मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 339

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 339

tato gacchenmahādevi kūpaṃ trailokyaviśrutam

īśvara uvāca

tato gacchenmahādevi kūpaṃ trailokyaviśrutam ||

devikāyāstaṭe ramye huṃkāreṇaiva pūryate

||1||

ततो गच्छेन्महादेवि कूपं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥

देविकायास्तटे रम्ये हुंकारेणैव पूर्यते

tato'dhastātpunaryāti salilaṃ tatra bhāmini ||

taṇḍīnāma purā prokto devikātaṭamāsthitaḥ

||2||

ततोऽधस्तात्पुनर्याति सलिलं तत्र भामिनि ॥

तण्डीनाम पुरा प्रोक्तो देविकातटमास्थितः

tapastepe mahādevi śivabhaktiparāyaṇaḥ ||

tasyaivaṃ tapyamānasya tasmindeśe varānane

||3||

तपस्तेपे महादेवि शिवभक्तिपरायणः ॥

तस्यैवं तप्यमानस्य तस्मिन्देशे वरानने

ājagāma mṛgo vṛddhastaṃ deśamandha dṛkpriye ||

sa papāta mahāgarte agādhe jalavarjite

||4||

आजगाम मृगो वृद्धस्तं देशमन्ध दृक्प्रिये ॥

स पपात महागर्ते अगाधे जलवर्जिते

taṃ dṛṣṭvā kṛpayāviṣṭaḥ sa munirmaunamāsthitaḥ ||

huṃkāraṃ kurute tatra bhūyobhūyaśca bhāmini

||5||

तं दृष्ट्वा कृपयाविष्टः स मुनिर्मौनमास्थितः ॥

हुंकारं कुरुते तत्र भूयोभूयश्च भामिनि

atha huṃkāraśabdena tasya gartaḥ prapūritaḥ ||

tato mṛgo viniṣkrāṃtaḥ kṛcchreṇa salilātpriye

||6||

अथ हुंकारशब्देन तस्य गर्तः प्रपूरितः ॥

ततो मृगो विनिष्क्रांतः कृच्छ्रेण सलिलात्प्रिये

mānuṣaṃ rūpamāśritya tamṛṣiṃ paryapṛcchata ||

vismayaṃ paramaṃ gatvā kāmyadaṃ karmaṇaḥ phalam

||7||

मानुषं रूपमाश्रित्य तमृषिं पर्यपृच्छत ॥

विस्मयं परमं गत्वा काम्यदं कर्मणः फलम्

mṛgatve patitaścātra naro bhūtvā vinirgataḥ ||

so'bravīttasya māhātmyaṃ salilasya dvijottamaḥ

||8||

मृगत्वे पतितश्चात्र नरो भूत्वा विनिर्गतः ॥

सोऽब्रवीत्तस्य माहात्म्यं सलिलस्य द्विजोत्तमः

ato'haṃ naratāṃ prāpto nānyadastīha kāraṇam ||

tatastatsalilaṃ bhūyaḥ praviṣṭaṃ dharaṇītale

||9||

अतोऽहं नरतां प्राप्तो नान्यदस्तीह कारणम् ॥

ततस्तत्सलिलं भूयः प्रविष्टं धरणीतले

tato huṃkṛtavānbhūyaḥ sa ṛṣiḥ kautukānvitaḥ ||

āpūritaḥ punaḥ kūpaḥ salilena purā yathā

||10||

ततो हुंकृतवान्भूयः स ऋषिः कौतुकान्वितः ॥

आपूरितः पुनः कूपः सलिलेन पुरा यथा

tataḥ sa kṛtavānsnānaṃ tathā ca pitṛtarpaṇam ||

matvā tīrthavaraṃ tatra tataḥ prāptaḥ parāṃ gatim

||11||

ततः स कृतवान्स्नानं तथा च पितृतर्पणम् ॥

मत्वा तीर्थवरं तत्र ततः प्राप्तः परां गतिम्

adyāpi huṃkṛte tasminsalilaughaḥ pravartate ||

tatra gatvā naro bhaktyā api pāparato'pi yaḥ

||12||

अद्यापि हुंकृते तस्मिन्सलिलौघः प्रवर्तते ॥

तत्र गत्वा नरो भक्त्या अपि पापरतोऽपि यः

na mānuṣyaṃ punarjanma prāpnoti jagatītale ||

tatra snātvā śucirbhūtvā yaḥ śrāddhaṃ kurute naraḥ

||13||

न मानुष्यं पुनर्जन्म प्राप्नोति जगतीतले ॥

तत्र स्नात्वा शुचिर्भूत्वा यः श्राद्धं कुरुते नरः

mucyate sarvapāpebhyaḥ pitṛloke mahīyate ||

kulāni tārayetsapta atītā'nāgatāni ca

||14||

मुच्यते सर्वपापेभ्यः पितृलोके महीयते ॥

कुलानि तारयेत्सप्त अतीताऽनागतानि च

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṃḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye devikāmāhātmye huṃkārakūpamāhātmyavarṇanaṃnāmaikonacatvāriṃśaduttaratriśatatamo'dhyāyaḥ || 339 ||