kumāreśvaramāhātmyavarṇanam
īśvara uvāca
tato gacchenmahādevi kumāreśvaramuttamam ||
mārkaṇḍeśvarato devi dakṣiṇe nātidūrataḥ ||
dhanurviṃśatibhistatra sthitaṃ svāmipratiṣṭhitam
||1||ततो गच्छेन्महादेवि कुमारेश्वरमुत्तमम् ॥
मार्कण्डेश्वरतो देवि दक्षिणे नातिदूरतः ॥
धनुर्विंशतिभिस्तत्र स्थितं स्वामिप्रतिष्ठितम्
tataḥ kṛtvā tapo ghoraṃ kārttikeyena bhābhini ||
paradārāpahārotthapāpānāṃ nāśahetave
||2||ततः कृत्वा तपो घोरं कार्त्तिकेयेन भाभिनि ॥
परदारापहारोत्थपापानां नाशहेतवे
liṃgaṃ sthāpitavāṃstatra sa muktaḥ kilviṣāttataḥ ||
vairāgyādyauvanaṃ tyaktvā kaumāraṃ punarādade
||3||लिंगं स्थापितवांस्तत्र स मुक्तः किल्विषात्ततः ॥
वैराग्याद्यौवनं त्यक्त्वा कौमारं पुनराददे
pitṝnhatvā sumālī ca tamārādhitavānpurā ||
so'pi mukto'bhavaddevi pāpātpitṛvadhodbhavāt
||4||पितॄन्हत्वा सुमाली च तमाराधितवान्पुरा ॥
सोऽपि मुक्तोऽभवद्देवि पापात्पितृवधोद्भवात्
kumāreśvaranāmaitatpūjitaṃ vai surāsuraiḥ ||
tasyāgrataḥ kumārasya kūpastiṣṭhati bhāmini
||5||कुमारेश्वरनामैतत्पूजितं वै सुरासुरैः ॥
तस्याग्रतः कुमारस्य कूपस्तिष्ठति भामिनि
tatra snātvā pūjayedyaḥ śūlinaṃ svāmipūjitam ||
sa muktaḥ pātakaiḥ sarvairgacchetsvāmipuraṃ mahat
||6||तत्र स्नात्वा पूजयेद्यः शूलिनं स्वामिपूजितम् ॥
स मुक्तः पातकैः सर्वैर्गच्छेत्स्वामिपुरं महत्
śātakauṃbhamayaṃ yastu tāmracūḍaṃ dvijātaye ||
dadyātsvāminamuddiśya sa tu yātrāphalaṃ labhet
||7||शातकौंभमयं यस्तु ताम्रचूडं द्विजातये ॥
दद्यात्स्वामिनमुद्दिश्य स तु यात्राफलं लभेत्
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsa kṣetramāhātmye kumāreśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma pañcadaśottaradviśatatamo'dhyāyaḥ || 215 ||