vikhyātaṃ triṣu lokeṣu pitḥṇāmṛṇamocanam
śrīmārkaṇḍeya uvāca
bhūmipāla tato gacchettīrthaṃ paramaśobhanam |
vikhyātaṃ triṣu lokeṣu pitḥṇāmṛṇamocanam
||1||भूमिपाल ततो गच्छेत्तीर्थं परमशोभनम् ।
विख्यातं त्रिषु लोकेषु पित्ःणामृणमोचनम्
tatra snātvā vidhānena saṃtarpya pitṛdevatāḥ |
manuṣyaśca nṛpaśreṣṭha dānaṃ dattvānṛṇo bhavet
||2||तत्र स्नात्वा विधानेन संतर्प्य पितृदेवताः ।
मनुष्यश्च नृपश्रेष्ठ दानं दत्त्वानृणो भवेत्
icchanti pitaraḥ sarve svārthahetoḥ sutaṃ yataḥ |
punnāmno narakātputro'smānayaṃ mocayiṣyati
||3||इच्छन्ति पितरः सर्वे स्वार्थहेतोः सुतं यतः ।
पुन्नाम्नो नरकात्पुत्रोऽस्मानयं मोचयिष्यति
piṇḍadānaṃ jalaṃ tāta ṛṇamuttamamucyate |
pitḥṇāṃ taddhi vai proktamṛṇaṃ daivamataḥ param
||4||पिण्डदानं जलं तात ऋणमुत्तममुच्यते ।
पित्ःणां तद्धि वै प्रोक्तमृणं दैवमतः परम्
agnihotraṃ tathā yajñāḥ paśubandhāstatheṣṭayaḥ |
iti devarṇaṃ proktaṃ śṛṇu mānuṣyakaṃ tataḥ
||5||अग्निहोत्रं तथा यज्ञाः पशुबन्धास्तथेष्टयः ।
इति देवर्णं प्रोक्तं शृणु मानुष्यकं ततः
brāhmaṇeṣu ca tīrtheṣu devāyatanakarmasu |
pratiśrutya dadettattadvyavahāraḥ kṛto yathā
||6||ब्राह्मणेषु च तीर्थेषु देवायतनकर्मसु ।
प्रतिश्रुत्य ददेत्तत्तद्व्यवहारः कृतो यथा
ṛṇatrayamidaṃ proktaṃ putrāṇāṃ dharmanandana |
satputrāste tu rājendra snātā ya ṛṇamocane
||7||ऋणत्रयमिदं प्रोक्तं पुत्राणां धर्मनन्दन ।
सत्पुत्रास्ते तु राजेन्द्र स्नाता य ऋणमोचने
ṛṇatrayādvimucyante hyaputrāḥ putriṇastathā |
tasmāttīrthavaraṃ prāpya putreṇa niyatātmanā |
pitṛbhyastarpaṇaṃ kāryaṃ piṇḍadānaṃ viśeṣataḥ
||8||ऋणत्रयाद्विमुच्यन्ते ह्यपुत्राः पुत्रिणस्तथा ।
तस्मात्तीर्थवरं प्राप्य पुत्रेण नियतात्मना ।
पितृभ्यस्तर्पणं कार्यं पिण्डदानं विशेषतः
tatra tīrthe hutaṃ dattaṃ guravastoṣitā yadi |
mṛtānāṃ sapta janmāni phalamakṣayamaśnute
||9||तत्र तीर्थे हुतं दत्तं गुरवस्तोषिता यदि ।
मृतानां सप्त जन्मानि फलमक्षयमश्नुते
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe ṛṇamocanatīrthamāhātmyavarṇanaṃ nāmāṣṭottaradviśatatamo'dhyāyaḥ ||