narmadāstotrakathanam
śrīmārkaṇḍeya uvāca
etacchrutvā vaco rājansaṃhṛṣṭā ṛṣayo'bhavan |
narmadāṃ stotumārabdhāḥ kṛtāñjalipuṭā dvijāḥ
||1||एतच्छ्रुत्वा वचो राजन्संहृष्टा ऋषयोऽभवन् ।
नर्मदां स्तोतुमारब्धाः कृताञ्जलिपुटा द्विजाः
namo'stu te puṇyajale namo makaragāmini |
namaste pāpamocinyai namo devi varānane
||2||नमोऽस्तु ते पुण्यजले नमो मकरगामिनि ।
नमस्ते पापमोचिन्यै नमो देवि वरानने
namo'stu te puṇyajalāśraye śubhe viśuddhasattvaṃ surasiddhasevite |
namo'stu te tīrthagaṇairniṣevite namo'stu rudrāṅgasamudbhave vare
||3||नमोऽस्तु ते पुण्यजलाश्रये शुभे विशुद्धसत्त्वं सुरसिद्धसेविते ।
नमोऽस्तु ते तीर्थगणैर्निषेविते नमोऽस्तु रुद्राङ्गसमुद्भवे वरे
namo'stu te devi samudragāmini namo'stu te devi varaprade śive |
namo'stu lokadvayasaukhyadāyini hyanekabhūtaughasamāśrite'naghe
||4||नमोऽस्तु ते देवि समुद्रगामिनि नमोऽस्तु ते देवि वरप्रदे शिवे ।
नमोऽस्तु लोकद्वयसौख्यदायिनि ह्यनेकभूतौघसमाश्रितेऽनघे
saridvare pāpahare vicitrite gandharvayakṣoragasevitāṅge |
sanātani prāṇigaṇānukampini mokṣaprade devi vidhehi śaṃ naḥ
||5||सरिद्वरे पापहरे विचित्रिते गन्धर्वयक्षोरगसेविताङ्गे ।
सनातनि प्राणिगणानुकम्पिनि मोक्षप्रदे देवि विधेहि शं नः
mahāgajairghamahiṣairvarāhaiḥ saṃsevite devi mahormimāle |
natāḥ sma sarve varade sukhaprade vimocayāsmānpaśupāśabandhāt
||6||महागजैर्घमहिषैर्वराहैः संसेविते देवि महोर्मिमाले ।
नताः स्म सर्वे वरदे सुखप्रदे विमोचयास्मान्पशुपाशबन्धात्
pāpairanekairaśubhairvibaddhā bhramanti tāvannarakeṣu martyāḥ |
mahānilodbhūtataraṅgabhūtaṃ yāvattavāmbho hi na saṃspṛśanti
||7||पापैरनेकैरशुभैर्विबद्धा भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्याः ।
महानिलोद्भूततरङ्गभूतं यावत्तवाम्भो हि न संस्पृशन्ति
anekaduḥkhaughabhayārditānāṃ pāpairanekairabhiveṣṭitānām |
gatistvamambhojasamānavakre dvandvairanekairapi saṃvṛtānām
||8||अनेकदुःखौघभयार्दितानां पापैरनेकैरभिवेष्टितानाम् ।
गतिस्त्वमम्भोजसमानवक्रे द्वन्द्वैरनेकैरपि संवृतानाम्
nadyaśca pūtā vimalā bhavanti tvāṃ devi samprāpya na saṃśayo'tra |
duḥkhāturāṇāmabhayaṃ dadāsi śiṣṭairanekairabhipūjitāsi
||9||नद्यश्च पूता विमला भवन्ति त्वां देवि सम्प्राप्य न संशयोऽत्र ।
दुःखातुराणामभयं ददासि शिष्टैरनेकैरभिपूजितासि
spṛṣṭaṃ karaiścandramaso raveśca tadaiva dadyātparamaṃ padaṃ tu |
yatropalāḥ puṇyajalāplutāste śivatvamāyānti kimatra citram
||10||स्पृष्टं करैश्चन्द्रमसो रवेश्च तदैव दद्यात्परमं पदं तु ।
यत्रोपलाः पुण्यजलाप्लुतास्ते शिवत्वमायान्ति किमत्र चित्रम्
bhramanti tāvannarakeṣu martyā duḥkhāturāḥ pāpaparītadehāḥ |
mahānilodbhūtataraṅgabhaṅgaṃ yāvattavāmbho na hi saṃśrayanti
||11||भ्रमन्ति तावन्नरकेषु मर्त्या दुःखातुराः पापपरीतदेहाः ।
महानिलोद्भूततरङ्गभङ्गं यावत्तवाम्भो न हि संश्रयन्ति
mlecchāḥ pulindāstvatha yātudhānāḥ pibanti ye'mbhastava devi puṇyam |
muktā bhavantīha bhayāttu ghorānniḥsaṃśayaṃ te'pi kimatra citram
||12||म्लेच्छाः पुलिन्दास्त्वथ यातुधानाः पिबन्ति येऽम्भस्तव देवि पुण्यम् ।
मुक्ता भवन्तीह भयात्तु घोरान्निःसंशयं तेऽपि किमत्र चित्रम्
sarāṃsi nadyaḥ kṣayamabhyupetā ghore yuge'smin hi kalau pradūṣite |
tvaṃ bhrājase devi jalaughapūrṇā divīva nakṣatrapathe ca gaṅgā
||13||सरांसि नद्यः क्षयमभ्युपेता घोरे युगेऽस्मिन् हि कलौ प्रदूषिते ।
त्वं भ्राजसे देवि जलौघपूर्णा दिवीव नक्षत्रपथे च गङ्गा
tava prasādādvarade variṣṭhe kālaṃ yathemaṃ paripālayitvā |
yāmo'tha rudraṃ tava suprasādādvayaṃ tathā tvaṃ kuru vai prasādam
||14||तव प्रसादाद्वरदे वरिष्ठे कालं यथेमं परिपालयित्वा ।
यामोऽथ रुद्रं तव सुप्रसादाद्वयं तथा त्वं कुरु वै प्रसादम्
gatistvamambeva piteva putrāṃstvaṃ pāhi no yāvadimaṃ yugāntam |
kālaṃ tvanāvṛṣṭihataṃ sughoraṃ yāvattarāmastava suprasādāt
||15||गतिस्त्वमम्बेव पितेव पुत्रांस्त्वं पाहि नो यावदिमं युगान्तम् ।
कालं त्वनावृष्टिहतं सुघोरं यावत्तरामस्तव सुप्रसादात्
paṭhanti ye stotramidaṃ dvijendrāḥ śṛṇvanti ye cāpi narāḥ praśāntāḥ |
te yānti rudraṃ vṛṣasaṃyutena yānena divyāmbarabhūṣitāśca
||16||पठन्ति ये स्तोत्रमिदं द्विजेन्द्राः शृण्वन्ति ये चापि नराः प्रशान्ताः ।
ते यान्ति रुद्रं वृषसंयुतेन यानेन दिव्याम्बरभूषिताश्च
ye stotrametatsatataṃ paṭhanti snātvā tu toye khalu narmadāyāḥ |
ante hi teṣāṃ sariduttameyaṃ gatiṃ viśuddhāmacirāddadāti
||17||ये स्तोत्रमेतत्सततं पठन्ति स्नात्वा तु तोये खलु नर्मदायाः ।
अन्ते हि तेषां सरिदुत्तमेयं गतिं विशुद्धामचिराद्ददाति
prātaḥ samutthāya tathā śayāno yaḥ kīrtayetānudinaṃ stavaṃ ca |
sa muktapāpaḥ suviśuddhadehaḥ samāśrayaṃ yāti maheśvarasya
||18||प्रातः समुत्थाय तथा शयानो यः कीर्तयेतानुदिनं स्तवं च ।
स मुक्तपापः सुविशुद्धदेहः समाश्रयं याति महेश्वरस्य
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ pañcama āvantyakhaṇḍe revākhaṇḍe śrīnarmadāmāhātmye narmadāstotrakathanaṃ nāma dvādaśo'dhyāyaḥ ||