मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 200

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 200

kāmakuṇḍamāhātmyavarṇanam

īśvara uvāca

evaṃ vidhvaṃsite yajñe gatāste brāhmaṇā gṛham ||

aprāptakāmanā devi ye cānye tatra vai gatāḥ

||1||

एवं विध्वंसिते यज्ञे गतास्ते ब्राह्मणा गृहम् ॥

अप्राप्तकामना देवि ये चान्ये तत्र वै गताः

haro'pi vigatāmarṣaḥ kailāsaṃ parvataṃ gataḥ

||2||

हरोऽपि विगतामर्षः कैलासं पर्वतं गतः

etasminneva kāle tu tārakonāma dānavaḥ ||

utpannaḥ sa mahābāhurdevānāṃ baladarpahā

||3||

एतस्मिन्नेव काले तु तारकोनाम दानवः ॥

उत्पन्नः स महाबाहुर्देवानां बलदर्पहा

tena indrādikānsarvānsurāñjitvā mahāhave ||

svargaḥ svairvyāpito devi brahmalokaṃ tato gatāḥ ||

ūcuḥ surā duḥkhayuktā brahmāṇaṃ parvatātmaje

||4||

तेन इन्द्रादिकान्सर्वान्सुराञ्जित्वा महाहवे ॥

स्वर्गः स्वैर्व्यापितो देवि ब्रह्मलोकं ततो गताः ॥

ऊचुः सुरा दुःखयुक्ता ब्रह्माणं पर्वतात्मजे

tārakeṇa suraśreṣṭha svargānnirvāsitā vayam ||

svayamindraḥ samabhavadvasavo'nye tathā kṛtāḥ

||5||

तारकेण सुरश्रेष्ठ स्वर्गान्निर्वासिता वयम् ॥

स्वयमिन्द्रः समभवद्वसवोऽन्ये तथा कृताः

rudrāḥ sādhyāstathā viśve aśvinau marutastathā ||

ādityāśca vadhopāyaṃ tasmādvada pitāmaha

||6||

रुद्राः साध्यास्तथा विश्वे अश्विनौ मरुतस्तथा ॥

आदित्याश्च वधोपायं तस्माद्वद पितामह

brahmovāca

avadhyaḥ sa tu sarveṣāṃ devānāmiti me matiḥ ||

ṛte tu śāṃkaraṃ tejo nānyena vinipātyate ||

tasmādgacchata bhadraṃ vo devadevaṃ maheśvaram

||7||

अवध्यः स तु सर्वेषां देवानामिति मे मतिः ॥

ऋते तु शांकरं तेजो नान्येन विनिपात्यते ॥

तस्माद्गच्छत भद्रं वो देवदेवं महेश्वरम्

tasya bhāryā mṛtā pūrvaṃ jātā himavato gṛhe ||

tasyāṃ ca jāyate putraḥ sa haniṣyati tārakam ||

tasmātprasādayadhvaṃ vai tadarthaṃ śūlapāṇinam

||8||

तस्य भार्या मृता पूर्वं जाता हिमवतो गृहे ॥

तस्यां च जायते पुत्रः स हनिष्यति तारकम् ॥

तस्मात्प्रसादयध्वं वै तदर्थं शूलपाणिनम्

tato devaiḥ samādiṣṭaḥ kāmadevo varānane ||

mṛtabhāryaṃ haraṃ gatvā tataḥ pīḍaya sāyakaiḥ

||9||

ततो देवैः समादिष्टः कामदेवो वरानने ॥

मृतभार्यं हरं गत्वा ततः पीडय सायकैः

yenāsau kāmasaṃtapto bhāryārthaṃ yatnavānbhavet ||

6 ayaṃ gacchatu te bhrātā vasaṃtaśca manoharaḥ

||10||

येनासौ कामसंतप्तो भार्यार्थं यत्नवान्भवेत् ॥

६ अयं गच्छतु ते भ्राता वसंतश्च मनोहरः

sa tatheti pratijñāya kailāsaṃ parvataṃ gataḥ ||

tato dṛṣṭvā mahādevaḥ kāmadevaṃ dhṛtāyudham

||11||

स तथेति प्रतिज्ञाय कैलासं पर्वतं गतः ॥

ततो दृष्ट्वा महादेवः कामदेवं धृतायुधम्

vasantasahitaṃ devi rudro'ndhakaniṣūdanaḥ ||

gaṃgādvāramanuprāpya apaśyadyāvadagrataḥ

||12||

वसन्तसहितं देवि रुद्रोऽन्धकनिषूदनः ॥

गंगाद्वारमनुप्राप्य अपश्यद्यावदग्रतः

dattāyudhaṃ kāmadevaṃ dudruve sa bhayātpunaḥ ||

tato vārāṇasīṃ gatvā naimiṣaṃ puṣkaraṃ tathā

||13||

दत्तायुधं कामदेवं दुद्रुवे स भयात्पुनः ॥

ततो वाराणसीं गत्वा नैमिषं पुष्करं तथा

śrīkaṃṭhaṃ rudrakoṭiṃ ca kurukṣetraṃ gayāṃ tathā ||

jvālāmārgaṃ prayāgaṃ ca viśālāmarbudaṃ śubham

||14||

श्रीकंठं रुद्रकोटिं च कुरुक्षेत्रं गयां तथा ॥

ज्वालामार्गं प्रयागं च विशालामर्बुदं शुभम्

bahūnvarṣagaṇānevaṃ bhramansa dharaṇītale ||

kāmadevabhayāddevi devadevo maheśvaraḥ

||15||

बहून्वर्षगणानेवं भ्रमन्स धरणीतले ॥

कामदेवभयाद्देवि देवदेवो महेश्वरः

avaikṣata tadā kāmaṃ visphārya nayanaṃ tadā ||

tṛtīyaṃ devadeveśi devadevastrilocanaḥ

||16||

अवैक्षत तदा कामं विस्फार्य नयनं तदा ॥

तृतीयं देवदेवेशि देवदेवस्त्रिलोचनः

tasya taṃ vīkṣamāṇasya saṃjātāḥ pāvakārciṣaḥ ||

tābhiḥ sa dhanuṣā yukto bhasmasātsamapadyata

||17||

तस्य तं वीक्षमाणस्य संजाताः पावकार्चिषः ॥

ताभिः स धनुषा युक्तो भस्मसात्समपद्यत

taṃ dagdhvā bhagavāñchaṃbhurgatvā roṣasya nirṇayam ||

nivāsamakarottatra kṣetre prābhāsike śubhe

||18||

तं दग्ध्वा भगवाञ्छंभुर्गत्वा रोषस्य निर्णयम् ॥

निवासमकरोत्तत्र क्षेत्रे प्राभासिके शुभे

tasmindagdhe tadā kāme ratiḥ śokaparāyaṇā ||

vilalāpa suduḥkhārtā patibhaktiparāyaṇā

||19||

तस्मिन्दग्धे तदा कामे रतिः शोकपरायणा ॥

विललाप सुदुःखार्ता पतिभक्तिपरायणा

hā nāthanātha bhoḥ svāminkiṃ jahāsi pativratām ||

pativratāṃ patiprāṇāṃ kasmānmāṃ tyajasi prabho

||20||

हा नाथनाथ भोः स्वामिन्किं जहासि पतिव्रताम् ॥

पतिव्रतां पतिप्राणां कस्मान्मां त्यजसि प्रभो

evaṃ vilapatīṃ tāṃ tu vāguvācāśarīriṇī ||

mā tvaṃ ruda viśālākṣi punareva patistava

||21||

एवं विलपतीं तां तु वागुवाचाशरीरिणी ॥

मा त्वं रुद विशालाक्षि पुनरेव पतिस्तव

prasādāddevadevasya ucchvāsyati śivasya tu ||

etāṃ vācaṃ ratiḥ śrutvā tataḥ svasthā babhūva ha

||22||

प्रसादाद्देवदेवस्य उच्छ्वास्यति शिवस्य तु ॥

एतां वाचं रतिः श्रुत्वा ततः स्वस्था बभूव ह

tato devāḥ śivaṃ natvā prārthayāmāsurīśvari ||

kalatrasaṃgrahaṃ deva kuru kāryārthasaṃgrahe

||23||

ततो देवाः शिवं नत्वा प्रार्थयामासुरीश्वरि ॥

कलत्रसंग्रहं देव कुरु कार्यार्थसंग्रहे

eṣa kāmastvayā dagdhaḥ krodhena mahatā svayam ||

vinā tena vibho naṣṭā sṛṣṭirvai dharaṇītale

||24||

एष कामस्त्वया दग्धः क्रोधेन महता स्वयम् ॥

विना तेन विभो नष्टा सृष्टिर्वै धरणीतले

bhagavānuvāca

eṣa kāmo mayā dagdhaḥ krodhena surasattamāḥ ||

tasmādanaṃga evaiṣa prajāsu pracariṣyati ||

tadvīryastatprabhāvaśca vinā dehaṃ bhaviṣyati

||25||

एष कामो मया दग्धः क्रोधेन सुरसत्तमाः ॥

तस्मादनंग एवैष प्रजासु प्रचरिष्यति ॥

तद्वीर्यस्तत्प्रभावश्च विना देहं भविष्यति

devā ūcuḥ

bhagavankuru pūrvaṃ tvaṃ saṃsmarasva ratīśvaram ||

hitāya sarva lokānāṃ yathā naḥ pratyayo bhavet

||26||

भगवन्कुरु पूर्वं त्वं संस्मरस्व रतीश्वरम् ॥

हिताय सर्व लोकानां यथा नः प्रत्ययो भवेत्

tataḥ sa smṛtavānkāmaṃ svayaṃ devo maheśvaraḥ ||

tatastacchāśvataṃ liṃgaṃ samuttasthau mahītale

||27||

ततः स स्मृतवान्कामं स्वयं देवो महेश्वरः ॥

ततस्तच्छाश्वतं लिंगं समुत्तस्थौ महीतले

kṛtasmaraḥ punastatra anaṃgo balavāṃstathā ||

tenoḍhā śailajā tena śaṃkareṇa mahātmanā

||28||

कृतस्मरः पुनस्तत्र अनंगो बलवांस्तथा ॥

तेनोढा शैलजा तेन शंकरेण महात्मना

jātaḥ skandaḥ suraśreṣṭhastārako yena sūditaḥ ||

patitenaiva liṃgena yasmāccaiva kṛtasmaraḥ

||29||

जातः स्कन्दः सुरश्रेष्ठस्तारको येन सूदितः ॥

पतितेनैव लिंगेन यस्माच्चैव कृतस्मरः

tasmātkṛtasmaro loke kīrtyate sa mahītale ||

taṃ dṛṣṭvā na jaḍo nāṃdho nāsukhī na ca durbhagaḥ ||

jāyate tu kadā martyo na daridro na rogavān

||30||

तस्मात्कृतस्मरो लोके कीर्त्यते स महीतले ॥

तं दृष्ट्वा न जडो नांधो नासुखी न च दुर्भगः ॥

जायते तु कदा मर्त्यो न दरिद्रो न रोगवान्

evaṃ te sarvamākhyātaṃ yanmāṃ tvaṃ paripṛcchasi ||

dagdho yathā smaraḥ pūrvaṃ punarvīryānvitaḥ sthitaḥ

||31||

एवं ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥

दग्धो यथा स्मरः पूर्वं पुनर्वीर्यान्वितः स्थितः

īśvara uvāca

tatraiva saṃsthitaṃ kuṇḍaṃ dakṣiṇena kṛtasmarāt ||

kāmakuṃḍeti vai nāma yatrodbhūtaḥ punaḥ smaraḥ

||32||

तत्रैव संस्थितं कुण्डं दक्षिणेन कृतस्मरात् ॥

कामकुंडेति वै नाम यत्रोद्भूतः पुनः स्मरः

anaṃgarūpī devyatra snānādvai rūpavānbhavet ||

ikṣavastatra vai deyāḥ suvarṇaṃ gāstathaiva ca ||

vastrāṇi caiva vidhivadbrāhmaṇe vedapārage

||33||

अनंगरूपी देव्यत्र स्नानाद्वै रूपवान्भवेत् ॥

इक्षवस्तत्र वै देयाः सुवर्णं गास्तथैव च ॥

वस्त्राणि चैव विधिवद्ब्राह्मणे वेदपारगे

iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṃḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye kāmakuṇḍamāhātmyavarṇanaṃnāma dviśatatamo'dhyāyaḥ || 200 ||