मुख्यं गम्यताम्

Try searching

Quick links

Crawlable search page

Skandapurāṇam — Prabhāsakṣetramāhātmyam, adhyāya 353

3
Prabhāsakhaṇḍaḥ · Prabhāsakṣetramāhātmyam · 353

karddamālamāhātmyavarṇanam

īśvara uvāca

tato gacchenmahādevi kardamālamanuttamam ||

tīrthaṃ trailokyavikhyātaṃ sarvapātakanāśanam

||1||

ततो गच्छेन्महादेवि कर्दमालमनुत्तमम् ॥

तीर्थं त्रैलोक्यविख्यातं सर्वपातकनाशनम्

tasminnekārṇave ghore naṣṭe sthāvarajaṃgame ||

candrārkatapane naṣṭe jyotiṣi pralayaṃ gate

||2||

तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे ॥

चन्द्रार्कतपने नष्टे ज्योतिषि प्रलयं गते

rasātalagatāmurvīṃ dṛṣṭvā devo janārdanaḥ ||

vārāhaṃ rūpamāsthāya daṃṣṭrāgreṇa varānane ||

utkṣipya dharaṇīṃ mūrdhnā svasthāne saṃnyaveśayat

||3||

रसातलगतामुर्वीं दृष्ट्वा देवो जनार्दनः ॥

वाराहं रूपमास्थाय दंष्ट्राग्रेण वरानने ॥

उत्क्षिप्य धरणीं मूर्ध्ना स्वस्थाने संन्यवेशयत्

uddhṛtya bhagavānviṣṇurvākyametaduvāca ha

||4||

उद्धृत्य भगवान्विष्णुर्वाक्यमेतदुवाच ह

atra sthāne sthitenaiva mayā tvaṃ devi coddhṛtā ||

mamātra niyataṃ vāsaḥ sadaivāyaṃ bhaviṣyati

||5||

अत्र स्थाने स्थितेनैव मया त्वं देवि चोद्धृता ॥

ममात्र नियतं वासः सदैवायं भविष्यति

ye pitṝṃstarpayiṣyaṃti kardamāle varānane ||

ākalpaṃ tarpitāstena bhaviṣyaṃti na saṃśayaḥ

||6||

ये पितॄंस्तर्पयिष्यंति कर्दमाले वरानने ॥

आकल्पं तर्पितास्तेन भविष्यंति न संशयः

tatra śrāddhaṃ kariṣyaṃti śākairmūlaphalena vā ||

bhaviṣyati kṛtaṃ śrāddhaṃ sarvatīrtheṣu vai śubhe

||7||

तत्र श्राद्धं करिष्यंति शाकैर्मूलफलेन वा ॥

भविष्यति कृतं श्राद्धं सर्वतीर्थेषु वै शुभे

atra tīrthe naraḥ snātvā yo māṃ paśyati mānavaḥ ||

api kīṭapataṃgā ye nidhanaṃ yāṃti mānavāḥ ||

te mṛtāstri divaṃ yānti sukṛtena yathā dvijāḥ

||8||

अत्र तीर्थे नरः स्नात्वा यो मां पश्यति मानवः ॥

अपि कीटपतंगा ये निधनं यांति मानवाः ॥

ते मृतास्त्रि दिवं यान्ति सुकृतेन यथा द्विजाः

tato dvīpeṣu jāyante dhanāḍhyāścottame kule ||

daṃṣṭrābhedena yattoyaṃ nirgataṃ te śarīrataḥ

||9||

ततो द्वीपेषु जायन्ते धनाढ्याश्चोत्तमे कुले ॥

दंष्ट्राभेदेन यत्तोयं निर्गतं ते शरीरतः

tatra snātvā naro devi tiryagyonau na jāyate

||10||

तत्र स्नात्वा नरो देवि तिर्यग्योनौ न जायते

īśvara uvāca

śṛṇu devi yathāvṛttamāścaryaṃ tatra vai purā ||

mṛgayūthaṃ susantrastaṃ lubdhakaiḥ paripīḍitam ||

praviṣṭaṃ kardamāle tu sadyo mānuṣatāṃ gatam

||11||

शृणु देवि यथावृत्तमाश्चर्यं तत्र वै पुरा ॥

मृगयूथं सुसन्त्रस्तं लुब्धकैः परिपीडितम् ॥

प्रविष्टं कर्दमाले तु सद्यो मानुषतां गतम्

atha te lubdhakā dṛṣṭvā vismayotphullalocanāḥ ||

apṛcchaṃta ca saṃbhrātāstānmartyānvaravarṇini

||12||

अथ ते लुब्धका दृष्ट्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः ॥

अपृच्छंत च संभ्रातास्तान्मर्त्यान्वरवर्णिनि

mṛgayūthamanuprāptaṃ kena mārgeṇa nirgatam ||

athocuste vayaṃ prāptā mānuṣaṃ mṛgarūpiṇaḥ

||13||

मृगयूथमनुप्राप्तं केन मार्गेण निर्गतम् ॥

अथोचुस्ते वयं प्राप्ता मानुषं मृगरूपिणः

etattīrthaprabhāvo'yaṃ na vidmo hyātma kāraṇam ||

tataste lubdhakāstyaktvā dhanūṃṣi saśarāṇi ca ||

tatra snātvā mahābhāge muktāśca sarvapātakaiḥ

||14||

एतत्तीर्थप्रभावोऽयं न विद्मो ह्यात्म कारणम् ॥

ततस्ते लुब्धकास्त्यक्त्वा धनूंषि सशराणि च ॥

तत्र स्नात्वा महाभागे मुक्ताश्च सर्वपातकैः

pārvatyuvāca

bhagavanvistaraṃ brūhi kardamālamahodayam ||

utpattiṃ ca vidhānaṃ ca kṣetrasīmādikaṃ kramāt

||15||

भगवन्विस्तरं ब्रूहि कर्दमालमहोदयम् ॥

उत्पत्तिं च विधानं च क्षेत्रसीमादिकं क्रमात्

īśvara uvāca

śṛṇu devi rahasyaṃ tu karda mālasamudbhavam ||

gūḍhaṃ brahmarṣisarvasvaṃ na deyaṃ kasyacittvayā

||16||

शृणु देवि रहस्यं तु कर्द मालसमुद्भवम् ॥

गूढं ब्रह्मर्षिसर्वस्वं न देयं कस्यचित्त्वया

pūrvamekārṇave ghore naṣṭe sthāvarajaṃgame ||

candrārkapavane naṣṭe jyotiṣi pralayaṃ gate

||17||

पूर्वमेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे ॥

चन्द्रार्कपवने नष्टे ज्योतिषि प्रलयं गते

ekārṇavaṃ jagadidaṃ brahmāpaśyadaśeṣataḥ ||

tasminvasumatī magnā pātālatalamāgatā

||18||

एकार्णवं जगदिदं ब्रह्मापश्यदशेषतः ॥

तस्मिन्वसुमती मग्ना पातालतलमागता

tato yajñavarāho'sau kṛtvā yajñamayaṃ vapuḥ ||

uddadhāra mahīṃ kṛtsnāṃ daṃṣṭrāgreṇa varānane

||19||

ततो यज्ञवराहोऽसौ कृत्वा यज्ञमयं वपुः ॥

उद्दधार महीं कृत्स्नां दंष्ट्राग्रेण वरानने

īśvara uvāca

vedapādo yūpadaṃṣṭraḥ kratudaṃtaḥsrucīmukhaḥ ||

agnijihvo darbharomā brahmaśīrṣā mahātapāḥ

||20||

वेदपादो यूपदंष्ट्रः क्रतुदंतःस्रुचीमुखः ॥

अग्निजिह्वो दर्भरोमा ब्रह्मशीर्षा महातपाः

īśvara uvāca

ahorātrekṣaṇaparo vedāṃgaśrutibhūṣaṇaḥ ||

ājyanāsaḥ sruvatuṇḍaḥ sāmaghoṣasvano mahān

||21||

अहोरात्रेक्षणपरो वेदांगश्रुतिभूषणः ॥

आज्यनासः स्रुवतुण्डः सामघोषस्वनो महान्

prāgvaṃśakāyo dyutimānmātrādīkṣābhirāvṛtaḥ ||

dakṣiṇā hṛdayo yogī mahāsatramaho mahān

||22||

प्राग्वंशकायो द्युतिमान्मात्रादीक्षाभिरावृतः ॥

दक्षिणा हृदयो योगी महासत्रमहो महान्

upākarmoṣṭharucakaḥ pravargyāvartabhūṣaṇaḥ ||

nānācchandogatipatho brahmoktakramavikramaḥ

||23||

उपाकर्मोष्ठरुचकः प्रवर्ग्यावर्तभूषणः ॥

नानाच्छन्दोगतिपथो ब्रह्मोक्तक्रमविक्रमः

bhūtvā yajñavarāho'sāvuddadhāra mahīṃ tataḥ ||

tasyoddhṛtavataḥ pṛthvīṃ daṃṣṭrāgraṃ nirgataṃ bahiḥ

||24||

भूत्वा यज्ञवराहोऽसावुद्दधार महीं ततः ॥

तस्योद्धृतवतः पृथ्वीं दंष्ट्राग्रं निर्गतं बहिः

tasminprābhāsike kṣetre karddamena vilepitam ||

taddaṃṣṭrāgraṃ yato devi karddamālaṃ tataḥ smṛtam

||25||

तस्मिन्प्राभासिके क्षेत्रे कर्द्दमेन विलेपितम् ॥

तद्दंष्ट्राग्रं यतो देवि कर्द्दमालं ततः स्मृतम्

daṇḍodbhedaṃ mahākuṇḍaṃ yatra daṃṣṭrā susaṃsthitā ||

taddaṃṣṭrayoddhṛtaṃ toyaṃ koṭigaṃgābhiṣekavat

||26||

दण्डोद्भेदं महाकुण्डं यत्र दंष्ट्रा सुसंस्थिता ॥

तद्दंष्ट्रयोद्धृतं तोयं कोटिगंगाभिषेकवत्

tatra gavyūti mātraṃ tu viṣṇukṣetraṃ sanātanam ||

deśāṃtaraṃ gatā ye ca daṇḍodbhede mriyaṃti vai ||

yāvatkalpasahasrāṇi viṣṇulokaṃ vrajaṃti te

||27||

तत्र गव्यूति मात्रं तु विष्णुक्षेत्रं सनातनम् ॥

देशांतरं गता ये च दण्डोद्भेदे म्रियंति वै ॥

यावत्कल्पसहस्राणि विष्णुलोकं व्रजंति ते

yastu paśyenmahādevi kardamāle tu sūkaram ||

koṭihiṃsāyuto vāpi sa prāpsyati parāṃ gatim

||28||

यस्तु पश्येन्महादेवि कर्दमाले तु सूकरम् ॥

कोटिहिंसायुतो वापि स प्राप्स्यति परां गतिम्

daśajanmakṛtaṃ pāpaṃ naśyettaddarśanātpriye ||

janmāntarasahasreṣu yatkṛtaṃ pāpasaṃcayam

||29||

दशजन्मकृतं पापं नश्येत्तद्दर्शनात्प्रिये ॥

जन्मान्तरसहस्रेषु यत्कृतं पापसंचयम्

kardamāle tu vārāhaṃ dṛṣṭvā tannāśameṣyati ||

hemakoṭisahasrāṇi gavāṃ koṭiśatāni ca

||30||

कर्दमाले तु वाराहं दृष्ट्वा तन्नाशमेष्यति ॥

हेमकोटिसहस्राणि गवां कोटिशतानि च

dattvā yallabhate puṇyaṃ sakṛdvārāhadarśanāt ||

kalau yuge mahāraudre prāṇināṃ ca bhayāvahe ||

nānyatra jāyate muktirmuktvā kṣetraṃ tu saukaram

||31||

दत्त्वा यल्लभते पुण्यं सकृद्वाराहदर्शनात् ॥

कलौ युगे महारौद्रे प्राणिनां च भयावहे ॥

नान्यत्र जायते मुक्तिर्मुक्त्वा क्षेत्रं तु सौकरम्

etatsārataraṃ devi proktamuddeśatastava ||

karddamālasya māhātmyaṃ sarvapātakanāśanam

||32||

एतत्सारतरं देवि प्रोक्तमुद्देशतस्तव ॥

कर्द्दमालस्य माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsa khaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye karddamālamāhātmyavarṇanaṃnāma tripañcāśaduttaratriśatatamo'dhyāyaḥ || 353 ||