tato gacchenmahādevi rāmeśvaramanuttamam
īśvara uvāca
tato gacchenmahādevi rāmeśvaramanuttamam ||
jāmadagnyena rāmeṇa svayaṃ tatra pratiṣṭhitam
||1||ततो गच्छेन्महादेवि रामेश्वरमनुत्तमम् ॥
जामदग्न्येन रामेण स्वयं तत्र प्रतिष्ठितम्
gopīśvarācca vāyavye dhanuṣāṃ triṃśake'ntare ||
sthitaṃ mahāprabhāvaṃ hi liṃgaṃ pātakanāśanam
||2||गोपीश्वराच्च वायव्ये धनुषां त्रिंशकेऽन्तरे ॥
स्थितं महाप्रभावं हि लिंगं पातकनाशनम्
yadā rāmeṇa deveśi jamadagnisutena vai ||
kṛto mātṛvadho ghoraḥ piturājñānuvartinā
||3||यदा रामेण देवेशि जमदग्निसुतेन वै ॥
कृतो मातृवधो घोरः पितुराज्ञानुवर्तिना
tadā manasi saṃtāpaṃ kṛtvā nirvedamāgataḥ ||
tataḥ prasannatāṃ yāto jamadagnirmahātapāḥ
||4||तदा मनसि संतापं कृत्वा निर्वेदमागतः ॥
ततः प्रसन्नतां यातो जमदग्निर्महातपाः
dadau varaṃ tatastuṣṭo reṇukāyāśca jīvitam ||
evaṃ yadyapi sā tatra jīvitā varavarṇinī
||5||ददौ वरं ततस्तुष्टो रेणुकायाश्च जीवितम् ॥
एवं यद्यपि सा तत्र जीविता वरवर्णिनी
tathāpi saghṛṇo devi jāmadagnyo mahāprabhaḥ ||
prabhāsaṃ kṣetramāsādya tapaścakre tato'dbhutam
||6||तथापि सघृणो देवि जामदग्न्यो महाप्रभः ॥
प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपश्चक्रे ततोऽद्भुतम्
pratiṣṭhāpya mahādevaṃ śaṃkaraṃ lokaśaṃkaram ||
divyaṃ varṣaśataṃ sāgraṃ tatastuṣṭo maheśvaraḥ
||7||प्रतिष्ठाप्य महादेवं शंकरं लोकशंकरम् ॥
दिव्यं वर्षशतं साग्रं ततस्तुष्टो महेश्वरः
dadau tasyepsitaṃ sarvaṃ svayaṃ tatraiva saṃsthitaḥ ||
tataḥ kṛtārthatāṃ prāpto jāmadagnyo mahāṛṣiḥ
||8||ददौ तस्येप्सितं सर्वं स्वयं तत्रैव संस्थितः ॥
ततः कृतार्थतां प्राप्तो जामदग्न्यो महाऋषिः
triḥsaptakṛtvaḥ pṛthivīṃ jitvā hatvā ca kṣatriyān ||
kṛtvā paṃcanadaṃ tatra kurukṣetre mahāmanāḥ
||9||त्रिःसप्तकृत्वः पृथिवीं जित्वा हत्वा च क्षत्रियान् ॥
कृत्वा पंचनदं तत्र कुरुक्षेत्रे महामनाः
raktaiḥ saṃpūrṇatāṃ nītvā kṣatriyāṇāṃ varānane ||
ānṛṇyaṃ samanu prāptaḥ pitṝṇāṃ yo mahābalaḥ
||10||रक्तैः संपूर्णतां नीत्वा क्षत्रियाणां वरानने ॥
आनृण्यं समनु प्राप्तः पितॄणां यो महाबलः
evaṃ kṣattrāntakaṃ kṛtvā dattvā vipreṣu medinīm ||
kṛtārthatāmanuprāptastrailokye khyātapauruṣaḥ
||11||एवं क्षत्त्रान्तकं कृत्वा दत्त्वा विप्रेषु मेदिनीम् ॥
कृतार्थतामनुप्राप्तस्त्रैलोक्ये ख्यातपौरुषः
tena tatsthāpitaṃ liṃgaṃ kṣetre prābhāsike śubhe ||
yastaṃ pūjayate bhaktyā pāpayukto'pi mānavaḥ ||
sa muktaḥ pātakaiḥ sarvairyāti lokamumāpateḥ
||12||तेन तत्स्थापितं लिंगं क्षेत्रे प्राभासिके शुभे ॥
यस्तं पूजयते भक्त्या पापयुक्तोऽपि मानवः ॥
स मुक्तः पातकैः सर्वैर्याति लोकमुमापतेः
jyeṣṭhakṛṣṇacaturdaśyāṃ jāgṛyāttatra yo naraḥ ||
so'śvamedhaphalaṃ prāpya modate divi devavat
||13||ज्येष्ठकृष्णचतुर्दश्यां जागृयात्तत्र यो नरः ॥
सोऽश्वमेधफलं प्राप्य मोदते दिवि देववत्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye jāmadagnyeśvaramāhātmyavarṇanaṃ- nāmaikaviṃśatyuttaraśatatamo'dhyāyaḥ || 121 ||