आनन्दं परमं प्राप्ता दृष्ट्वा स्थानं सुशोभनम्
मार्कण्डेय उवाच
ततः सिद्धेश्वरी देवी वैष्णवी पापनाशिनी ।
आनन्दं परमं प्राप्ता दृष्ट्वा स्थानं सुशोभनम्
॥१॥तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयेत्पितृदेवताः ।
देवीं पश्यति यो भक्त्या मुच्यते सर्वपातकैः
॥२॥मृतवत्सा तु या नारी वन्ध्या स्त्रीजननी तथा ।
पुत्रं सा लभते नारी शीलवन्तं गुणान्वितम्
॥३॥तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पश्येद्देवीं सुभक्तितः ।
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां सर्वकालेऽथवा नृप
॥४॥सङ्गमे तु ततः स्नाता नारी वा पुरुषोऽपि वा ।
पुत्रं धनं तथा देवी ददाति परितोषिता
॥५॥गोत्ररक्षां प्रकुरुते दृष्टा देवी सुपूजिता ।
प्रजां च पाति सततं पूज्यमाना न संशयः
॥६॥नवम्यां च महाराज स्नात्वा देवीमुपोषितः ।
पूजयेत्परया भक्त्या श्रद्धापूतेन चेतसा
॥७॥स गच्छेत्परमं लोकं यः सुरैरपि दुर्लभः
॥८॥इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे सिद्धेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षट्षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥