nārāyaṇagṛhamāhātmyavarṇanam
īśvara uvāca
tato gacchenmahādevi nārāyaṇagṛhaṃ param ||
goṣpadāddakṣiṇe bhāge sāgarasya taṭe śubhe
||1||ततो गच्छेन्महादेवि नारायणगृहं परम् ॥
गोष्पदाद्दक्षिणे भागे सागरस्य तटे शुभे
nyaṃkumatyāḥ samīpe tu sarvapātakanāśane ||
tatrakalpāṃtarasthāyī svayaṃ tiṣṭhati keśavaḥ
||2||न्यंकुमत्याः समीपे तु सर्वपातकनाशने ॥
तत्रकल्पांतरस्थायी स्वयं तिष्ठति केशवः
pitṝṇāmuddharaṇārthāya hyasminraudre kalau yuge ||
yadā daityavināśaṃ sa kurute bhagavānhariḥ
||3||पितॄणामुद्धरणार्थाय ह्यस्मिन्रौद्रे कलौ युगे ॥
यदा दैत्यविनाशं स कुरुते भगवान्हरिः
viśrāmārthaṃ tadā tatra gṛhe tiṣṭhati nityaśaḥ ||
nārāyaṇagṛhaṃ tena vikhyātaṃ jagatītale
||4||विश्रामार्थं तदा तत्र गृहे तिष्ठति नित्यशः ॥
नारायणगृहं तेन विख्यातं जगतीतले
kṛte janārdanonāma tretāyāṃ madhusūdanaḥ ||
dvāpare puṇḍarīkākṣaḥ kalau nārāyaṇaḥ smṛtaḥ
||5||कृते जनार्दनोनाम त्रेतायां मधुसूदनः ॥
द्वापरे पुण्डरीकाक्षः कलौ नारायणः स्मृतः
evaṃ caturyuge prāpte punaḥpunararindama ||
kṛtvā dharmavyavasthānaṃ tatsthānaṃ pratipadyate
||6||एवं चतुर्युगे प्राप्ते पुनःपुनररिन्दम ॥
कृत्वा धर्मव्यवस्थानं तत्स्थानं प्रतिपद्यते
ekādaśyāṃ nirāhāro yastaṃ devaṃ prapaśyati ||
sa paśyati dhruvaṃ sthāne pratyānantaṃ hareḥ padam
||7||एकादश्यां निराहारो यस्तं देवं प्रपश्यति ॥
स पश्यति ध्रुवं स्थाने प्रत्यानन्तं हरेः पदम्
tena pītāni vastrāṇi deyāni dvijapuṃgave ||
snānaṃ śrāddhaṃ ca kartavyaṃ samyagyātrāphalepsubhiḥ
||8||तेन पीतानि वस्त्राणि देयानि द्विजपुंगवे ॥
स्नानं श्राद्धं च कर्तव्यं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
iti te kathitaṃ mahāprabhāvaṃ harisaṃketaniketanodbhavam ||
śṛṇute vā prayatastu yaḥ sudhīḥ paṭhate vā labhate sa sadgatim
||9||इति ते कथितं महाप्रभावं हरिसंकेतनिकेतनोद्भवम् ॥
शृणुते वा प्रयतस्तु यः सुधीः पठते वा लभते स सद्गतिम्
iti śrīskānde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye nyaṃkumatīmāhātmye nārāyaṇagṛhamāhātmyavarṇanaṃnāma saptatriṃśaduttaratriśatatamo'dhyāyaḥ || 337 ||