yatra siddho mahābhāgo devarājaḥ śatakratuḥ
śrīmārkaṇḍeya uvāca
tato gacchetpāṇḍuputra śakratīrthamanuttamam |
yatra siddho mahābhāgo devarājaḥ śatakratuḥ
||1||ततो गच्छेत्पाण्डुपुत्र शक्रतीर्थमनुत्तमम् ।
यत्र सिद्धो महाभागो देवराजः शतक्रतुः
gautamena purā śaptaṃ jñātvā devāḥ sureśvaram |
brahmādyā devatāḥ sarva ṛṣayaśca tapodhanāḥ
||2||गौतमेन पुरा शप्तं ज्ञात्वा देवाः सुरेश्वरम् ।
ब्रह्माद्या देवताः सर्व ऋषयश्च तपोधनाः
gautamaṃ prārthayāmāsurvākyaiḥ sānunayaiḥ śubhaiḥ |
gatarājyaṃ gataśrīkaṃ śakraṃ prati munīśvara
||3||गौतमं प्रार्थयामासुर्वाक्यैः सानुनयैः शुभैः ।
गतराज्यं गतश्रीकं शक्रं प्रति मुनीश्वर
indrena rahitaṃ rājyaṃ na kaścitkāmayeddvija |
devo vā mānavo vāpi etatte viditaṃ prabho
||4||इन्द्रेन रहितं राज्यं न कश्चित्कामयेद्द्विज ।
देवो वा मानवो वापि एतत्ते विदितं प्रभो
tasya tvaṃ bhagayuktasya dayāṃ kuru dvijottama |
gataścādarśanaṃ śakro dūṣitaḥ svena pāpmanā
||5||तस्य त्वं भगयुक्तस्य दयां कुरु द्विजोत्तम ।
गतश्चादर्शनं शक्रो दूषितः स्वेन पाप्मना
devānāṃ vacanaṃ śrutvā gautamo vedavittamaḥ |
tatheti kṛtvā śakrasya varaṃ dātuṃ pracakrame
||6||देवानां वचनं श्रुत्वा गौतमो वेदवित्तमः ।
तथेति कृत्वा शक्रस्य वरं दातुं प्रचक्रमे
etadbhagasahasraṃ tu purā jātaṃ śatakrato |
tallocanasahasraṃ tu matprasādādbhaviṣyati
||7||एतद्भगसहस्रं तु पुरा जातं शतक्रतो ।
तल्लोचनसहस्रं तु मत्प्रसादाद्भविष्यति
evamuktaḥ sahasrākṣaḥ praṇamya munisattamam |
brāhmaṇāṃstānmahābhāgānnarmadāṃ pratyagāttataḥ
||8||एवमुक्तः सहस्राक्षः प्रणम्य मुनिसत्तमम् ।
ब्राह्मणांस्तान्महाभागान्नर्मदां प्रत्यगात्ततः
snātvā sa vimale toye saṃsthāpya tripurāntakam |
jagāma tridaśāvāsaṃ pūjyamāno'psarogaṇaiḥ
||9||स्नात्वा स विमले तोये संस्थाप्य त्रिपुरान्तकम् ।
जगाम त्रिदशावासं पूज्यमानोऽप्सरोगणैः
tatra tīrthe tu yaḥ snātvā pūjayetparameśvaram |
paradārābhigamanānmucyate pātakānnaraḥ
||10||तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेत्परमेश्वरम् ।
परदाराभिगमनान्मुच्यते पातकान्नरः
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe śakratīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāmāṣṭatriṃśadadhikaśatatamo'dhyāyaḥ ||