ānandaṃ paramaṃ prāptā dṛṣṭvā sthānaṃ suśobhanam
mārkaṇḍeya uvāca
tataḥ siddheśvarī devī vaiṣṇavī pāpanāśinī |
ānandaṃ paramaṃ prāptā dṛṣṭvā sthānaṃ suśobhanam
||1||ततः सिद्धेश्वरी देवी वैष्णवी पापनाशिनी ।
आनन्दं परमं प्राप्ता दृष्ट्वा स्थानं सुशोभनम्
tatra tīrthe naraḥ snātvā pūjayetpitṛdevatāḥ |
devīṃ paśyati yo bhaktyā mucyate sarvapātakaiḥ
||2||तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः ।
देवीं पश्यति यो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः
mṛtavatsā tu yā nārī vandhyā strījananī tathā |
putraṃ sā labhate nārī śīlavantaṃ guṇānvitam
||3||मृतवत्सा तु या नारी वन्ध्या स्त्रीजननी तथा ।
पुत्रं सा लभते नारी शीलवन्तं गुणान्वितम्
tatra tīrthe tu yaḥ snātvā paśyeddevīṃ subhaktitaḥ |
aṣṭamyāṃ vā caturdaśyāṃ sarvakāle'thavā nṛpa
||4||तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पश्येद्देवीं सुभक्तितः ।
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां सर्वकालेऽथवा नृप
saṅgame tu tataḥ snātā nārī vā puruṣo'pi vā |
putraṃ dhanaṃ tathā devī dadāti paritoṣitā
||5||सङ्गमे तु ततः स्नाता नारी वा पुरुषोऽपि वा ।
पुत्रं धनं तथा देवी ददाति परितोषिता
gotrarakṣāṃ prakurute dṛṣṭā devī supūjitā |
prajāṃ ca pāti satataṃ pūjyamānā na saṃśayaḥ
||6||गोत्ररक्षां प्रकुरुते दृष्टा देवी सुपूजिता ।
प्रजां च पाति सततं पूज्यमाना न संशयः
navamyāṃ ca mahārāja snātvā devīmupoṣitaḥ |
pūjayetparayā bhaktyā śraddhāpūtena cetasā
||7||नवम्यां च महाराज स्नात्वा देवीमुपोषितः ।
पूजयेत्परया भक्त्या श्रद्धापूतेन चेतसा
sa gacchetparamaṃ lokaṃ yaḥ surairapi durlabhaḥ
||8||स गच्छेत्परमं लोकं यः सुरैरपि दुर्लभः
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe siddheśvaratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāma ṣaṭṣaṣṭyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ ||