tato gacchenmahādevi parṇādityaṃ sureśvaram
īśvara uvāca
tato gacchenmahādevi parṇādityaṃ sureśvaram ||
prācīsarasvatīkūle taṭe cottarataḥ sthitam
||1||ततो गच्छेन्महादेवि पर्णादित्यं सुरेश्वरम् ॥
प्राचीसरस्वतीकूले तटे चोत्तरतः स्थितम्
purā tretāyuge devi parṇādonāma vai dvijaḥ ||
prabhāsaṃ kṣetramāsādya tapastepe sudāruṇam ||
ārādhayāmāsa raviṃ bhaktyā paramayā yutaḥ
||2||पुरा त्रेतायुगे देवि पर्णादोनाम वै द्विजः ॥
प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् ॥
आराधयामास रविं भक्त्या परमया युतः
tarpayitvā tataḥ sūryaṃ dhūpamālyavilepanaiḥ ||
vedoktaiḥ stavanaiḥ sūktairdivārātraṃ samāhitaḥ
||3||तर्पयित्वा ततः सूर्यं धूपमाल्यविलेपनैः ॥
वेदोक्तैः स्तवनैः सूक्तैर्दिवारात्रं समाहितः
evaṃ ca dhyāyatastasya kālena mahatā tataḥ ||
tutoṣa bhagavānsūryo vākyametaduvāca ha
||4||एवं च ध्यायतस्तस्य कालेन महता ततः ॥
तुतोष भगवान्सूर्यो वाक्यमेतदुवाच ह
parituṣṭo'smi viprendra tapasānena suvrata ||
varaṃ varaya bhadraṃ te nityaṃ yanmanasepsitam
||5||परितुष्टोऽस्मि विप्रेन्द्र तपसानेन सुव्रत ॥
वरं वरय भद्रं ते नित्यं यन्मनसेप्सितम्
brāhmaṇa uvāca
eṣa eva varaḥ kāmo yattuṣṭo bhagavānsvayam ||
darśanaṃ tava deveśa svapneṣvapi ca durllabham
||6||एष एव वरः कामो यत्तुष्टो भगवान्स्वयम् ॥
दर्शनं तव देवेश स्वप्नेष्वपि च दुर्ल्लभम्
avaśyaṃ yadi dātavyo varo mama divākara ||
atra saṃnihato deva sadā tvaṃ bhava bhāskara
||7||अवश्यं यदि दातव्यो वरो मम दिवाकर ॥
अत्र संनिहतो देव सदा त्वं भव भास्कर
tava prasādātte yāṃtu tava lokaṃ divā kara ||
evaṃ bhaviṣyatītyuktvā hyantardhānaṃ gato raviḥ
||8||तव प्रसादात्ते यांतु तव लोकं दिवा कर ॥
एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यन्तर्धानं गतो रविः
parṇādo'pi sthitastatra tasyārādhanatatparaḥ ||
tatra bhādrapade māse ṣaṣṭhyāṃ snānaṃ samācaret ||
parṇādityaṃ tataḥ paśyenna sa duḥkhamavāpnuyāt
||9||पर्णादोऽपि स्थितस्तत्र तस्याराधनतत्परः ॥
तत्र भाद्रपदे मासे षष्ठ्यां स्नानं समाचरेत् ॥
पर्णादित्यं ततः पश्येन्न स दुःखमवाप्नुयात्
gośatasya prayāge tu samyagdattasya yatphalam ||
tatphalaṃ labhate martyaḥ parṇādityasya darśanāt
||10||गोशतस्य प्रयागे तु सम्यग्दत्तस्य यत्फलम् ॥
तत्फलं लभते मर्त्यः पर्णादित्यस्य दर्शनात्
ye sevaṃte mahākuṣṭhaṃ pāṃgulyaṃ ca vivarcikāḥ ||
parṇādityaṃ na jānaṃti nūnaṃ te maṃdabuddhayaḥ
||11||ये सेवंते महाकुष्ठं पांगुल्यं च विवर्चिकाः ॥
पर्णादित्यं न जानंति नूनं ते मंदबुद्धयः
iti śrīskānde mahapurāṇa ekāśīti sāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṃḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye parṇādityamāhātmyavarṇanaṃnāmaikonaṣaṣṭyuttaradviśatatamo'dhyāyaḥ || 259 ||