āmaleśvaratīrthamāhātmyavarṇanam
śrīmārkaṇḍeya uvāca
punaranyatpravakṣyāmi devasya caritaṃ mahat |
śrutamātreṇa yenaiva sarvapāpaiḥ pramucyate
||1||पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि देवस्य चरितं महत् ।
श्रुतमात्रेण येनैव सर्वपापैः प्रमुच्यते
abālo bālarūpeṇa grāmaṇyairbālakaiḥ saha |
āmalaiḥ krīḍate śambhustatte vakṣyāmi bhārata
||2||अबालो बालरूपेण ग्रामण्यैर्बालकैः सह ।
आमलैः क्रीडते शम्भुस्तत्ते वक्ष्यामि भारत
sarvaistairāmalāḥ kṣiptā ye te devena pāṇḍava |
ānītāstatkṣaṇādeva tataḥ paścātkṣipeddharaḥ
||3||सर्वैस्तैरामलाः क्षिप्ता ये ते देवेन पाण्डव ।
आनीतास्तत्क्षणादेव ततः पश्चात्क्षिपेद्धरः
yāvadgatvā diśo digbhya āgacchanti pṛthakpṛthak |
tāvattamāmalaṃ bhūtaṃ paśyanti parameśvaram
||4||यावद्गत्वा दिशो दिग्भ्य आगच्छन्ति पृथक्पृथक् ।
तावत्तमामलं भूतं पश्यन्ति परमेश्वरम्
tṛtīye caiva yatkarma devadevasya dhīmataḥ |
sthānānāṃ paramaṃ sthānamāmaleśvaramuttamam
||5||तृतीये चैव यत्कर्म देवदेवस्य धीमतः ।
स्थानानां परमं स्थानमामलेश्वरमुत्तमम्
tena pūjitamātreṇa prāpyate paramaṃ padam
||6||तेन पूजितमात्रेण प्राप्यते परमं पदम्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe āmaleśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma trayodaśottaradviśatatamo'dhyāyaḥ ||