prabhāsakṣetramāhātmye'rghyeśvaramāhātmyavarṇanam
īśvara uvāca
tato gacchenmahāliṃgamarghyeśvaramiti śrutam ||
uttare tu viśālākṣyā nātidūre vyavasthitam
||1||ततो गच्छेन्महालिंगमर्घ्येश्वरमिति श्रुतम् ॥
उत्तरे तु विशालाक्ष्या नातिदूरे व्यवस्थितम्
liṃgaṃ mahāprabhāvaṃ hi suragandharvapūjitam ||
yadā devī samāyātā vaḍavānaladhāriṇī
||2||लिंगं महाप्रभावं हि सुरगन्धर्वपूजितम् ॥
यदा देवी समायाता वडवानलधारिणी
prabhāsakṣetramāsādya dṛṣṭvā tatra mahodadhim ||
arghyaṃ dattavatī tatra vidhinā tanmahodadheḥ
||3||प्रभासक्षेत्रमासाद्य दृष्ट्वा तत्र महोदधिम् ॥
अर्घ्यं दत्तवती तत्र विधिना तन्महोदधेः
pratiṣṭhāpya mahalliṃgaṃ saṃpūjya vidhinā tataḥ ||
praviveśātha deveśi snānārthaṃ ca mahodadhau
||4||प्रतिष्ठाप्य महल्लिंगं संपूज्य विधिना ततः ॥
प्रविवेशाथ देवेशि स्नानार्थं च महोदधौ
yasmādarghyaṃ purā dattvā paścādīśaḥ pratiṣṭhitaḥ ||
tenārghyeśeti vikhyātaṃ liṃgaṃ pāpapraṇāśanam
||5||यस्मादर्घ्यं पुरा दत्त्वा पश्चादीशः प्रतिष्ठितः ॥
तेनार्घ्येशेति विख्यातं लिंगं पापप्रणाशनम्
paṃcāmṛtena saṃsnāpya vidhinā yastamarcayet ||
saptajanmāni deveśi sa vidyāmadhigacchati ||
samyakchāstrapravaktā ca sarvasaṃdehavittamaḥ
||6||पंचामृतेन संस्नाप्य विधिना यस्तमर्चयेत् ॥
सप्तजन्मानि देवेशि स विद्यामधिगच्छति ॥
सम्यक्छास्त्रप्रवक्ता च सर्वसंदेहवित्तमः
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye'rghyeśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma ṣaṭṣaṣṭitamo'dhyāyaḥ || 66 ||