīrthamāhātmyavarṇanam
śrīmārkaṇḍeya uvāca
tato gacchenmahīpālaṃ sauvarṇaśilamuttamam |
prakhyātamuttare kūle sarvapāpakṣayaṃkaram
||1||ततो गच्छेन्महीपालं सौवर्णशिलमुत्तमम् ।
प्रख्यातमुत्तरे कूले सर्वपापक्षयंकरम्
samantācchatapātena munisaṅghaiḥ purā kṛtam |
revāyāṃ durlabhaṃ sthānaṃ saṅgamasya samīpataḥ
||2||समन्ताच्छतपातेन मुनिसङ्घैः पुरा कृतम् ।
रेवायां दुर्लभं स्थानं सङ्गमस्य समीपतः
vibhaktaṃ hastamātraṃ ca puṇyakṣetraṃ narādhipa |
suvarṇaśilake snātvā pūjayitvā maheśvaram
||3||विभक्तं हस्तमात्रं च पुण्यक्षेत्रं नराधिप ।
सुवर्णशिलके स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम्
natvā tu bhāskaraṃ devaṃ hotavyaṃ ca hutāśane |
bilvenājyavimiśreṇa bilvapatrairathāpi vā
||4||नत्वा तु भास्करं देवं होतव्यं च हुताशने ।
बिल्वेनाज्यविमिश्रेण बिल्वपत्रैरथापि वा
prīyatāṃ me jagannātho vyādhirnaśyatu me dhruvam |
dvijāya kāñcane datte yatphalaṃ tacchṛṇuṣva me
||5||प्रीयतां मे जगन्नाथो व्याधिर्नश्यतु मे ध्रुवम् ।
द्विजाय काञ्चने दत्ते यत्फलं तच्छृणुष्व मे
bahusvarṇasya yatproktaṃ yāgasya phalamuttamam |
tathāsau labhate sarvaṃ kāñcanaṃ yaḥ prayacchati
||6||बहुस्वर्णस्य यत्प्रोक्तं यागस्य फलमुत्तमम् ।
तथासौ लभते सर्वं काञ्चनं यः प्रयच्छति
tena dānena pūtātmā mṛtaḥ svargamavāpnuyāt |
rudrasyānucarastāvadyāvadindrāścaturdaśa
||7||तेन दानेन पूतात्मा मृतः स्वर्गमवाप्नुयात् ।
रुद्रस्यानुचरस्तावद्यावदिन्द्राश्चतुर्दश
tataḥ svargāvatīrṇastu jāyate viśade kule |
dhanadhānyasamopetaḥ punaḥ smarati tajjalam
||8||ततः स्वर्गावतीर्णस्तु जायते विशदे कुले ।
धनधान्यसमोपेतः पुनः स्मरति तज्जलम्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe suvarṇaśilātīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma caturadhikaśatatamo'dhyāyaḥ ||