saptabhiścārṇavaiḥ śuṣkairdvīpaiḥ saptabhireva ca
śrīmārkaṇḍeya uvāca
nirdagdhe'smiṃstato loke sūryairīśvarasambhavaiḥ |
saptabhiścārṇavaiḥ śuṣkairdvīpaiḥ saptabhireva ca
||1||निर्दग्धेऽस्मिंस्ततो लोके सूर्यैरीश्वरसम्भवैः ।
सप्तभिश्चार्णवैः शुष्कैर्द्वीपैः सप्तभिरेव च
tato mukhāttasya ghanā maholbaṇā niścerurindrāyudhatulyarūpāḥ |
ghorāḥ payodā jagadandhakāraṃ kurvanta īśānavaraprayuktāḥ
||2||ततो मुखात्तस्य घना महोल्बणा निश्चेरुरिन्द्रायुधतुल्यरूपाः ।
घोराः पयोदा जगदन्धकारं कुर्वन्त ईशानवरप्रयुक्ताः
nīlotpalābhāḥ kvacidaṃjanābhā gokṣīrakundendunibhāśca kecit |
mayūracandrākṛtayastathā'nye kecidvidhūmānalasaprabhāśca
||3||नीलोत्पलाभाः क्वचिदंजनाभा गोक्षीरकुन्देन्दुनिभाश्च केचित् ।
मयूरचन्द्राकृतयस्तथाऽन्ये केचिद्विधूमानलसप्रभाश्च
kecinmahāparvatakalparūpāḥ kecinmahāmīnakulopamāśca |
kecidgajendrākṛtayaḥ surūpāḥ kecinmahākūṭanibhāḥ payodāḥ
||4||केचिन्महापर्वतकल्परूपाः केचिन्महामीनकुलोपमाश्च ।
केचिद्गजेन्द्राकृतयः सुरूपाः केचिन्महाकूटनिभाः पयोदाः
calattaraṅgormisamānarūpā mahāpurodhānanibhāśca kecit |
sagopurāṭṭālakasaṃnikāśāḥ savidyudulkāśanimaṇḍitāntāḥ
||5||चलत्तरङ्गोर्मिसमानरूपा महापुरोधाननिभाश्च केचित् ।
सगोपुराट्टालकसंनिकाशाः सविद्युदुल्काशनिमण्डितान्ताः
samāvṛtāṅgaḥ sa babhūva devaḥ saṃvartakonāma gaṇaḥ sa raudraḥ |
pravarṣamāṇo jagadapramāṇamekārṇavaṃ sarvamidaṃ cakāra
||6||समावृताङ्गः स बभूव देवः संवर्तकोनाम गणः स रौद्रः ।
प्रवर्षमाणो जगदप्रमाणमेकार्णवं सर्वमिदं चकार
tato mahāmeghavivardhamānamīśānamindrāśanibhirvṛtāṅgam |
dadarśa nāhaṃ bhayavihvalāṅgo gaṅgājalaughaiśca samāvṛtāṅgaḥ
||7||ततो महामेघविवर्धमानमीशानमिन्द्राशनिभिर्वृताङ्गम् ।
ददर्श नाहं भयविह्वलाङ्गो गङ्गाजलौघैश्च समावृताङ्गः
gajāḥ punaścaiva punaḥ pibanto jagatsamantātparidahyamānam |
āpūritaṃ caiva jagatsamantātsarvaiśca tairjagmuradarśanaṃ ca te
||8||गजाः पुनश्चैव पुनः पिबन्तो जगत्समन्तात्परिदह्यमानम् ।
आपूरितं चैव जगत्समन्तात्सर्वैश्च तैर्जग्मुरदर्शनं च ते
mahārṇavāḥ sapta sarāṃsi dvīpā nadyo'tha sarvā atha bhūrbhuvaśca |
āpūryamāṇāḥ salilaughajālairekārṇavaṃ sarvamidaṃ babhūva
||9||महार्णवाः सप्त सरांसि द्वीपा नद्योऽथ सर्वा अथ भूर्भुवश्च ।
आपूर्यमाणाः सलिलौघजालैरेकार्णवं सर्वमिदं बभूव
na dṛśyate kiṃcidaho carācaraṃ niragnicandrārkamaye'pi loke |
praṇaṣṭanakṣatratamo'ndhakāre praśāntavātāstamitaikanīḍeḥ
||10||न दृश्यते किंचिदहो चराचरं निरग्निचन्द्रार्कमयेऽपि लोके ।
प्रणष्टनक्षत्रतमोऽन्धकारे प्रशान्तवातास्तमितैकनीडेः
mahājalaughe'sya viśuddhasattvā stutirmayā bhūpa kṛtā tadānīm |
tato'hamityeva vicintayānaḥ śaraṇyamekaṃ kva nu yāmi śāntam
||11||महाजलौघेऽस्य विशुद्धसत्त्वा स्तुतिर्मया भूप कृता तदानीम् ।
ततोऽहमित्येव विचिन्तयानः शरण्यमेकं क्व नु यामि शान्तम्
smarāmi devaṃ hṛdi cintayitvā prabhuṃ śaraṇyaṃ jalasaṃniviṣṭaḥ |
namāmi devaṃ śaraṇaṃ prapadye dhyānaṃ ca tasyeti kṛtaṃ mayā ca
||12||स्मरामि देवं हृदि चिन्तयित्वा प्रभुं शरण्यं जलसंनिविष्टः ।
नमामि देवं शरणं प्रपद्ये ध्यानं च तस्येति कृतं मया च
dhyātvā tato'haṃ salilaṃ tatāra tasya prasādādavimūḍhacetāḥ |
glāniḥ śramaścaiva mama praṇaṣṭau devyāḥ prasādena narendraputra
||13||ध्यात्वा ततोऽहं सलिलं ततार तस्य प्रसादादविमूढचेताः ।
ग्लानिः श्रमश्चैव मम प्रणष्टौ देव्याः प्रसादेन नरेन्द्रपुत्र
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe narmadāmāhātmyavarṇanaṃ nāmāṣṭādaśo'dhyāyaḥ ||