śaṅkaranāthamāhātmyavarṇanam
īśvara uvāca. ||
tato gacchenmahādevi liṃgaṃ trailokyaviśrutam ||
tatra śaṃkaranātheti prasiddhaṃ pāpanāśanam
||1||ईश्वर उवाच. ॥
ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं त्रैलोक्यविश्रुतम् ॥
तत्र शंकरनाथेति प्रसिद्धं पापनाशनम्
sthāpitaṃ bhānunā devi kṛtvā tatra mahattapaḥ ||
tamarcayitvā deveśaṃ sopavāso maheśvaram
||2||स्थापितं भानुना देवि कृत्वा तत्र महत्तपः ॥
तमर्चयित्वा देवेशं सोपवासो महेश्वरम्
brāhmaṇānbhojayettatra śrāddhaṃ kuryājjitendriyaḥ ||
śaktyā hiraṇyaṃ vāsāṃsi vipre dadyātsamāhitaḥ ||
sa yāti paramaṃ sthānaṃ nātra kāryā vicāraṇā
||3||ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र श्राद्धं कुर्याज्जितेन्द्रियः ॥
शक्त्या हिरण्यं वासांसि विप्रे दद्यात्समाहितः ॥
स याति परमं स्थानं नात्र कार्या विचारणा
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye śaṅkaranāthamāhātmyavarṇanaṃnāma dvipañcāśaduttaradviśatatamo'dhyāyaḥ || 252 ||