raivaṃtakarājabhaṭṭārakamāhātmyavarṇanam
īśvara uvāca
tato gacchenmahādevi rājabhaṭṭārakaṃ param ||
raivantakaṃ sūryaputramaśvārūḍhaṃ mahābalam
||1||ततो गच्छेन्महादेवि राजभट्टारकं परम् ॥
रैवन्तकं सूर्यपुत्रमश्वारूढं महाबलम्
saṃsthitaṃ kṣetramadhye tu sāvitryā nairṛte priye ||
taṃ dṛṣṭvā mānavo devi sarvāpadbhyo vimucyate
||2||संस्थितं क्षेत्रमध्ये तु सावित्र्या नैर्ऋते प्रिये ॥
तं दृष्ट्वा मानवो देवि सर्वापद्भ्यो विमुच्यते
ravivāreṇa saptamyāṃ yastaṃ pūjayate naraḥ ||
tasyā'nvaye'pi no devi daridrī jāyate naraḥ
||3||रविवारेण सप्तम्यां यस्तं पूजयते नरः ॥
तस्याऽन्वयेऽपि नो देवि दरिद्री जायते नरः
tasmātsarvaprayatnena tamevārādhayenmanāk ||
nirvighnaṃ kṣetravāsārthaṃ rājā vā'śvavivṛddhaye
||4||तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तमेवाराधयेन्मनाक् ॥
निर्विघ्नं क्षेत्रवासार्थं राजा वाऽश्वविवृद्धये
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye raivaṃtakarājabhaṭṭārakamāhātmyavarṇanaṃnāma ṣaṣṭyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 160 ||