duḥkhāntakāriṇītilāgaurīmāhātmyavarṇanam
īśvara uvāca
tatraiva saṃsthitāṃ paśyeddevīṃ duḥkhāṃtakāriṇīm ||
śītaleti purā khyātā yuge dvāparasaṃjñite ||
kalau punaḥ samākhyātāṃ kaliduḥkhāntakāriṇīm
||1||तत्रैव संस्थितां पश्येद्देवीं दुःखांतकारिणीम् ॥
शीतलेति पुरा ख्याता युगे द्वापरसंज्ञिते ॥
कलौ पुनः समाख्यातां कलिदुःखान्तकारिणीम्
śītalaṃ kurute dehaṃ bālānāṃ rogavarjitam ||
pūjitā bhaktibhāvena tena sā śītalā smṛtā
||2||शीतलं कुरुते देहं बालानां रोगवर्जितम् ॥
पूजिता भक्तिभावेन तेन सा शीतला स्मृता
visphoṭānāṃ praśāṃtyarthaṃ bālānāṃ caiva kāraṇāt ||
mānena māpitānkṛtvā masūrāṃstatra kuṭṭayet
||3||विस्फोटानां प्रशांत्यर्थं बालानां चैव कारणात् ॥
मानेन मापितान्कृत्वा मसूरांस्तत्र कुट्टयेत्
śītalāpurato dattvā bālāḥ santu nirāmayāḥ ||
visphoṭacarcikādīnāṃ vātādīnāṃ śamo bhavet
||4||शीतलापुरतो दत्त्वा बालाः सन्तु निरामयाः ॥
विस्फोटचर्चिकादीनां वातादीनां शमो भवेत्
śrāddhaṃ tatraiva kurvīta brāhmaṇāṃstatra bhojayet
||5||श्राद्धं तत्रैव कुर्वीत ब्राह्मणांस्तत्र भोजयेत्
karpūraṃ kusumaṃ caiva mṛganābhiṃ sucandanam ||
puṣpāṇi ca sugandhāni naivedyaṃ ghṛtapāyasam ||
nivedya devyai tatsarvaṃ daṃpatyoḥ paridhāpayet
||6||कर्पूरं कुसुमं चैव मृगनाभिं सुचन्दनम् ॥
पुष्पाणि च सुगन्धानि नैवेद्यं घृतपायसम् ॥
निवेद्य देव्यै तत्सर्वं दंपत्योः परिधापयेत्
navamyāṃ śuklapakṣe tu mālāṃ vilvamayīṃ śubhām ||
bhaktyā nivedya tāṃ devyai sarvasiddhimavāpnuyāt
||7||नवम्यां शुक्लपक्षे तु मालां विल्वमयीं शुभाम् ॥
भक्त्या निवेद्य तां देव्यै सर्वसिद्धिमवाप्नुयात्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye duḥkhāntakāriṇītilāgaurīmāhātmyavarṇanaṃnāma pañcatriṃduttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 135 ||