मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 103

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 103

kapāleśvaramāhātmyavarṇanam

īśvara uvāca

tato gacchedvarārohe kapāleśvaramuttamam ||

tasyā uttaradigbhāge suragaṃdharvapūjitam

||1||

ततो गच्छेद्वरारोहे कपालेश्वरमुत्तमम् ॥

तस्या उत्तरदिग्भागे सुरगंधर्वपूजितम्

purā yajñe varttamāne dakṣarājasya dhīmataḥ ||

upaviṣṭeṣu vipreṣu hūyamāne hutāśane

||2||

पुरा यज्ञे वर्त्तमाने दक्षराजस्य धीमतः ॥

उपविष्टेषु विप्रेषु हूयमाने हुताशने

jālmarūpadharo bhūtvā śaṃkarastatra cāgataḥ

||27||

जाल्मरूपधरो भूत्वा शंकरस्तत्र चागतः

jīrṇakaṃthānvito devi malavāndhūlidhūsaraḥ

||3||

जीर्णकंथान्वितो देवि मलवान्धूलिधूसरः

atha te brāhmaṇāḥ kruddhā dṛṣṭvā taṃ jālmarūpiṇam ||

kapāladhāriṇaṃ sarve dhikchabdaistaṃ jagarhire

||4||

अथ ते ब्राह्मणाः क्रुद्धा दृष्ट्वा तं जाल्मरूपिणम् ॥

कपालधारिणं सर्वे धिक्छब्दैस्तं जगर्हिरे

asakṛtpāpapāpeti gacchagaccha narādhama ||

yajñavedirna cārhā hi mānuṣāsthidharasya te

||5||

असकृत्पापपापेति गच्छगच्छ नराधम ॥

यज्ञवेदिर्न चार्हा हि मानुषास्थिधरस्य ते

atha prahasya bhagavānyajñavedyāṃ sureśvari ||

kṣiptvā kapālaṃ naṣṭo'sau na sa jñāto manīṣibhiḥ

||6||

अथ प्रहस्य भगवान्यज्ञवेद्यां सुरेश्वरि ॥

क्षिप्त्वा कपालं नष्टोऽसौ न स ज्ञातो मनीषिभिः

tasminnaṣṭe kapālaṃ tatkṣiptaṃ maṃḍapabāhyataḥ ||

athānyattatra saṃjātaṃ tadrūpaṃ ca varānane

||7||

तस्मिन्नष्टे कपालं तत्क्षिप्तं मंडपबाह्यतः ॥

अथान्यत्तत्र संजातं तद्रूपं च वरानने

kṣiptaṃkṣiptaṃ punastatra jāyate ca mahītale ||

evaṃ śatasahasrāṇi prayutānyarbudāni ca

||8||

क्षिप्तंक्षिप्तं पुनस्तत्र जायते च महीतले ॥

एवं शतसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च

tatra kṣiptāni jātāni tataste vismayānvitāḥ ||

athocurmunayaḥ sarve nirviṇṇāścāsya ceṣṭitam

||9||

तत्र क्षिप्तानि जातानि ततस्ते विस्मयान्विताः ॥

अथोचुर्मुनयः सर्वे निर्विण्णाश्चास्य चेष्टितम्

ko'nyo devānmahādevādgaṃgākṣālitaśekharāt ||

samartha īdṛśaṃ karttumasminyajñe viśeṣataḥ

||10||

कोऽन्यो देवान्महादेवाद्गंगाक्षालितशेखरात् ॥

समर्थ ईदृशं कर्त्तुमस्मिन्यज्ञे विशेषतः

tataste vi vidhaiḥ stotraiḥ stuvaṃto vṛṣabhadhvajam ||

homaṃ cakrurmuhurvahnau maṃtraistaiḥ śatarudriyaiḥ

||11||

ततस्ते वि विधैः स्तोत्रैः स्तुवंतो वृषभध्वजम् ॥

होमं चक्रुर्मुहुर्वह्नौ मंत्रैस्तैः शतरुद्रियैः

tataḥ pratyakṣatāṃ prāptasteṣāṃ devo maheśvaraḥ ||

tataste vividhaiḥ stotraistuṣṭuvuḥ śūlapāṇinam ||

vedoktamaṃtrairvividhaiḥ purāṇoktaistathaiva ca

||12||

ततः प्रत्यक्षतां प्राप्तस्तेषां देवो महेश्वरः ॥

ततस्ते विविधैः स्तोत्रैस्तुष्टुवुः शूलपाणिनम् ॥

वेदोक्तमंत्रैर्विविधैः पुराणोक्तैस्तथैव च

ṛṣaya ūcuḥ

oṃ namo mūlaprakṛtaye ajitāya mahātmane ||

anāvṛtāya devāya niḥspṛhāya namonamaḥ

||13||

ॐ नमो मूलप्रकृतये अजिताय महात्मने ॥

अनावृताय देवाय निःस्पृहाय नमोनमः

nama ādyāya bījāya ārṣeyāya pravarttine ||

anaṃtarāya caikāya avyaktāya namonamaḥ

||14||

नम आद्याय बीजाय आर्षेयाय प्रवर्त्तिने ॥

अनंतराय चैकाय अव्यक्ताय नमोनमः

nānāvicitrabhujagāṃgadabhūṣaṇāya sarveśvarāya virajāya namo varāya ||

viśvātmane paramakāraṇakāraṇāya phullāraviṃdavipulāyatalocanāya

||15||

नानाविचित्रभुजगांगदभूषणाय सर्वेश्वराय विरजाय नमो वराय ॥

विश्वात्मने परमकारणकारणाय फुल्लारविंदविपुलायतलोचनाय

adṛśyamavyaktamanādimavyayaṃ yadakṣaraṃ brahma vadaṃti sarvagam ||

niśāmya yaṃ mṛtyumukhātpramucyate tamādidevaṃ śaraṇaṃ prapadye

||16||

अदृश्यमव्यक्तमनादिमव्ययं यदक्षरं ब्रह्म वदंति सर्वगम् ॥

निशाम्य यं मृत्युमुखात्प्रमुच्यते तमादिदेवं शरणं प्रपद्ये

evaṃ stutastadā sarvairṛṣibhirgatakalmaṣaiḥ ||

tatastuṣṭo mahādevasteṣāṃ pratyakṣatāṃ gataḥ ||

abravīttānṛṣīndevo vṛṇudhvaṃ varamuttamam

||17||

एवं स्तुतस्तदा सर्वैर्ऋषिभिर्गतकल्मषैः ॥

ततस्तुष्टो महादेवस्तेषां प्रत्यक्षतां गतः ॥

अब्रवीत्तानृषीन्देवो वृणुध्वं वरमुत्तमम्

brāhmaṇā ūcuḥ

yadi tuṣṭo'si no deva sthāne'sminnirato bhava ||

asaṃkhyātāni yasmācca kapālāni sureśvara

||18||

यदि तुष्टोऽसि नो देव स्थानेऽस्मिन्निरतो भव ॥

असंख्यातानि यस्माच्च कपालानि सुरेश्वर

punaḥ punaḥ pravṛttāni vyapanītānyapi prabho ||

asminnasaṃśayaṃ sthāne kapāleśvaranāmabhṛt

||19||

पुनः पुनः प्रवृत्तानि व्यपनीतान्यपि प्रभो ॥

अस्मिन्नसंशयं स्थाने कपालेश्वरनामभृत्

svayaṃ tu liṃgaṃ deveśa tiṣṭhenmanvaṃtarāṃtaram ||

kapāleśvaranāmnā tvamasminsthāne sthitiṃ kuru

||20||

स्वयं तु लिंगं देवेश तिष्ठेन्मन्वंतरांतरम् ॥

कपालेश्वरनाम्ना त्वमस्मिन्स्थाने स्थितिं कुरु

yetra tvāṃ pūjayiṣyaṃti dhūpamālyānulepanaiḥ ||

teṣāṃ tu paramaṃ sthānaṃ yaddevairapi durlabham

||21||

येत्र त्वां पूजयिष्यंति धूपमाल्यानुलेपनैः ॥

तेषां तु परमं स्थानं यद्देवैरपि दुर्लभम्

bāḍhamityevamuktvā'sau sthita statramaheśvaraḥ ||

punaḥ pravartito yajño niśānāthasya bhāmini

||22||

बाढमित्येवमुक्त्वाऽसौ स्थित स्तत्रमहेश्वरः ॥

पुनः प्रवर्तितो यज्ञो निशानाथस्य भामिनि

tasmindṛṣṭe labhenmartyo vājimedhaphalaṃ priye ||

mucyate pātakaiḥ sarvaiḥ pūrva janmārjjitairapi

||23||

तस्मिन्दृष्टे लभेन्मर्त्यो वाजिमेधफलं प्रिये ॥

मुच्यते पातकैः सर्वैः पूर्व जन्मार्ज्जितैरपि

idaṃ māhātmyamakhilamabhūtsvāyaṃbhuvāṃtare ||

vaivasvate punaścānyaddakṣayajñavināśakṛt

||24||

इदं माहात्म्यमखिलमभूत्स्वायंभुवांतरे ॥

वैवस्वते पुनश्चान्यद्दक्षयज्ञविनाशकृत्

kapālīti maheśāno dakṣeṇoktaḥ purā haraḥ ||

tena yajñasya vidhvaṃsaṃ kapālī tamathākarot ||

kapāleśvaranāmeti sthitosminmānavāntare

||25||

कपालीति महेशानो दक्षेणोक्तः पुरा हरः ॥

तेन यज्ञस्य विध्वंसं कपाली तमथाकरोत् ॥

कपालेश्वरनामेति स्थितोस्मिन्मानवान्तरे

athāsya nāma devasya sūrya sāvarṇikeṃ'tare ||

bhaviṣyati varārohe nāma tattveśvareti ca

||26||

अथास्य नाम देवस्य सूर्य सावर्णिकेंऽतरे ॥

भविष्यति वरारोहे नाम तत्त्वेश्वरेति च

iti saṃkṣepataḥ proktaṃ māhātmyaṃ rudradaivatam ||

pāpaghnaṃ sarvajaṃtūnāṃ paśupāśavimokṣaṇam

||27||

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं रुद्रदैवतम् ॥

पापघ्नं सर्वजंतूनां पशुपाशविमोक्षणम्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye madhyayātrāyāṃ kapāleśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma tryadhikaśatatamo'dhyāyaḥ || 103 ||