yojaneśvaratīrthamāhātmyavarṇanam
śrīmārkaṇḍeya uvāca
tato gacchenmahārāja yojaneśvaramuttamam |
yatra siddhau purā kalpe naranārāyaṇāvṛṣī
||1||ततो गच्छेन्महाराज योजनेश्वरमुत्तमम् ।
यत्र सिद्धौ पुरा कल्पे नरनारायणावृषी
tatra tīrthe tapastaptvā saṅgrāme devadānavaiḥ |
jayaṃ prāptau mahātmānau naranārāyaṇāvubhau
||2||तत्र तीर्थे तपस्तप्त्वा सङ्ग्रामे देवदानवैः ।
जयं प्राप्तौ महात्मानौ नरनारायणावुभौ
punastretāyuge prāpte tau devau rāmalakṣmaṇau |
tatra tīrthe punaḥ snātvā rāvaṇo durjayo hataḥ
||3||पुनस्त्रेतायुगे प्राप्ते तौ देवौ रामलक्ष्मणौ ।
तत्र तीर्थे पुनः स्नात्वा रावणो दुर्जयो हतः
punaḥ pārtha kalau prāpte tau devau balakeśavau |
vasudevakule jātau duṣkaraṃ karma cakratuḥ
||4||पुनः पार्थ कलौ प्राप्ते तौ देवौ बलकेशवौ ।
वसुदेवकुले जातौ दुष्करं कर्म चक्रतुः
narakaṃ kālanemiṃ ca kaṃsaṃ cāṇūramuṣṭikau |
śiśupālaṃ jarāsaṃdhaṃ jaghnaturbalakeśavau
||5||नरकं कालनेमिं च कंसं चाणूरमुष्टिकौ ।
शिशुपालं जरासंधं जघ्नतुर्बलकेशवौ
tatastatra ripūnsaṃkhye bhīṣmadroṇapuraḥsarān |
karṇaduryodhanādīṃśca nihaniṣyati sa prabhuḥ
||6||ततस्तत्र रिपून्संख्ये भीष्मद्रोणपुरःसरान् ।
कर्णदुर्योधनादींश्च निहनिष्यति स प्रभुः
dharmakṣetre kurukṣetre tatra yudhyanti te kṣaṇam |
bhīmārjunanimittena śiṣyau kṛtvā parasparam
||7||धर्मक्षेत्रे कुरुक्षेत्रे तत्र युध्यन्ति ते क्षणम् ।
भीमार्जुननिमित्तेन शिष्यौ कृत्वा परस्परम्
tatra tīrthe punargatvā tapaḥ kṛtvā suduṣkaram |
pūjayitvā dvijānbhaktyā yāsyete dvārakāṃ punaḥ
||8||तत्र तीर्थे पुनर्गत्वा तपः कृत्वा सुदुष्करम् ।
पूजयित्वा द्विजान्भक्त्या यास्येते द्वारकां पुनः
tatra tīrthe tu yaḥ snātvā pūjayedbalakeśavau |
tena devo jagaddhātā pūjitastriguṇātmavān
||9||तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेद्बलकेशवौ ।
तेन देवो जगद्धाता पूजितस्त्रिगुणात्मवान्
upavāsī naro bhūtvā yastu kuryātprajāgaram |
mucyate sarvapāpebhyo gāyaṃstasya śubhāṃ kathām
||10||उपवासी नरो भूत्वा यस्तु कुर्यात्प्रजागरम् ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यो गायंस्तस्य शुभां कथाम्
yāvatastatra tīrthe tu vṛkṣān paśyanti mānavāḥ |
brahmahatyādikaṃ pāpaṃ tāvadeṣāṃ praṇaśyati
||11||यावतस्तत्र तीर्थे तु वृक्षान् पश्यन्ति मानवाः ।
ब्रह्महत्यादिकं पापं तावदेषां प्रणश्यति
prātarutthāya ye kecitpaśyanti balakeśavau |
tenaiva sadṛśāḥ sarve devadevena cakriṇā
||12||प्रातरुत्थाय ये केचित्पश्यन्ति बलकेशवौ ।
तेनैव सदृशाः सर्वे देवदेवेन चक्रिणा
te pūjyāste namaskāryāsteṣāṃ janma sujīvitam |
ye namanti jagatpūjyaṃ devaṃ nārāyaṇaṃ harim
||13||ते पूज्यास्ते नमस्कार्यास्तेषां जन्म सुजीवितम् ।
ये नमन्ति जगत्पूज्यं देवं नारायणं हरिम्
tatra tīrthe tu yaddānaṃ snānaṃ devārcanaṃ nṛpa |
kriyate tatphalaṃ sarvamakṣayāyopakalpate
||14||तत्र तीर्थे तु यद्दानं स्नानं देवार्चनं नृप ।
क्रियते तत्फलं सर्वमक्षयायोपकल्पते
agnerapatyaṃ prathamaṃ suvarṇaṃ bhūrvaiṣṇavī sūryasutāśca gāvaḥ |
lokāstrayastena bhavanti dattā yaḥ kāñcanaṃ gāṃ ca bhuvaṃ ca dadyāt
||15||अग्नेरपत्यं प्रथमं सुवर्णं भूर्वैष्णवी सूर्यसुताश्च गावः ।
लोकास्त्रयस्तेन भवन्ति दत्ता यः काञ्चनं गां च भुवं च दद्यात्
etatte kathitaṃ sarvaṃ tīrthamāhātmyamuttamam |
atītaṃ ca bhaviṣyacca vartamānaṃ mahābalam
||16||एतत्ते कथितं सर्वं तीर्थमाहात्म्यमुत्तमम् ।
अतीतं च भविष्यच्च वर्तमानं महाबलम्
śrutvā vāpi paṭhitvedaṃ śrāvayipatvātha dhārmikān |
mucyate sarvapāpebhyo nātra kāryā vicāraṇā
||17||श्रुत्वा वापि पठित्वेदं श्रावयिपत्वाथ धार्मिकान् ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यो नात्र कार्या विचारणा
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe yojaneśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma tricatvāriṃśadadhikaśatatamo'dhyāyaḥ ||