bhīmeśvaramāhātmyavarṇanam
īśvara uvāca
tato gacchenmahādevi śvetaketupratiṣṭhitam ||
liṃgaṃ mahāprabhāvaṃ tu bhīmenārādhitaṃ purā
||1||ततो गच्छेन्महादेवि श्वेतकेतुप्रतिष्ठितम् ॥
लिंगं महाप्रभावं तु भीमेनाराधितं पुरा
kedāreśvarasāṃnidhye nātidūre vyavasthitam ||
pūjayate ttadvidhānena kṣīrasnānādibhiḥ kramāt ||
yātrāphalamabhiprepsuḥ pretya svargaphalāya vai
||2||केदारेश्वरसांनिध्ये नातिदूरे व्यवस्थितम् ॥
पूजयते त्तद्विधानेन क्षीरस्नानादिभिः क्रमात् ॥
यात्राफलमभिप्रेप्सुः प्रेत्य स्वर्गफलाय वै
devyuvāca
śvetaketostu yaddeva liṃgaṃ proktaṃ tvayā mama ||
tasya jātaṃ kathaṃ deva nāma bhīmeśvareti ca
||3||श्वेतकेतोस्तु यद्देव लिंगं प्रोक्तं त्वया मम ॥
तस्य जातं कथं देव नाम भीमेश्वरेति च
kathaṃ vinirmitaṃ pūrvaṃ tasmindṛṣṭe tu kiṃ phalam
||4||कथं विनिर्मितं पूर्वं तस्मिन्दृष्टे तु किं फलम्
īśvara uvāca
āsīttretāyuge pūrvaṃ rājā svāyaṃbhuveṃtare ||
śvetaketuriti khyāto rājarṣiḥ sumahātapāḥ
||5||आसीत्त्रेतायुगे पूर्वं राजा स्वायंभुवेंतरे ॥
श्वेतकेतुरिति ख्यातो राजर्षिः सुमहातपाः
sa prabhāsaṃ samāgatya pratiṣṭhāpya mahe śvaram ||
tapastepe suvipulaṃ sāgarasya taṭe śubhe
||6||स प्रभासं समागत्य प्रतिष्ठाप्य महे श्वरम् ॥
तपस्तेपे सुविपुलं सागरस्य तटे शुभे
paṃcāgnisādhako grīṣme varṣāsvākāśagastathā ||
hemaṃte jalamadhyastho nava varṣāṇi paṃca ca
||7||पंचाग्निसाधको ग्रीष्मे वर्षास्वाकाशगस्तथा ॥
हेमंते जलमध्यस्थो नव वर्षाणि पंच च
tataścaturddaśe devi tapasā niyamena ca ||
tuṣṭenokto mayā devi varaṃ varaya suvrata
||8||ततश्चतुर्द्दशे देवि तपसा नियमेन च ॥
तुष्टेनोक्तो मया देवि वरं वरय सुव्रत
śvetaketurathovāca bhaktiṃ dehi suniścalām ||
sthāne'sminsthīyatāṃ deva yadi tuṣṭo'si me prabho
||9||श्वेतकेतुरथोवाच भक्तिं देहि सुनिश्चलाम् ॥
स्थानेऽस्मिन्स्थीयतां देव यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो
evamastvityathoktvā'haṃ tasyāṃtarddhānamāgataḥ ||
tataḥ kālāṃtare'tīte śvetaketurmahāprabhaḥ
||10||एवमस्त्वित्यथोक्त्वाऽहं तस्यांतर्द्धानमागतः ॥
ततः कालांतरेऽतीते श्वेतकेतुर्महाप्रभः
samārādhya tvidaṃ liṃgaṃ prāptaḥ sthānaṃ mahodayam ||
tato jātaṃ nāma tasya śvetaketvīśvaraṃ śrutam
||11||समाराध्य त्विदं लिंगं प्राप्तः स्थानं महोदयम् ॥
ततो जातं नाम तस्य श्वेतकेत्वीश्वरं श्रुतम्
agnitīrthe mahāpuṇye sarvapātakanāśane ||
tataḥ kaliyuge prāpte bhrātṛbhiśca samanvitaḥ
||12||अग्नितीर्थे महापुण्ये सर्वपातकनाशने ॥
ततः कलियुगे प्राप्ते भ्रातृभिश्च समन्वितः
tīrthayātrāprasaṃgena yadā prabhāsamāgataḥ ||
bhīmaseno mahābāhurvāyuputro mamāṃśajaḥ
||13||तीर्थयात्राप्रसंगेन यदा प्रभासमागतः ॥
भीमसेनो महाबाहुर्वायुपुत्रो ममांशजः
talliṃgaṃ pūjayāmāsa kṛtvā jāgeśvaraṃ nijam ||
matvā tīrthaṃ mahāpuṇyaṃ sāgarasya samīpataḥ
||14||तल्लिंगं पूजयामास कृत्वा जागेश्वरं निजम् ॥
मत्वा तीर्थं महापुण्यं सागरस्य समीपतः
tadā prabhṛti bhīmeśaṃ punarnāmā'bhavacchubham ||
dṛṣṭamātreṇa tenaiva sakṛlliṃgena bhāmini
||15||तदा प्रभृति भीमेशं पुनर्नामाऽभवच्छुभम् ॥
दृष्टमात्रेण तेनैव सकृल्लिंगेन भामिनि
anyajanmakṛtānyeva pāpāni subahūnyapi ||
nāśamāyāṃti sarvāṇi tathaivāmuṣmikāṇi tu
||16||अन्यजन्मकृतान्येव पापानि सुबहून्यपि ॥
नाशमायांति सर्वाणि तथैवामुष्मिकाणि तु
iti śrīskāṃde mahāpurāṇa ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃ saptame prabhāsakhaṇḍe prathame prabhāsakṣetramāhātmye bhīmeśvaramāhātmyavarṇanaṃnāma catvāriṃśo'dhyāyaḥ || 40 ||